Υπήρξε μια εποχή που στo μεγαλύτερο βιομηχανικό σύμπλεγμα κτηρίων της Νέας Ιωνίας ο ήχος που κυριαρχούσε δεν ήταν το πληκτρολόγιο αλλά ο αργαλειός. Το 1927, στο ίδιο ακριβώς σημείο όπου σήμερα χτυπά η ψηφιακή καρδιά της Eurobank, υψωνόταν η κλωστοϋφαντουργία «Μουταλάσκη» που στην πορεία του χρόνου απορροφήθηκε από την ακμάζουσα τότε Πειραϊκή Πατραϊκή.
Ένα εργοστάσιο χτισμένο από πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία, φορείς τεχνογνωσίας, πειθαρχίας και μιας βαθιάς πίστης στην εργασία. Για δεκαετίες, μέχρι και τα τέλη της δεκαετίας του 1970, η περιοχή έσφυζε από ζωή. Βάρδιες, καπνοί, μηχανές, εργατικά σπίτια, μια ολόκληρη μικρή βιομηχανική πολιτεία που έδινε ταυτότητα στη Νέα Ιωνία και τον ευρύτερο άξονα Αθήνας – Πειραιά.
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
