Συνέντευξη στον Λάμπρο Αναγνωστόπουλο
Με αφορμή την επικείμενη παρουσίαση του βιβλίου του «Ιχνηλατώντας τη Λήθη», ο Βαγγέλης Σταυριανός μας προσκαλεί σε μια βραδιά όπου η λογοτεχνία συναντά τη μνήμη, τη μουσική και τη βαθύτερη ανάγκη για εσωτερική αναμέτρηση. Σήμερα, Σάββατο 21 Φεβρουαρίου, στο Modi art café bar, οι ιστορίες του θα βγουν από τις σελίδες και θα πάρουν φωνή και στο πλαίσιο αυτό συνομιλήσαμε με τον συγγραφέα.
Αναλυτικά η συνέντευξη:
Τι ήταν αυτό που σας ώθησε να γράψετε την πρώτη σας συλλογή διηγημάτων; Υπήρξε μια συγκεκριμένη αφορμή;
Η ώθηση για τη συγγραφή δεν προήλθε από ένα μεμονωμένο γεγονός, αλλά από μια εσωτερική ανάγκη για ρήξη με τη σιωπή. Βασικοί πυλώνες αυτής της απόφασης ήταν οι εξής: η Ανεπάρκεια της Πραγματικότητας: Η συνειδητοποίηση ότι πτυχές όπως ο τρόμος, η οργή και η απώλεια δεν εκφράζονται με την απλή λογική. Η φαντασία επιστρατεύτηκε για να φωτίσει ό,τι η ζωή κρατά σιωπηλό. Το Χρέος της Μνήμης: Η επιθυμία να θυμηθώ όσα προσπαθώ να ξεχάσω, αντιμετωπίζοντας τα «σκοτάδια» με θάρρος. Η Αντίσταση στον Φόβο: Σε μια εποχή βίας και φασισμού, η συλλογή γεννήθηκε ως κραυγή ελευθερίας και ανάγκη απόδειξης ότι είμαστε ιχνηλάτες του παρελθόντος μας.
Τι σημαίνει τελικά για εσάς «λήθη» και τι η «ιχνηλάτησή» της;
Η Λήθη δεν είναι απλή ξεχασιά, αλλά μια «θορυβώδης σιωπή» και ένα σκοτάδι που τρέφεται από όσα φοβόμαστε να ονομάσουμε. Είναι ο «φασισμός της μνήμης» που μας επιβάλλει να ξεχάσουμε την αλήθεια μας για να παραμείνουμε λειτουργικοί. Η Ιχνηλάτηση αποτελεί την ανατροπή: ο ιχνηλάτης είναι ένας κυνηγός αληθειών. Σημαίνει άρνηση να γίνει το παρελθόν μια «μαύρη τρύπα» και ακολουθία των σημαδιών που άφησαν οι πληγές. Είναι η γέφυρα ανάμεσα στον κρυμμένο πόνο και την ελευθερία της επίγνωσης.
Σε μια εποχή ταχύτητας, τι ρόλο μπορεί να παίξει το διήγημα;
Το διήγημα λειτουργεί ως το αντίδοτο στην επιφάνεια, προσφέροντας βάθος σε μικρή έκταση. Είναι μια στιγμιαία αποκάλυψη (epiphany) που μας αναγκάζει να σταματήσουμε την ταχύτητα και να κοιτάξουμε μέσα μας. Λόγω της οικονομίας του, αφήνει κενά που ο αναγνώστης καλείται να γεμίσει με τις δικές του αναμνήσεις, γινόμενος και ο ίδιος ιχνηλάτης. Λειτουργεί σαν φλας στο σκοτάδι, φωτίζοντας απότομα την ανθρώπινη φύση και επιτρέποντάς μας να προχωρήσουμε μπροστά με επίγνωση.
Τι θα θέλατε να κρατήσει ο αναγνώστης κλείνοντας το βιβλίο;
Ο στόχος είναι ο αναγνώστης να νιώσει την ιχνηλάτηση ως δύναμη απελευθέρωσης και όχι ως βάρος. Θα ήθελα: Να μην φοβάται τις σκιές του, αναγνωρίζοντας ότι η μνήμη είναι το υλικό της ελευθερίας, να πάρει την απόφαση να σπάσει τη δική του σιωπή και να φωτίσει τις δικές του «σιωπηλές γωνιές», να νιώσει περισσότερο «ολόκληρος» και λιγότερο «σπασμένος», κρατώντας τη συνειδητοποίηση ότι «δεν είμαστε τα σκοτάδια μας, αλλά οι ιχνηλάτες τους».
Ποιες είναι οι λογοτεχνικές επιρροές σας;
Η συλλογή είναι ένας διάλογος ανάμεσα σε διαφορετικές σχολές. Τρόμος και Αλλόκοτο: Poe (ψυχογραφική ένταση), Lovecraft (δυνάμεις πέρα από τη λογική) και Stephen King (τρόμος στο οικείο). Ελευθερία και Φαντασία: Jack Kerouac (δίψα για αυθεντικότητα) και Tom Robbins (φαντασία ενάντια στη σοβαροφάνεια). Μαγικός Ρεαλισμός και Κοινωνική Συνείδηση: Márquez (θαύμα στην τραγωδία), Murakami (αναζήτηση ταυτότητας), Sepúlveda (ηθική στάση) και Claire Messud (εσωτερικές ρωγμές).
Πρόκειται για ένα «μπλέντερ» φωνών που προσπαθεί να παντρέψει τον υπαρξιακό τρόμο του 19ου αιώνα με τη μαγική αύρα του 20ού και την αλήθεια του 21ού.
Σχετικά με την παρουσίαση:
Η παρουσίαση του βιβλίου θα γίνει το Σάββατο 21 Φεβρουαρίου 2026 και ώρα 20:00, στο Modi art café bar, με συνομιλητές τον Κώστα Σταυριανό και τον Άρη Ζιώζια. Θα ακολουθήσει συναυλία με τους Screaming Dead Balloons.
Πηγή: ΕΝΤΥΠΗ LARISSANET
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
