«Όταν Πεθάνω Θάψτε με στο FACEBOOK» από το Κέντρο Έρευνας Θεάτρου & Χορού +ΠΛΗΝ

Το Κέντρο Έρευνας Θεάτρου & Χορού +ΠΛΗΝ, προσηλωμένο στο καλλιτεχνικό του σχεδιασμό για το 2025-2026 παρουσιάζει την κωμωδία του Αντώνη Τσιπιανίτη Αθερινού, «Όταν Πεθάνω Θάψτε με στο FACEBOOK» με προγραμματισμένη πρεμιέρα την Παρασκευή 13 Μαρτίου.

Το έργο,

Δύο νέοι, ο Εστραγκόν και η Οφηλία, εισέρχονται στον κόσμο του FACEBOOK, φτιάχνουν τα «προφίλ» τους και ξεκινάει το παιχνίδι. Οι καθημερινές περιπέτειες και η ματαιότητα του Μπέκετ και του Σαίξπηρ, συναντούν τον θαυμαστό καινούργιο κόσμο των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Ένα Facebook που ορίζει τα όρια με δύο παίκτες στο παιχνίδι της ζωής και του θανάτου…

Αντί σκηνοθετικού σημειώματος,

Το έργο «Όταν πεθάνω θάψτε με στο Facebook» σε προ(σ)καλεί σε μια εμπειρία που μοιάζει γνώριμη και γι’ αυτό ακριβώς σε αφορά. Με χιούμορ, σάτιρα και τρυφερότητα, ξεδιπλώνει έναν κόσμο όπου τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται.

Σε έναν χώρο που μοιάζει οικείος αλλά λειτουργεί διαφορετικά απ’ όσο νομίζεις, θα αναγνωρίσεις συμπεριφορές που σου θυμίζουν τη ζωή σου:

τη βιασύνη να δηλώσεις ότι είσαι καλά,

την ανάγκη να ανήκεις,

τον φόβο να εκτεθείς πραγματικά.

Εδώ, τίποτα δεν απαιτεί κόπο , ούτε καν οι σχέσεις. Όλα μοιάζουν εύκολα, ακίνδυνα, ανώδυνα. Μέχρι που αρχίζεις να αναρωτιέσαι τι λείπει.

Τι είναι αυτό που πραγματικά ζητάς όταν «ανεβάζεις» τη ζωή σου; Είναι η χαρά που θέλεις να μοιραστείς ή η επιβεβαίωση που χρειάζεσαι; Είναι η σύνδεση ή η αίσθηση ότι δεν είσαι αόρατος; Και τελικά, όσο περισσότερα δείχνεις, μήπως τόσο περισσότερο κρύβεις;

Μήπως η εικονική πραγματικότητα δεν είναι απλώς ένα τεχνολογικό περιβάλλον, αλλά ένα ψυχικό καταφύγιο μια «θεραπευτική κοινότητα»; ένας χώρος όπου μπορείς να ξαναφτιάξεις την ταυτότητά σου, να λειάνεις τις ρωγμές σου, να επιλέξεις τι θα φανεί και τι θα κρυφτεί; Το έργο μιλά για τον άνθρωπο πίσω από την οθόνη. Για τη μοναξιά που μπορεί να κρύβεται πίσω από εκατοντάδες «φίλους». Για τη μνήμη, το ίχνος, την ανάγκη να μείνει κάτι από εμάς. Και για την παρηγοριά , αλλά και την παγίδα μιας ζωής που μοιάζει πιο ασφαλής όταν προβάλλεται παρά όταν βιώνεται.

Έλα.

Όχι για να δεις μια ιστορία.

Αλλά για να αναγνωρίσεις κάτι δικό σου…

Πριν πατήσεις «δημοσίευση», σκέψου…

Θες όντως να μας πεις τι σκέφτεσαι τώρα ή απλώς θες να δεις τι σκέφτονται οι άλλοι για σένα