Γράφει ο Γιώργος Καούνας
Πάντα ένα ποτήρι κρασί θα αποτελεί μια οινική έδρα, που θα φιλοξενεί γεύσεις και αρώματα από ποικιλίες, έτοιμες να μας εκπλήξουν. Ωστόσο, ένα ποτήρι κρασί, πάντα θα στέκεται αντάξια δίπλα στα μονοπάτια της γαστρονομίας. Είναι εκείνο που θα αναδεικνύει και θα συνοδεύει το υπόλοιπο μισό μιας ολοκληρωμένης γεύσης στο σύνολο. Αυτή η οινική θέση, του δίνει μια άλλη υπόσταση. Όχι πως δεν μπορεί να σταθεί και μόνο του αλλά η δομή του ολοκληρώνεται γευστικά, όταν θα υπάρξει δίπλα του κι ο κατάλληλος συνοδοιπόρος. Επομένως, οι οινικές γουλιές λειτουργούν τόσο μεμονωμένα όσο και συμπληρωματικά. Σε περίπτωση που θα συνδυαστούν οι δυο αυτοί παράγοντες, καλύπτουμε το μεγαλύτερο γευστικό και αρωματικό φάσμα των επιλογών μας.
Εάν πάρουμε το παράδειγμα αυτό, αυτομάτως το τοποθετούμε σε μια καθημερινή βάση, που η αλληλεπίδραση με τον ουρανίσκο μας και τις συνήθειες μας, ανοίγουν τον δρόμο στις λεωφόρους της κουλτούρας και της οινογνωσίας. Το να «γνωρίζω» και να συστήνομαι γευστικά και αρωματικά με το κρασί που δοκιμάζω, είναι μια ενέργεια και μια δραστηριότητα η οποία αντανακλά στο ποτήρι μου με άμεσα αποτελέσματα. Εξοικειώνομαι με τις γεύσεις. Με τις ποικιλίες. Με τις μορφές παλαίωσης και με τη δομή των χαρακτηριστικών του κάθε σταφυλιού. Ενημερώνομαι γευστικά και ουσιαστικά γνωρίζω τη φιλοσοφία του εκάστοτε οινοπαραγωγού.
Η πηγή των γεύσεων στο ποτήρι μας, ξεκινά από τη ρώγα του σταφυλιού και ολοκληρώνεται με τη διαδικασία οινοποίησης- παλαίωσης. Η κάθε ποικιλία προσδίδει τον δικό της χαρακτήρα. Για το αν μας ενθουσιάζει μια ποικιλία περισσότερο από μια άλλη, αυτό έχει αναλυθεί. Είναι θέμα καθαρά προσωπικού ζητήματος. Από την άλλη δεν θα πρέπει το «οινικό μας γούστο» να αποκλείει τη γνωριμία μας και με άλλες ποικιλίες. Αυτό σίγουρα στενεύει τον γευστικό κύκλο και περιορίζει τις γευστικές «επεκτατικές» μας έρευνες. Ας μην είμαστε αυστηροί και κάθετοι σ’ αυτό το θέμα. Ας δοκιμάζουμε και ποικιλίες πέραν του δικού μας οινικού πεδίου, όπως κι έχουμε τονίσει. Τα οινικά σύνορα, συνορεύουν μόνο με ποικίλα αρώματα και γεύσεις!
Ας παραδειγματιστούμε από τη φράση λοιπόν, «Νιώθω δυνατός όπως ένα γεροδεμένο Cabernet». Μια διαφορετική άποψη σε λογικά οινικά πλαίσια, μπορεί να ταρακουνήσει τους οινικούς κανόνες για καλό! Προφανώς και δεν είναι οινικά αναρχικό αυτό αλλά είναι οινικά καινοτόμο. Αυτό το σημείο πάντα θα αποτελεί την αφετηρία του επόμενου βήματος. Γι’ αυτό, όπως μου αρέσει να επισημαίνω, σε μια αρένα αχανής όπως είναι η οινική αρένα, ας φροντίσουμε να είμαστε πρωτοπόροι πρώτα απ’ όλα για τους δικούς μας οινικούς χάρτες. Για τις δικές μας οινικές εμπειρίες. Να αισθανόμαστε ελεύθερα την οινική δομή που ταυτίζεται μαζί μας και να συστήνουμε παράλληλα τις «γεύσεις» μας και σε νέους οινικούς προορισμούς.
Και να θυμίσω από την άλλη πως, δεν μπορούν οι γεύσεις και τα αρώματα να στριμωχθούν στο πεδίου του γενικού. Δεν μπορούν να είναι όλα στην ίδια κλίμακα γιατί έτσι αλλοιώνεται η μοναδικότητά τους. Το κρασί είναι ζωντανός οργανισμός. Διαφέρει και διαφέρουμε από γουλιά σε γουλιά κι από ημέρα σε ημέρα. Και θα διαφέρει ποικιλοτρόπως και αναλόγως τη χρήση του. Αυτή είναι η ζωτικότητα και η ομορφιά του.
Πηγή: ΕΝΤΥΠΗ LARISSANET
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
