Ο σκοταδισμός δεν εμφανίζεται πάντα…
με τη μορφή λογοκρισίας…
ή διώξεων…
στον 21ο αιώνα…
συχνά επιστρέφει…
πιο εκλεπτυσμένος…
από το βανδαλισμό έργων τέχνης…
μέχρι την άρνηση επιστημονικής γνώσης…
και πολιτική ρητορική…
που ντύνεται με τον μανδύα της «παράδοσης»…
μπλεγμένο με ανυπόστατα εθνικά ιδεώδη…
κάτω από το τρίπτυχο…
πατρίδα…
θρησκεία…
ορθόδοξη πάντα…
οικογένεια…
ετεροφυλοφιλική πάντα…
στο σκοταδισμό…
η εξήγηση για τη δημιουργία του σύμπαντος…
δεν αφήνεται στα χέρια του Χόκινγκ…
αλλά αναζητείται…
μέσα σε βιβλικά…
συμβολικά…
μυθολογικά κείμενα…
με ένα θεό δημιουργό…
πάνσοφο, αγαθό και παντογνώστη…
κομμένο και ραμμένο στα ανθρώπινα μικρά…
το 2026…
η δημόσια άρνηση της θεωρίας της εξέλιξης του Δαρβίνου…
από πολιτικό πρόσωπο…
και εν ενεργεία εκπαιδευτικό…
δεν αποτελεί απλώς…
μια γραφική λεπτομέρεια…
δείχνει μια βαθύτερη κρίση σχέσης με τη γνώση…
και την επιστήμη…
όταν ένας καθηγητής θεολόγος…
που διαπαιδαγωγεί παιδιά…
επιλέγει να παρουσιάζει τη βιβλική αφήγηση του Αδάμ και της Εύας…
ως κυριολεκτική βιολογική προέλευση του ανθρώπου…
απορρίπτοντας ταυτόχρονα…
τη θεμελιωμένη επιστημονική θεωρία της εξέλιξης…
το ζήτημα ξεπερνά την προσωπική πίστη…
η πίστη είναι ατομικό δικαίωμα…
η άρνηση της επιστήμης όμως…
όταν εκφέρεται από εκπαιδευτικό και πολιτικό…
αποκτά δημόσιο βάρος…
σκοταδισμός στον 21ο αιώνα…
δεν σημαίνει επιστροφή στον Μεσαίωνα…
σημαίνει ότι σε μια εποχή τεχνητής νοημοσύνης…
αναζήτηση του σύμπαντος…
και γονιδιακής επεξεργασίας…
επανεμφανίζονται φωνές…
που αμφισβητούν βασικές αρχές της επιστήμης του 19ου αιώνα…
αντίφαση εκκωφαντική…
χρησιμοποιούμε τεχνολογία που γεννήθηκε από την επιστημονική μέθοδο…
αλλά αμφισβητούμε τη μέθοδο…
όταν συγκρούεται με ιδεολογικές ή θρησκευτικές βεβαιότητες…
που βρίσκονται στο σκοταδιστικό μυαλό μας…
ο πρόεδρος της Νίκης…
έχει διπλό ρόλο…
εκπαιδευτικός και πολιτικός…
ο πρώτος διαμορφώνει συνειδήσεις…
ο δεύτερος διαμορφώνει πολιτικές…
όταν αυτοί οι δύο ρόλοι…
συναντιούνται σε μια ρητορική που απορρίπτει την επιστημονική γνώση…
τότε το πρόβλημα…
αφορά το είδος της κοινωνίας που διαμορφώνεται…
το είδος της κοινωνίας που οραματίζεται ο πρόεδρος της Νίκης…
και οι όμοιοί του…
ο πρόεδρος της Νίκης ψηφίστηκε…
σε περιόδους κοινωνικής ανασφάλειας…
οι απλές και απόλυτες αφηγήσεις…
—θρησκευτικές ή εθνικές—
προσφέρουν παρηγοριά…
η επιστήμη, αντίθετα…
προσφέρει αβεβαιότητα, εξέλιξη, αναθεώρηση…
δεν υπόσχεται βεβαιότητες αιώνιες…
υπόσχεται συνεχή έρευνα…
ΕΞΕΛΙΞΗ και ανατροπή…
το ερώτημα για το 2026…
δεν είναι αν κάποιος έχει δικαίωμα να πιστεύει στον Αδάμ και την Εύα…
μπορεί να πιστεύει στους μονόκερους…
στο τέρας του Λοχ Νες…
ή στο ότι ο Έλβις ζει στον Άρη…
μαζί με τον δικό μας μαρμαρωμένο βασιλιά και παίζουν τάβλι…
(φυσικά κερδίζει ο δικός μας για να συμβαδίσουμε το αφήγημα…
με τα εθνικοπατριωτικά και θρησκευτικά ιδεώδη του κυρίου προέδρου…)
το ερώτημα είναι…
αν μια σύγχρονη κοινωνία…
μπορεί να προχωρήσει…
όταν δημόσιοι λειτουργοί…
εκπαίδευσης και πολιτικής…
απορρίπτουν θεμελιώδεις επιστημονικές αρχές…
και ακόμη περισσότερο…
αν η κοινωνία…
έχει άμυνες…
να αντιμετωπίσει…
να απομονώσει τον σκοταδισμό…
ο σκοταδισμός σήμερα…
δεν κρατά δάδα…
σε κάποιο μεσαιωνικό μπουντρούμι…
συνεχίζει…
δυστυχώς…
να κρατά την έδρα της τάξης…
και ενίοτε…
την έδρα της βουλής…
Πηγή: ΕΝΤΥΠΗ LARISSANET
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
