Πέντε χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τη μέρα που σίγησε η φωνή του Αντώνη Καλογιάννη, ενός από τους πιο εμβληματικούς ερμηνευτές της σύγχρονης ελληνικής μουσικής.
Του τραγουδιστή που ταύτισε τη διαδρομή του με την ποίηση, την πολιτική στράτευση και, αργότερα, με το ερωτικό τραγούδι, αφήνοντας ανεξίτηλο αποτύπωμα στον ελληνικό πολιτισμό.
Γεννημένος στην Καισαριανή στις 3 Αυγούστου 1935, ο Αντώνης Καλογιάννης μεγάλωσε σε λαϊκό περιβάλλον και ξεκίνησε τη ζωή του μακριά από τα φώτα της σκηνής, δουλεύοντας ως τσαγκάρης. Η μοίρα του, όμως, άλλαξε ριζικά το 1966, όταν τον άκουσε ο Μίκης Θεοδωράκης σε ένα υπόγειο τσαγκαράδικο στη Δεξαμενή. Χρειάστηκαν μόνο λίγες πρόβες για να διακρίνει ο μεγάλος συνθέτης τη δύναμη και το ήθος της φωνής του. Ο Καλογιάννης άφησε το εργαστήρι και ακολούθησε τον Θεοδωράκη σε μια πορεία που έμελλε να είναι ιστορική.
Στο πλευρό του Μίκη Θεοδωράκη βρέθηκε να τραγουδά σε κατάμεστα θέατρα και στάδια στη Σοβιετική Ένωση, την Ευρώπη και την Αμερική, ερμηνεύοντας έργα πάνω σε στίχους του Άγγελου Σικελιανού, του Γιάννη Ρίτσου, του Γιώργου Σεφέρη, αλλά και τραγούδια που έγιναν σύμβολα μιας ολόκληρης εποχής.
Με την επιβολή της δικτατορίας το 1967, η τέχνη του πήρε ξεκάθαρη πολιτική θέση. Ο Αντώνης Καλογιάννης βρέθηκε στο εξωτερικό μαζί με τη Μαρία Φαραντούρη, δημιουργώντας μια λαϊκή ορχήστρα που έδινε συναυλίες με καθαρά αντιδικτατορικό χαρακτήρα, συμβάλλοντας στον διεθνή αγώνα κατά της Χούντας.
Το 1970, μετά την αποφυλάκιση του Μίκη Θεοδωράκη, οι δυο τους έδωσαν πάνω από 500 συναυλίες σε Ευρώπη, Ηνωμένες Πολιτείες και Αυστραλία, μεταφέροντας το μήνυμα της καταπίεσης που βίωνε η Ελλάδα. Δύο χρόνια αργότερα, ο Καλογιάννης επέστρεψε στην Αθήνα και τραγούδησε στις μπουάτ της Πλάκας, όπου ερμήνευσε στίχους του Μανώλη Αναγνωστάκη. Οι λέξεις αυτές στάθηκαν αρκετές για να τον οδηγήσουν στη σύλληψη και κράτηση στο ΕΑΤ–ΕΣΑ, όπως είχε αφηγηθεί ο ίδιος. Ούτε η φυλάκιση, όμως, κατάφερε να τον φιμώσει.
Ιστορική παραμένει η παρουσία του στην πρώτη επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, στο προαύλιο του ΕΜΠ, δίπλα στον Νίκο Ξυλούρη, τη Μαρία Φαραντούρη και άλλους καλλιτέχνες, τραγουδώντας ξανά τα τραγούδια της ελευθερίας. Παράλληλα, υπήρξε βασικός πρωταγωνιστής στις μεγάλες συναυλίες της Μεταπολίτευσης στο Στάδιο Καραϊσκάκη και στο γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας.
Ξεχωριστές στιγμές της δισκογραφίας του υπήρξαν το «Πνευματικό Εμβατήριο», το «Κατάσταση Πολιορκίας» με τη Μαρία Φαραντούρη, καθώς και το «Ήλιος και Χρόνος / Επιφάνεια Αβέρωφ». Στη δεκαετία του ’80, ο Αντώνης Καλογιάννης πραγματοποίησε μια ουσιαστική στροφή προς το ερωτικό τραγούδι, γνωρίζοντας μεγάλη εμπορική επιτυχία με δίσκους όπως τα «Σημερινά» και τραγούδια που έμειναν κλασικά, με πιο χαρακτηριστικό το «Όμορφή μου Κατερίνα». Συνεργάστηκε με σπουδαίους δημιουργούς, όπως ο Μάριος Τόκας, ο Τάκης Μουσαφίρης, ο Αργύρης Κουνάδης, αλλά και με σημαντικούς ερμηνευτές, μεταξύ αυτών η Βίκυ Μοσχολιού και η Άλκηστη Πρωτοψάλτη.
Ο Αντώνης Καλογιάννης έφυγε από τη ζωή στις 11 Φεβρουαρίου 2021, από ανακοπή καρδιάς. Όμως η φωνή του παραμένει ζωντανή. Φωνή αγώνα, ποίησης και έρωτα. Φωνή που δεν τραγούδησε απλώς μια εποχή αλλά τη σφράγισε.
Πηγή: gossip-tv.gr
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
