Γράφει ο Γιώργος Καούνας
Ο ελληνικός αμπελώνας και τα ελληνικά κρασιά παραμένουν στο προσκήνιο σε μια ευρωπαϊκή και παγκόσμια κλίμακα η οποία δείχνει να τα αγκαλιάζει συνεχώς. Τα εδάφη μας κάτι κάνουν σωστά. Και η προεργασία τους επίσης. Ο καθένας μπορεί να συντροφεύει τη δική του άποψη, ωστόσο η πραγματικότητα μιλάει από μόνη της. Είτε έτσι, είτε αλλιώς, το ελληνικό κρασί έχει ανοίξει εδώ και κάποια χρόνια τα φτερά του για νέους οινικούς ορίζοντες και γευσιγνωσίες, σε μέρη ξένα, όπου η ταυτότητα του φαίνεται πως αγαπιέται πλήρως…
Η βάση ωστόσο των συμποσίων ήτανε να αναπτυχθούν αξίες που στόχευαν σε κοινωνικά αισθήματα, φιλοσοφικά και πολιτικά. Ήταν η βάση για συζητήσεις που υμνούσαν την τέχνη και ιδέες που μεσολαβούσαν για τη γενική διαπαιδαγώγηση των αρχαίων! Ήταν θα μπορούσαμε να πούμε, όπως αναφέραμε ξανά, η Ελίτ που κινούσε τα νήματα σ’ έναν ζωντανό οργανισμό βασιζόμενο στις αρχές της δημοκρατίας, με κύριο πρωταγωνιστή το κρασί. Αν το κρασί που καταναλώνουμε καθημερινά, κρατούσε ιστορικό αρχείο από γενναιά σε γενναιά και μπορούσε να μας εκμυστηρευτεί έστω τα μισά, τότε θα μαθαίναμε πολλά περισσότερα… σε όλες τις παραμέτρους…
Το κρασί ανέκαθεν μονοπωλούσε το ενδιαφέρον, απλώς τα τελευταία χρόνια, έγιναν μαζικές προσπάθειες και περισσότερο συντονισμένες από καινούργιους παραγωγούς, σε συνδυασμό με τους παλαιότερους. Σκεφτείτε το, ως ένας γίγαντας που κοιμάται και ξυπνάει ξαφνικά. Κάποια στιγμή θα οδηγούμασταν αργά ή γρήγορα σ’ αυτήν την ευχάριστη κατάσταση. Δηλαδή της άνθισης του ελληνικού κρασιού. Κι αφού οδηγηθήκαμε, έπρεπε να ανταποκριθούμε. Αυτή η ανταπόκριση ωστόσο, σ’ ένα γενικότερο πλαίσιο μόνο θετικά αποτελέσματα θα μπορούσε να επιφέρει. Ο κόσμος ξεκίνησε να συζητάει για το κρασί, να μαθαίνει γι’ αυτό και να το αναζητά. Ξεκίνησε ένα ενδιαφέρον άνευ προηγουμένου. Η αγορά σιγά- σιγά εκτιμούσε ακόμη περισσότερο τις γουλιές του και οι οινοπαραγωγοί όφειλαν να ξεπεράσουν σε ποιότητα κάθε περσινή τους χρονιά. Χρειάστηκε να εκπαιδευτεί το προσωπικό κάθε επιχείρησης που είχε άμεση επαφή μαζί του και να αφήσουν -πίσω- κάθε στερεότυπο και παλιά θεωρία που κουβαλούσαν από τους προηγούμενους χρόνους…
Οι γεύσεις είναι η κινητήριος δύναμη της αρεσκείας μας. Εάν στοχεύσουμε στο κομμάτι αυτό, τότε όλοι μας καλούμαστε να χωριστούμε σε οινικά στρατόπεδα. Να υπερασπιστούμε τις ποικιλίες και τις ετικέτες που μας αρέσουν, αξιολογώντας με τα δεδομένα του ουρανίσκου μας. Λογικό! Ωστόσο, πότε παραδεχόμαστε τη γνησιότητα του κρασιού και αντιστοίχως πότε αντιλαμβανόμαστε την ανωτερότητα του στο ποτήρι; Μιας άλλης ετικέτας που θα μας εκπλήξει ευχάριστα και όχι αυτής που έχουμε στο μυαλό μας. Μπορούμε να το υποστηρίξουμε καθαρά και να «παραδεχτούμε» χωρίς λόγια και φαμφάρες, αφήνοντας τη γεύση και την επίγευση να κάνει τη δουλειά που γνωρίζει καλύτερα από την οποιαδήποτε άποψη και γνώμη; Μπορούμε να αντιληφθούμε την ποιοτική του αξία και να επιβραβεύσουμε την άριστη δουλειά; Και πως μπορεί να γίνει αυτό; Αφήνοντας τον ουρανίσκο μας να το παραδεχθεί στη χρονική διάρκεια της επίγευσης. Από μόνος του..
Τα βιαστικά συμπεράσματα όσον αφορά την περιγραφή ενός κρασιού, δημιουργούν τις πρώτες κρίσης μαζί του. Τις περισσότερες φορές μπορεί να δημιουργήσουν μια άποψη η οποία δεν αντανακλά στη σωστή ταυτότητα του προϊόντος και δεν ανταποκρίνεται απαραίτητα μαζί του. Εννοώντας την ποιότητά του.
Τη δομή του. Τη γευστική και αρωματική ισχύ του. Αρκετές φορές πάλι, κατά τη διαδικασία μιας γευστικής αναζήτησης, είναι πολύ πιθανόν, να είμαστε επηρεασμένοι από δέκα διαφορετικές απόψεις που το αφτί προσπαθεί να φιλτράρει. Μόνο που στην προκείμενο περίπτωση ο ουρανίσκος είναι αυτός που θα πει την τελευταία του κουβέντα. Που προφανώς θα καθορίσει και το τελικό αποτέλεσμα.
Η κάθε γουλιά στο κρασί χρειάζεται το χρόνο της. Τη συγκέντρωση μας αλλά και την αφοσίωση των αισθήσεών μας σε αυτή. Η στοματική μας κοιλότητα γίνεται η οινική αρένα. Ο ουρανίσκος μας από την άλλη είναι εκείνος που κρίνει την γευστική κατάσταση στο σύνολο. Τα αρώματα και οι γεύσεις τον χαρακτήρα του κρασιού και εμείς που θα πούμε την τελευταία οινική κουβέντα. Με βάση την ποιότητα αλλά και την αρέσκειά μας…
Πηγή: ΕΝΤΥΠΗ LARISSANET
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
