Σε μια θυελλώδη συνεδρίαση του κοινοβουλίου τον Ιούνιο του 1986 οι αμβλώσεις νομιμοποιήθηκαν με εισήγηση της Μαρίας Κυπριωτάκη – Περράκη.
Παλιά η άμβλωση στο μαιευτήριο με τους έμπειρους γυναικολόγους ήταν μια αλήθεια για τις λίγες και εκλεκτές μονάχα. Για τις πολλές, ήταν η μαμή. Ένα μικρό σκοτεινό καμαράκι, ένα κρεβάτι με μεταχειρισμένα σεντόνια, κάποια πρωτόγονα εργαλεία που μόνο αποστειρωμένα δεν ήταν». Με αυτόν τον τρόπο, ξεκινούν να περιγράφουν το ζήτημα των αμβλώσεων η Έλενα Ακρίτα και η Ρένα Θεολογίδου στο τεύχος του «Ταχυδρόμου» το μακρινό 1978. Τότε, η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας υπό την ηγεσία του Κωνσταντίνου Καραμανλή, έθεσε το πρωταρχικό πλαίσιο. Οι αμβλώσεις «νομιμοποιήθηκαν» με πολλούς αστερίσκους. Πρακτικά δεν νομιμοποιήθηκαν.
Ο πανταχού παρών εκκλησιαστικός παράγοντας έπαιζε καθοριστικό ρόλο και η συντηρητική παράταξη (προφανώς) δίσταζε να προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις που άλλες χώρες της Ευρώπης θεωρούσαν δεδομένες από καιρού. Η χώρα και η κοινωνία θα περίμεναν λίγα χρόνια ακόμη.
Το ΠΑΣΟΚ κέρδισε την εξουσία το 1981. Μέχρι το 1986, το αίτημα για νομιμοποίηση είχε αποκτήσει σημαντική δυναμική μέσα από τον αγώνα των γυναικών και γενικότερα των φεμινιστικών οργανώσεων. Στην ηγεσία του υπουργείου Υγείας, βρισκόταν ο Γιώργος Γεννηματάς. Είχε την απαραίτητη πολιτική βούληση για να κάνει αυτό που έπρεπε. «Σεβόμαστε τις απόψεις της Εκκλησίας, αλλά είμαστε υποχρεωμένοι να προστατεύσουμε τη γυναίκα ως αξία» δήλωνε από τα κυβερνητικά έδρανα κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου.
Θα περίμενε κανείς πως για ένα τέτοιο ζήτημα, θα υπήρχε η απαραίτητη συναίνεση και ομοφωνία. Κι όμως, όχι! Η Νέα Δημοκρατία του Κώστα Μητσοτάκη είχε διαφορετική γνώμη. Μπορεί η κυβερνώσα παράταξη να επικρίνει (δικαίως) τη Μαρία Καρυστιανού για τις δηλώσεις της, αλλά η ρητορική της το 1986 δεν ήταν και πολύ μακριά από αυτά που τώρα καταγγέλλει. «Το νομοσχέδιο εγκληματεί κατά εμβίων όντων» δήλωνε ο τότε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας συμπληρώνοντας πως «οι βουλευτές της φυσικά θα καταψηφίσουν»…
Μαζί με τον Γιώργο Γεννηματά, υπήρχε μια προσωπικότητα που ίσως δεν τη συζητάμε όσο θα έπρεπε. Η υφυπουργός Υγείας Μαρία Περράκη – Κυπριωτάκη ήταν ένα από τα ιδρυτικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ, γυναικολόγος και βουλεύτρια από το 1977. Στο βιογραφικό της, δεν υπάρχει μόνο η νομιμοποίηση των αμβλώσεων, αλλά και η δημιουργία του ΚΕΘΕΑ, τα παιδικά χωριά SOS και τα ΚΑΠΗ.
Σε μια από τις πολλές «ειρωνείες» της πολιτικής ιστορίας της χώρας, η κόρη ενός ιερέα εισηγήθηκε το νομοσχέδιο που αφορούσε τη νομιμοποίηση των αμβλώσεων εν μέσω αντιδράσεων από την Εκκλησία, παραεκκλησιαστικούς φορείς και την τότε αξιωματική αντιπολίτευση.
Οι δικοί της άνθρωποι την περιγράφουν ως μια γυναίκα δυναμική που συνδύαζε την πολυποίκιλη καριέρα της με την οικογένεια. Όταν η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έφερνε το πρώτο πλαίσιο για τις αμβλώσεις, η Κυπριωτάκη πρωτοστατούσε στις συνεδριάσεις λέγοντας αυτά που έπρεπε. Μιλούσε ήδη από τότε για την πλήρη νομιμοποίηση των αμβλώσεων ώστε η Πολιτεία να δείξει το ενδιαφέρον της για τη γυναίκα, και ιδίως για εκείνες που έρχονται σε δεινή θέση εξαιτίας μιας εγκυμοσύνης.
Όταν η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έφερε το νομοσχέδιο για τη νομιμοποίηση στη Βουλή, τα αντεπιχειρήματα αφορούσαν κυρίως το πρόβλημα της υπογεννητικότητας. «Ε τότε, ας κάνετε περισσότερα παιδιά εσείς οι σύζυγοι» απαντούσε με τρόπο αφοπλιστικό η ίδια.
Φέτος, είναι 40 χρόνια από τον Ιούνιο του 1986 όταν η χώρα πέρασε σε ένα νέο κεφάλαιο για τα δικαιώματα των γυναικών. Και ανεξαρτήτως των δηλώσεων δυνάμει πολιτικών, η κληρονομιά αυτή παραμένει αδιαπραγμάτευτη.
Πηγή: reader.gr
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
