Παντελής Παντελίδης: Ένα «φαινόμενο» καλλιτέχνη που δύσκολα επαναλαμβάνεται

Το δυστύχημα ήταν σφοδρό και ο Παντελής Παντελίδης ανασύρθηκε χωρίς τις αισθήσεις του, ενώ οι δύο συνεπιβάτιδές του τραυματίστηκαν. Η είδηση του θανάτου του, σε ηλικία μόλις 32 ετών, προκάλεσε σοκ και βαθιά θλίψη στο πανελλήνιο, βυθίζοντας στο πένθος την οικογένεια, τους φίλους και τους χιλιάδες θαυμαστές του.

Δέκα χρόνια μετά, το όνομά του εξακολουθεί να συγκινεί και να συζητιέται όσο λίγων καλλιτεχνών της γενιάς του.

Γεννημένος και μεγαλωμένος στη Νέα Ιωνία, ο Παντελής από μικρός έδειξε πως είχε δύο μεγάλες αγάπες: το ποδόσφαιρο και τη μουσική. Στις αλάνες της γειτονιάς του ξεχώρισε ως επιθετικός και έφτασε να αγωνιστεί σε υψηλό επίπεδο, με προοπτικές για επαγγελματική καριέρα. Όμως στα 17 του χρόνια μια ιατρική διάγνωση μυοκαρδιοπάθειας έβαλε απότομα τέλος στο όνειρο των γηπέδων, καθώς η συνέχιση της αθλητικής του πορείας θα έθετε σε κίνδυνο την υγεία του. Το σοκ ήταν μεγάλο, αλλά δεν τον λύγισε.

Αποφασισμένος να προχωρήσει μπροστά, αφοσιώθηκε στις σπουδές και πέτυχε την εισαγωγή του στη Σχολή Μονίμων Υπαξιωματικών Ναυτικού, εξασφαλίζοντας μια σταθερή επαγγελματική πορεία στο Πολεμικό Ναυτικό. Ωστόσο, η μουσική δεν έπαψε ποτέ να τον καλεί. Ήδη από τα 11 του χρόνια, όταν ο πατέρας του τού χάρισε μια κιθάρα ως επιβράβευση για τους καλούς βαθμούς του, είχε αρχίσει να καλλιεργεί το ταλέντο του. Αυτοδίδακτος στην κιθάρα και στο τραγούδι, έγραψε τα πρώτα του κομμάτια στην εφηβεία, αντλώντας έμπνευση από προσωπικά βιώματα και συναισθήματα.

Στα 28 του πήρε τη μεγάλη απόφαση να αφήσει τη σιγουριά της στρατιωτικής καριέρας και να κυνηγήσει το όνειρό του. Για ένα διάστημα συνδύαζε και τις δύο ιδιότητες, ώσπου τα βίντεο που ανέβαιναν στο YouTube από φίλους του, όπου ερμήνευε δικά του τραγούδια με μια κιθάρα, άρχισαν να γίνονται viral. Το 2012 ήρθε η καθοριστική στιγμή: μέσω του επιχειρηματία Κώστα Μπερτάκη γνώρισε τον Βασίλης Καρράς και υπέγραψε για εμφανίσεις δίπλα του, καθώς και με την Πάολα. Τότε ήταν που εγκατέλειψε οριστικά το Ναυτικό για να αφοσιωθεί στη μουσική.

Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε ο πρώτος του δίσκος, «Αλκοολικές οι νύχτες», που έγινε διπλά πλατινένιος και τον καθιέρωσε αμέσως στο ευρύ κοινό. Τραγούδια όπως το «Δεν ταιριάζετε σου λέω», το «Συνοδεύομαι», το «Πάμε στοίχημα θα ξαναρθείς», το «Παραμυθιάζομαι» και το «Λιώμα σε γκρεμό» ακούγονταν παντού, στα ραδιόφωνα και στα νυχτερινά κέντρα. Η ειλικρίνειά του –η παραδοχή ότι έγραφε βασισμένος σε δικά του βιώματα– δημιούργησε έναν ισχυρό δεσμό με το κοινό, που ένιωθε πως «έβλεπε» τον εαυτό του μέσα στους στίχους του.

Παράλληλα, έγραψε τραγούδια και για άλλους δημοφιλείς καλλιτέχνες, όπως ο Γιάννης Πλούταρχος, η Ελένη Χατζίδου, η Αμαρυλλίς και η Ειρήνη Παπαδοπούλου, αποδεικνύοντας ότι δεν ήταν μόνο ερμηνευτής αλλά και χαρισματικός δημιουργός.

Η πορεία του διακόπηκε βίαια στην κορύφωση της επιτυχίας του. Μέσα σε λίγα μόλις χρόνια κατάφερε να αφήσει έντονο αποτύπωμα στο ελληνικό λαϊκό τραγούδι και να δημιουργήσει ένα φαινόμενο που δύσκολα επαναλαμβάνεται. Δέκα χρόνια μετά τον χαμό του, τα τραγούδια του συνεχίζουν να ακούγονται δυνατά και το ερώτημα παραμένει αναπάντητο: μέχρι πού θα μπορούσε να είχε φτάσει, αν η μοίρα δεν είχε γράψει τόσο πρόωρα το τέλος;