Του Ηρακλή Τσιάμαλου
Ο μικρός Γιάννης δεν ήταν συνηθισμένο παιδί.
Τέτοια προικισμένα παιδιά, στη δεκαετία του ’70, συχνά αντιμετωπίζονταν από τους δασκάλους ως απειλή για το σύνολο, ως κακό παράδειγμα για τους άλλους μαθητές. Μικροαστοί εκπαιδευτικοί, με το τραύμα της Χούντας ακόμη νωπό, έβλεπαν ως πρόβλημα έναν μαθητή που με την αφοπλιστική παιδική του ματιά, είχε αποφασίσει ότι ήθελε το όνομά του γραμμένο με ένα μόνο «ν».
H δασκάλα τιμώρησε τον μικρό Γιάννη μειώνοντάς του τον βαθμό κατά δύο μονάδες. Πολύ πιθανό να τον επέπληξε δημόσια, προς παραδειγματισμό, μια ιδιαίτερα δημοφιλής τακτική της εποχής, επιδιώκοντας τη γελοιοποίησή του στα μάτια των συμμαθητών του. Ούτε πέρασε από το μυαλό της να του εξηγήσει με αγάπη το χάος που θα κυριαρχούσε αν π.χ ο Χ έγραφε «Δυμύτρης» γιατί συμπαθεί τα «υ», ο Ψ «Αλαίξης» λόγω αντιπάθειας προς το «ε» κτό.
Εκείνη τη στιγμή, ως χώρα, χάσαμε τον ιδιοφυή μαθητή.
Όπως συμβαίνει συχνά, όταν το τραύμα είναι βαθύ, ο ταλαντούχος μαθητής ανέπτυξε μια άμυνα του τύπου «θα φύγω να σπουδάσω αλλού, εκεί όπου θα με δεχτούν όπως είμαι και θα δείξω την αξία μου». Και πράγματι, αυτό έγινε. Τα ξένα πανεπιστήμια αναγνώρισαν γρήγορα την εξαιρετική αναλυτική ικανότητα του νεαρού φοιτητή. Επίσης την επικοινωνιακή του δύναμη, όταν πολύ νέος έγινε καθηγητής.
Ένας ακαδημαϊκός σόουμαν: αντικομφορμιστής, με δόσεις μαρξισμού και διάθεση ανατροπής του συστήματος. Πολλά προοδευτικά πανεπιστήμια της εποχής αναζητούσαν ακριβώς τέτοιους καθηγητές, που γέμιζαν τα αμφιθέατρα με εξεγερμένους φοιτητές. Επαναστάτες καθηγητές που –υποτίθεται – θα άλλαζαν το σύστημα από μέσα.
Ιδιαίτερα στον χώρο της εκλαϊκευμένης γνώσης, της εξήγησης σύνθετων οικονομικών και κοινωνικών φαινομένων με απλά λόγια, ο Γιάννης Βαρουφάκης αποδείχθηκε τεράστιο ταλέντο με διεθνή απήχηση. Πόσοι Έλληνες ακαδημαϊκοί έχουν ομιλίες σε ξένα τηλεοπτικά μέσα που συγκεντρώνουν μισό εκατομμύριο προβολές στο YouTube; Χαμογελαστός, ετοιμόλογος, με άψογα Αγγλικά και πρωτότυπη σκέψη, δίνει μικρές παραστάσεις αντάξιες του Χόλιγουντ.
Ενός αριστερού Χόλιγουντ, για να είμαστε ακριβείς, καθώς το ένα «ν» και το σύνδρομο της εξέγερσης τον ακολουθούν παντού. Το κοινό του αποτελείται κυρίως από ανθρώπους που γοητεύονται από τον αντισυστημικό του λόγο. «Το ΝΑΤΟ μοιάζει με μαφία» και άλλα παρόμοια.
Όλοι έχουμε ναρκισσιστικές τάσεις.
