Διήγημα του Βάιου Κουτριντζέ, συγγραφέα
Γ΄ Μέρος
***
Σύνδεση με το προηγούμενο
[Ο ερχομός της Κούλας έκλεισε το τετράγωνο του αίματος, ειδάλλως θα έμενε ανοιχτό κι αναίμακτο.]
8:00 η πρωινή της 26ης του Δεκέμβρη. Ο Απόστολος Βρεττός, ο ενωμοτάρχης, στο γραφείο του στη γειτονική κωμόπολη Αργκαλάστ (διατηρούσε την ξενική ονομασία, σλάβικη ή τούρκικη, αδιευκρίνιστο ακόμη), έκλεισε το τετράδιο που σημείωνε τα δεδομένα, τις σκέψεις και τα συμπεράσματά του και μονολόγησε εκφραστικά:
-Επομένως: αν δεν επέστρεφε η Κούλα, αν καθόταν στ’ αυγά του ο Σατραζέμης και δεν πήγαινε στο σπίτι του Πανταζή ωθούμενος απ’ το πάθος του για τη Φανή, αν δεν είχε πάει η Φανή στο καλύβι, όπου, σίγουρα, θα είχε συλλάβει την Κούλα πάνω στον άντρα της ή το αντίθετο, αν δε ριχνόταν, άγαρμπα προδήλως, ο Σατραζέμης στη Φανή στο υπόγειο, όπου η Φανή κρατούσε ένα χοντρό σκοινί, και καταλάβαινε τι πάει να κάνει, αν δεν είχε δίπλα της, η Φανή, την καραμπίνα του πεθερού της, αν δεν πυροβολούσε για δεύτερη φορά για ν’ αποφύγει, προφανώς, τον βιασμό, -την πρώτη διέλυσε στην κυριολεξία τον άντρα της και την αντροχωρίστρα τη Κούλα-, αν δεν κρεμιόταν απ’ το ξύλινο δοκάρι η Φανή,… μμμ…δε δένει η υπόθεση…κάτι λείπει…ΠΩΣ η Κούλα ήξερε ότι ο εραστής της βρισκόταν στο καλύβι, αφού απουσίαζε καθ’ ον χρόνο ο Πανταζής κατηφόριζε προς το καλύβι;
Έξυσε το κεφάλι του μουρμουρίζοντας.
-Ίσως, να την πληροφόρησε κάποιος, αλλά ποιος;.. εκτός κι αν πήγε στα τυφλά… ή υπήρξε προσυννενόηση των δυο,.. μα τι σημασία έχει;… τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους.
₪
10:30 της 25ης του Δεκέμβρη. Η Κούλα κατέβηκε απ’ το τρίκυκλο και, διασχίζοντας επιδεικτικά την πλατεία, λικνίζοντας τους γοφούς της προκλητικά σαν τις χάρτινες γυναίκες του ΜΑΝΑΡΑ*, διευθύνθηκε προς το σπίτι της. Στα μισά λόξεψε και στάθηκε έξω απ’ την αυλόπορτα του Πανταζή.
-Φανή! φώναξε.
-Ναι, Κούλα.
-Χρόνια πολλά!
-Χρόνια πολλά και σε σένα, Κούλα!
-Και στο σύζυγό σου, χρόνια πολλά!
-Λείπει Κούλα μου, πήγε να ταΐσει τα πουλερικά την πληροφόρησε η Φανή, ε π ί τ η δ ε ς, τη Κούλα (μα απ’ αυτό το ΄΄επίτηδες΄΄, δρομολογήθηκαν όλα) για να την παγιδεύσει και α τους πιάσει στα πράσα.
-Α, καλά, είπε η Κούλα κι έφυγε βιαστικά.
Πίσω της, η Φανή κούνησε το κεφάλι της σα να έλεγε: ΄΄θα σε κανονίσω εγώ, πουτάνα΄΄.
₪
Άργκαλάστ, 10:00η πρωινή της 26ης του Δεκέμβρη. Ο ενωμοτάρχης συνεχίζει το μονόλογό του:
-Εάν ένα απ’ τα ‘’αν’’ διαγραφόταν, σήμερα όλοι θα ζούσαν και δε θα μετρούσαμε τέσσερα πτώματα. Της Φανής, του Πανταζή, της Κούλας και του Αρίστου. Κι όλ’ αυτά ημέρα Χριστουγέννων!…
» Πρωτοφανές κι Α-δια-νόητο, αποφάνθηκε φωναχτά ο ενωμοτάρχης κι έκλεισε το μονόλογό του:
» Νά ‘ταν οποιαδήποτε άλλη μέρα του χρόνου, όλο αυτό το σκηνικό θα το θεωρούσα ΄΄φυσιολογικό΄΄. Τ’ αστυνομικά χρονικά βρίθουν παρόμοιων γεγονότων. Μα ημέρα Χριστουγέννων, τέσσερις φόνοι;.. όχι, …διάολε!
τέλος
*ΜΑΝΑΡΑ. Ιταλός σχεδιαστής κόμικς με αισθησιακές γυναίκες
**Η επιλογή των ονοματεπωνύμων των πρωταγωνιστών είναι εντελώς τυχαία, κι οποιοδήποτε ομοιότητα με υπαρκτά πρόσωπα δέον να θεωρηθεί συμπτωματική.
*** Η ιστορία είναι ολάκερη φανταστική
Πηγή: ΕΝΤΥΠΗ LARISSANET
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
