Η ιστορία του εικαστικού Γιάννη Μπουτέα: Το έργο του, που βλέπουμε κάθε μέρα στο Μετρό

Ο σπουδαίος εικαστικός και καλλιτέχνης Γιάννης Μπουτέας , πέθανε σήμερα (28/1) σε ηλικία 85 ετών.

Την είδηση του θανάτου του, έκανε γνωστή η Ελένη Σαμαράκη, σύζυγος του Αντώνη Σαμαράκη λέγοντας: «Έφυγε σήμερα ο Γιάννης, γνήσιος καλλιτέχνης, υπέροχος άνθρωπος, αγαπημένος φίλος!».

Ο Γιάννης Μπουτέας έχει χαράξει μεγάλη πορεία στην τέχνη στην Ελλάδα, με το έργο του μάλιστα «Διαστρωματώσεις Ενεργειακές ΕικόνεςXVI» να είναι ένα από εκείνα που συναντάμε καθημερινά στο Μετρό, στη στάση του Κεραμεικού.

Γιάννης Μπουτέας: Ποιος ήταν ο σπουδαίος καλλιτέχνης

Σύμφωνα με τον ikastikoskiklos.com, ο Γιάννης Μπουτέας γεννήθηκε την Καλαμάτα το 1941. Σπούδασε χαρακτική στην ΑΣΚΤ της Αθήνας με τον Κ. Γραμματόπουλο (1959-1964) και συνέχισε τις σπουδές του στην Ecole des Beaux-Arts στο Παρίσι (1966-1970). Ήταν υπότροφος του ΙΚΥ σε όλη τη διάρκεια των σπουδών του.

Το 1972 εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, όπου εργάσθηκε για δέκα χρόνια. Το έργο του περιλαμβάνει κατασκευές και εγκαταστάσεις, που αναδιαμορφώνουν τον εκάστοτε δεδομένο χώρο, με βάση τη διάταξη και τις μορφές των υλικών. Χαρακτηριστικό εκφραστικό του μέσο είναι η χρήση του φωτός, φυσικού ή τεχνητού, συνήθως με τη μορφή σωληνωτών λαμπτήρων νέον, ένα υλικό που εμφανίζεται ήδη στην πρώτη ατομική του έκθεση στην Αθήνα (1972, Αίθουσα Τέχνης Αθηνών – Χίλτον).

Η τεχνολογική και γεωμετρική πλευρά της δουλειάς του τονίστηκε με τη συμμετοχή του στην ομάδα «Διαδικασίες-Συστήματα» (1976), την οποία ίδρυσε ο θεωρητικός της τέχνης Εμμανουήλ Μαυρομάτης. Ωστόσο η ορθολογιστική αυστηρότητα δεν επικρατεί απόλυτα στην πορεία του. Τα φτωχά» υλικά που επιλέγει (σχοινιά και σπάγγοι, πέτρες, λαμαρίνες, πλαστελίνη, καουτσούκ, άσφαλτος και, αργότερα, καθρέφτες), διατηρούν την αυτόνομη εκφραστική και εννοιακή τους φόρτιση, ενώ ταυτόχρονα γίνονται μέρος μιας ευρύτερης εικαστικής χειρονομίας, που πηγάζει από την ευαισθησία του καλλιτέχνη και καθορίζει τη δυναμική του αποτελέσματος.

Οι συνθέσεις του απλώνονται κατά κανόνα στο δάπεδο ή στους τοίχους, ενώ κατά καιρούς επανέρχεται στη δισδιάστατη εικόνα και συνδυάζει τις κατασκευές του με ζωγραφική ή φωτογραφικές επεμβάσεις.