Ο πρόεδρος του αθλητικού συλλόγου «Ατρόμητος Κάτω Παναγίτσας», επικοινωνιακός, χαμογελαστός και διαπλεκόμενος το βράδυ ονειρεύεται ότι θα γίνει βουλευτής. Ο δεκαεννιάχρονος σέντερ φορ της ομάδας, πρώτος σκόρερ στο τοπικό πρωτάθλημα, βλέπει στον ύπνο του ότι παίζει στη Λίβερπουλ. Ακόμη και ο υπογραφόμενος ελπίζει –κρυφά– ότι κάποτε θα τον ανακαλύψει το CNN.
Η ζωή όμως είναι σκληρή και μας προσγειώνει .
Ο Γιάννης Βαρουφάκης πίστεψε ότι, ως υπουργός Οικονομικών, θα αλλάξει την Ελλάδα. Ίσως και ολόκληρη την Ευρώπη. Η αλυσίδα των λαθών του υπήρξε εντυπωσιακή. Υποτίμησε τους συναδέλφους του στην Ε.Ε., τους ειρωνεύτηκε, τους έκανε να τον αντιπαθήσουν. Η κατάρα του «ενός ν» και η εμμονή του να φαίνεται διαφορετικός τον απομάκρυναν από την πραγματικότητα η οποία απαιτεί συνεννόηση, συμβιβασμούς και υποχωρήσεις. Τα έκανε θάλασσα. Η εμπιστοσύνη των αγορών χάθηκε.
Κάτι ανάλογο κάνει και σήμερα.
Μόνος αυτός, από όλους τους Έλληνες πολιτικούς, ομολόγησε ότι δοκίμασε «έκσταση». «Καταπληκτική εμπειρία», είπε, με μοναδική παρενέργεια έναν πονοκέφαλο μιας εβδομάδας. Η αλήθεια είναι πιο σύνθετη. Η «έκσταση» είναι ένα αυτοσχέδιο ( κανείς δεν ξέρει τι ακριβώς έχει μέσα) έντονα ψυχοδραστικό ναρκωτικό, εξαιρετικά επικίνδυνο που σε συνδυασμό με τις «δεκαέξι ώρες ασταμάτητο χορό» μπορεί να οδηγήσει στο θάνατο. Τόσο απλά.
Το πολιτικό του σχέδιο: στις τελευταίες εκλογές συγκέντρωσε 130.000 ψήφους. Αν, με τον θόρυβο γύρω από το «έκσταση» και το χασίς, προσελκύσει άλλους τόσους νέους από κάθε λογής περιθώριο που συνήθως δεν ψηφίζει, θα ξαναμπεί θριαμβευτικά στη Βουλή.
Κρίμα.
Ίσως ο πιο ευφυής Έλληνας πολιτικός και ακαδημαϊκός, με τεράστια διεθνή εμπειρία και μια απίστευτη δεξαμενή καινοτόμων ιδεών, προσπαθεί να εκλεγεί με τόσο φτηνό τρόπο. Αν συγκρίνουμε τον εντυπωσιακό προσωπικό του ιστότοπο με τον θλιβερό ιστότοπο του κόμματός Μέρα25 θα καταλάβουμε ότι ο σοβαρότερος εχθρός του Γιάννη Βαρουφάκη είναι ο Γιάνης και η αντίληψη που έχει για τον εαυτό του σε σχέση με τους άλλους. Θα μπορούσε πολύ εύκολα να βρίσκεται σε ένα ποσοστό 8% με 10% συγκεντρώνοντας πράσινους οικολόγους, διανοούμενους, γενικά σκεπτόμενους πολίτες που θέλουν μια φιλική και ανθρώπινη προς τους πολίτες της Ευρώπη. Το πρώτο βήμα θα ήταν να υπογράψει ως Γιάννης Βαρουφάκης δίνοντας ένα σαφές μήνυμα για το 2015: Έπαθα και έμαθα. Είμαι ένας απλός πολίτης . Ένας από σας.
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
