Άρθρο της Αγγελικής Νούτσιου*
Πολλές φορές, μας συμβαίνει να βλέπουμε έναν άνθρωπο και νοιώθουμε αμέσως μια οικειότητα, μια συμπάθεια προς το πρόσωπό του, ενώ άλλες φορές πάλι, βλέπουμε κάποιον και νοιώθουμε μια έμφυτη αντιπάθεια γι’ αυτόν. Πως μπορεί άραγε να εξηγηθεί αυτό για την ψυχοσωματική μας υπόσταση;
Όταν νοιώθουμε μια ενστικτώδη συμπάθεια εννοούμε μια θετική στάση, μια φιλικότητα που αισθανόμαστε προς τον άλλο φυσικά, ενώ στην αντίθετη περίπτωση, μας βγαίνει μια αρνητική διάθεση έως κάποια δυσαρέσκεια που συχνά είναι αμοιβαία, χωρίς να υπάρχει κάποια λογική αιτία και για τις δυο περιπτώσεις. Η συμπάθεια μας βγάζει μια φιλική συμπεριφορά σαν να γνωρίζουμε τον άλλο χρόνια ενώ με την αντιπάθεια, ξέρουμε ότι δεν μπορούμε να έχουμε μια καλή σχέση με το άτομο που μας δημιουργεί αυτή την συμπεριφορά. Στην ουσία όμως, μιλάμε για δυο αντίθετα συναισθήματα που μας επηρεάζουν στην κοινωνικότητα μας με τους άλλους, όσο και αν δεν το καταλαβαίνουμε με την λογική μας.
Το περίεργο δε με την έκφραση αυτών των δυο συναισθημάτων, είναι ότι εμφανίζονται άμεσα σαν μια ανώτερη χημική φόρμουλα που μόνο συναισθηματικά μπορεί να εννοηθεί. Βέβαια όλοι γνωρίζουμε όπως και το βιώνουμε, ότι αυτό το συναισθηματικό δίπολο στις διαπροσωπικές μας σχέσεις βασίζεται στην φυσική έλξη και απώθηση που υπάρχει μεταξύ των ανθρώπων με ανάλογα κίνητρα και αιτίες. Μια φυσική διαφορετικότητα που ευτυχώς ή δυστυχώς, υπάρχει σε όλους μας από μόνη της.
Δεν πρέπει λοιπόν να ξαφνιαζόμαστε από αυτό και όπως όλοι ξέρουμε, δεν μπορούμε να αρέσουμε ή να μας αρέσουν όλοι, πράγμα φυσιολογικό και αυτονόητο. Η διαφορετικότητα είναι λογική και οφείλουμε να την κατανοούμε. Είναι μια αναγνωρισμένη αλήθεια στον χώρο της ψυχολογίας, όπως αποκαλύπτουν πολλές σχετικές έρευνες.
Όταν υπάρχει η συμπάθεια, εκδηλώνεται με μια οικεία συμπεριφορά όπως προείπαμε, μια εύγλωτη επικοινωνία με το άλλο άτομο, που φαίνεται από το πόσο εύκολα συμφωνούμε και έχουμε ίδιες θέσεις με τον άλλο. Το ίδιο συμβαίνει και με την αντιπάθεια. Εμφανίζεται μια επιθετικότητα, μια αυστηρή κριτική, μια έμφυτη ειρωνεία που φτάνει στα όρια της εχθρικότητας. Το βλέπουμε ακόμη και μέσα από την σωματική έκφραση, όπως εκφράζονται τα αληθινά συναισθήματα, θετικά και αρνητικά.
Όταν υπάρχει η συμπάθεια, διαπιστώνεται μια φυσική έλξη, ένα ταίριασμα που εκπλήσσει φορές. Παρατηρείται μια ομοιότητα συμπεριφοράς, φιλοσοφίας και τρόπου ζωής που το κάνει να φαίνεται σχεδόν υπερφυσικό. Μια αμοιβαιότητα που ξαφνιάζει. Το ίδιο συμβαίνει και με την αντιπάθεια. Και είναι περίεργο σχεδόν ότι συμπαθούμε και αντιπαθούμε άτομα όπως κι αυτοί εμάς.
Μια αμοιβαία δράση που έχει έντονη σχέση με την εικόνα που έχουμε για τον εαυτό μας και έτσι εκφράζουμε την αποδοχή όσο και την απόρριψη των ανθρώπων που συναντάμε, ανάλογα με το πόσο νομίζουμε ότι ταιριάζουμε μαζί τους. Αυτή η έλξη και η απώθηση εκφράζονται σε όλα τα πεδία, συνεργασία, φιλικότητα, έρωτας, κατανόηση και πολλά άλλα. Και όπως καταλαβαίνουμε αφορούν σε ισχυρά συναισθήματα που καθορίζουν την στάση και την φιλοσοφία ζωής που έχουμε, σε ένα φάσμα αμοιβαιότητας που αφορούν σε δέσμευση και συσχέτιση με μακροχρόνια διάρκεια.
Γι αυτό καλά είναι να αποδεχόμαστε και να εννοούμε τέτοιες σχέσεις συμπάθειας και αντιπάθειας, προκειμένου να προφυλαγόμαστε από δυσάρεστες καταστάσεις που εμφανίζονται στο μέλλον. Κρατάμε λοιπόν καλές σχέσεις με όσους νοιώθουμε συμπάθεια και….απόσταση από όσους νοιώθουμε αντιπάθεια, ώστε να μην δημιουργηθούν άσχημες επιπλοκές στις σχέσεις μας μαζί τους στο χρόνο.
Η κα Αγγελική Νούτσιου – Τόλια είναι συστημική ψυχολόγος, με εξειδίκευση στην θετική και ιατρική ψυχολογία. Κουμουνδούρου 30 Λάρισα. Email: angelnoutsiou@gmail.com
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
