Γράφει ο Αθανάσιος Καραΐσκος, Πολιτικός Επιστήμονας ΑΠΘ
Γράφοντας ένα ακόμη άρθρο σκέφτομαι ότι ζούμε στην πιο ευλογημένη και ταυτόχρονα στην πιο καταραμένη χώρα, αν αναλογιστούμε όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας. Στο παρόν άρθρο θα αναφερθώ τόσο στη σήψη που έχει κυριεύσει την Ελλάδα όσο και στις πραγματικές ανάγκες του κόσμου, οι οποίες αγνοούνται από το υπάρχον πολιτικό σύστημα. Τα σκάνδαλα διαφθοράς σε συνδυασμό με την ανέχεια έχουν μετατρέψει σε μαρτύριο την καθημερινότητα των πολιτών.
Πιο συγκεκριμένα, το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και η εξεταστική επιτροπή που είναι σε εξέλιξη αποδεικνύουν με τον πιο εμφατικό τρόπο ότι ζούμε στην πιο ποταπή χώρα της Ευρώπης. Αμόρφωτοι τύποι που έπρεπε ήδη να είναι στη φυλακή και όλη τους η περιουσία δεσμευμένη, με την βοήθεια και καθοδήγηση της κυβέρνησης εμπαίζουν μια ολόκληρη κοινωνία με τις καταθέσεις τους στην εξεταστική χωρίς ίχνος ντροπής και με απύθμενο θράσος μας λένε ότι κέρδισαν λαχεία πολλές φορές και επικαλούνται το περιβόητο δικαίωμα στη σιωπή. Την ίδια ώρα ο εισαγγελέας καλεί έντιμους αγρότες και κτηνοτρόφους, ενώ οι πασίγνωστοι πλέον κλέφτες (που είναι και στελέχη του κυβερνόντος κόμματος) κυκλοφορούν ελεύθεροι ζώντας πολυτελώς και επιδεικνύοντας τον τρόπο ζωής τους. Να σημειωθεί εδώ ότι σε ποσοστό 74% οι πολίτες δεν εμπιστεύονται τη δικαιοσύνη και τους λειτουργούς της, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων. Αν δεν ήταν η ευρωπαία εισαγγελέας, αυτό το άνευ προηγουμένου σκάνδαλο θα είχε κουκουλωθεί από την ελληνική κυβέρνηση. Άλλο ένα τραγικό και επικίνδυνο γεγονός που έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια των εορτών ήταν το γενικό μπλακάουτ του εναέριου χώρου, ούτε απογείωση ούτε προσγείωση. Οι ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας από το καλοκαίρι του 2025 είχαν προειδοποιήσει ότι τα συστήματα ασφαλείας και εξοπλισμού είναι πανάρχαια και παρωχημένα. Εννοείται ότι η κυβέρνηση αδιαφόρησε. Εννοείται ότι φταίει μόνο η ΥΠΑ και όχι ο υπουργός μεταφορών. Και ενώ διαδραματίζονται όλα αυτά τα δραματικά και εξοργιστικά γεγονότα και η πλειοψηφία των Ελλήνων αδυνατεί να βγάλει το μήνα (είμαστε η 3η πιο ακριβή χώρα στην ΕΕ και στην Ευρωζώνη, και έχουμε τους χαμηλότερους ετήσιους μισθούς πλήρους απασχόλησης), ο Πρωθυπουργός πηγαίνει στα νοσοκομεία της πρωτεύουσας και λέει στους γιατρούς και νοσηλευτές ότι θέλουν να κάνουν προσλήψεις αλλά δεν βρίσκουν διαθέσιμο προσωπικό. Το έχουν βάλει στόχο να μας τρελάνουν, δεν εξηγείται αλλιώς.
Μας αξίζει αυτή η σήψη; Πόσο, ακόμα, θα αντέξουμε; Αν δεχτούμε να ζήσουμε έτσι, τότε καλύτερα να φύγουμε με εισιτήριο χωρίς επιστροφή. Βιώνουμε το απόλυτο χάος. Υπάρχει ελπίδα; Φυσικά και υπάρχει. Μπορούμε να ζήσουμε με αξιοπρέπεια; Φυσικά και μπορούμε. Μας έχουν καταντήσει να θεωρούμε ότι μια ζωή με αξιοπρέπεια είναι πολυτέλεια.
Επιβάλλεται να διαμορφωθεί στη χώρα μας μια εθνική στρατηγική πολιτική με ορίζοντα 50ετίας για τα μείζονα ζητήματα. Μια πολιτική που θα εφαρμόζεται πιστά και απαρέγκλιτα ανεξαρτήτως κόμματος που θα είναι στην εξουσία. Ανέκαθεν η μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία ήθελε, θέλει και θα θέλει τα απλά και αυτονόητα. Πιο συγκεκριμένα, ένα σοβαρό και αξιόπιστο σύστημα υγείας και παιδείας , μια σθεναρή εξωτερική/διπλωματική και αμυντική πολιτική (ας μην ξεχνάμε τον κίνδυνο εξ ανατολών) και , φυσικά, ένα εργασιακό καθεστώς με μισθούς και επιδόματα που θα ανταποκρίνονται και με το παραπάνω στις πραγματικά απαιτητικές ανάγκες και ένα εργασιακό περιβάλλον που θα διασφαλίζει τη σωματική ακεραιότητα των εργαζομένων. Παράλληλα, πρέπει να τονιστεί ότι η σωστή και απρόσκοπτη λειτουργία των θεσμών, και ειδικότερα της δικαιοσύνης , ενισχύουν το αίσθημα ασφάλειας των πολιτών. Όσα προαναφέρθηκαν αποτελούν τη βάση, τα θεμέλια δημιουργίας ενός ισχυρού, οικονομικά και κοινωνικά, κράτους. Αποτελούν μόνο την αρχή για να φτιάξουμε τη χώρα που θέλουμε.
Κλείνοντας, δύο επιλογές έχουμε. Ή θα συνεχίσουμε να ζούμε το απόλυτο χάος ή θα αδράξουμε την ευκαιρία – η ζωή πάντα δίνει ευκαιρίες- για να οικοδομήσουμε ένα αύριο με ελπίδα. Προφανώς, οι σημερινοί πολιτικοί (όχι όλοι) έχουν αποτύχει παταγωδώς και πρέπει να αποσυρθούν οριστικά. Νέοι και άφθαρτοι άνθρωποι στο προσκήνιο. Και όπως είπε ο Ουίλιαμ Σαίξπηρ ‘’κάθε φορά που το έχεις ανάγκη άναψε ένα όνειρο και άστο να σιγοκαίει μέσα σου’’. Ας το ανάψουμε, ας το ελπίσουμε, ας το πιστέψουμε και ας το κάνουμε πραγματικότητα.
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
