23:01, Σάββατο, 13 του Δεκέμβρη, του ‘25. Είναι σκυμμένος στο φορητό υπολογιστή και γράφει κάποιο διήγημα, στη μισή επιφάνεια της οθόνης, γιατί στην άλλη μισή οι Pink Floyd, σε πλήρη σχηματισμό (πλην του Syd Burrett που είχε φύγει το ‘68) εκτελούν το «Wish you were here», τη μουσική πανδαισία με το λυρικό στίχο, που θα κυματίζει εσαεί στο παγκόσμιο μουσικό στερέωμα. Δεν μπορεί να συνηθίσει το γκρουπ χωρίς τον Roger Waters· ο David Gilmour τού φαίνεται λίγος, καθώς καταβάλει αγχώδη προσπάθεια για να υποκαταστήσει και τον αποχωρήσαντα συνάδελφό του. Ωστόσο, ο Gilmour δεν του είναι τελείως αδιάφορος, και θυμάται πως είχε αγοράσει τον πρώτο του σόλο δίσκo, όπου και το instrumental κομμάτι με τον ελληνικό τίτλο: Mihalis.
You· ποια όμως απ’ όλες; Μήπως καμμιά; μήπως απλώς τροφοδοτούν τη μνήμη του με ενθυμήματα τραυματικά και δεν αποζητά ουδεμία εξ αυτών τούτες τις σκοτεινές ήσυχες ώρες του Δεκέμβρη; Μάλλον το δεύτερο. Το παρελθόν είναι μια διαγραμμένη ιστορία, το έχει πάρει απόφαση. Εν τούτοις, αυτό εξακολουθεί να έρχεται και τώρα στα εβδομήντα του, κυρίως τις νύχτες, και χώνει βαθιά τα νύχια του μέσα του, θαρρείς και τον έχει άχτι· και να δεις που και οι πινκ φλόιντ σιγοντάρουν αυτήν τη συνωμοσία. Η Ναντίν, η Βέρα, η Ελίνα,… Η Ναντίν, ναι· θα μπορούσε να του δώσει χαρά με την παρουσία της απόψε. Την ψάχνει νευρικά στο διαδίκτυο, μα δεν τη βρίσκει. Θα έχει το επώνυμο του άντρα της, ή μήπως…! Θεός φυλάξοι! Τι κάθεται και σκέφτεται τώρα… Η Βέρα και η Ελίνα; το ερωτικό ισοζύγιο ήταν αρνητικό και με τις δυο τους, μα κρατούσε τις όμορφες ώρες που πέρασε μαζί τους. Η Βέρα όχι, όχι.., αυτή ήθελε να τον παντρευτεί όντας η ίδια παντρεμένη· η Ελίνα, ενδεχομένως, να τον συγκινούσε· η Ελίνα ήταν τσαχπίνα, μα είχε απότομες συμπεριφορικές εξάρσεις που τον τρόμαζαν.
Η σεξουαλική ζωή του είναι πλέον τελματωμένη, μετά από σαράντα χρόνια γάμου. Πηγαίνει ως την κρεβατοκάμαρα· η Κάτια κοιμάται καταλαμβάνοντας όλη την επιφάνεια του κρεββατιού με εκπληκτική επιτηδειότητα. Πάλι θα κοιμηθεί χώρια στο δεύτερο δωμάτιο του σπιτιού. Το κίτρινο πορτατίφ αναμμένο και το βιβλίο () πεταμένο στο πάτωμα. Διαβάζει πολύ και ταχύτατα. Δεν την πτοούν οι πολλές σελίδες, όπως εκείνον. Επιστρέφει στο γραφείο του. Δεν της ήταν πιστός. Το αντρικό dna τον ώθησε να παρεκτραπεί κάποιες, φορές μα το αποτέλεσμα πάντα αποκαρδιωτικό. Οι άλλες τον ήθελαν ολοδικό τους, παντρεμένες και μη, και ως εκ τούτου ο ηδύς απαγορευμένος καρπός μετατρεπόταν σε βρόγχο που τον έπνιγε. Η Κάτια, ήταν γεμάτη μαζί του, το καταλάβαινε, ότι δεν έψαξε για κάτι καλύτερο. Αυτή κρατάει το σπίτι, χωρίς αυτήν όλα θα είχαν καταρρεύσει. Έχει το μάτι της παντού, μέχρι που κάποιες φορές γίνεται ενοχλητική· αλλά πάντα έχει δίκιο. Κάθε μη! της αντιστοιχεί σε κάποιο σφάλμα του, κάθε «το έκανες εκείνο που σου είπα;» σε κάποια αβλεψία του ή αναβλητικότητα.
Η γειτονιά κοιμάται. Έτσι νομίζει, γιατί αν μπορούσε να δει θα αντιλαμβανόταν κάποια μάτια να τον κοιτούν με περιέργεια, θαυμασμό, ερωτική διάθεση· γιατί όχι; οι συγγραφείς ελκύουν τις γυναίκες. Τι θαυμάσια ταινία, εκείνη με τον Jean Paul Belmondo-συγγραφέα και την όμορφη συγκάτοικό του, Zaklin Bisset! Του διαφεύγει όμως ο τίτλος. Ψάχνει στο διαδίκτυο και ανατρέχει στις ταινίες που πρωταγωνιστούσε ο Γάλλος γόης. «Ένας υπέροχος κατάσκοπος». Ένας ιστότοπος τον έχει σε κοινή χρήση. Κλικάρει πάνω της, για να την ξαναδεί…
Έξω, ξημερώνει η 14η Δεκέμβρη.
Καληνύχτα, you.
Πηγή: ΕΝΤΥΠΗ LARISSANET
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
