Στη Θεσσαλία, κανένας δεν έμεινε ανεπηρέαστος από το καταστροφικό πέρασμα του Daniel και του Elias το 2023. Ήταν τέτοιο το μέγεθος της καταστροφής που ακόμη και όσοι δεν υπέστησαν υλικές ζημιές επηρεάστηκαν ψυχολογικά. Γιατί ένας συγγενής, ένας γνωστός, ένας γείτονας, σίγουρα κάτι έπαθε ή έχασε. Από την καταστροφή χωραφιών και κατοικιών, μέχρι την απώλεια ζώων ή ακόμη και ανθρώπων. Σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες, ιδιαίτερα σημαντικός αποδείχτηκε ο ρόλος των φωτορεπόρτερ. Με την κάμερά τους ως εργαλείο, κατέγραψαν από την πρώτη στιγμή την πραγματικότητα με αμεσότητα, τεκμηριώνοντας το μέγεθος της θεομηνίας.
Ωστόσο, σε περιόδους μεγάλων καταστροφών – είτε φυσικών, είτε πολεμικών, είτε κοινωνικών – η τέχνη γενικότερα αναδεικνύεται ως ένα ισχυρό μέσο έκφρασης, μνήμης και θεραπείας. Γίνεται έτσι καταφύγιο για όσους βιώνουν την καταστροφή, τρόπος συλλογικής επεξεργασίας του τραύματος και φωνή για όσους δεν μπορούν να μιλήσουν. Κι αυτό το γνωρίζει καλά η εικαστικός Μάρω Κωστοπούλου, η οποία με δικά της έργα συμμετείχε πριν λίγο καιρό στην έκθεση στον Μύλο του Παππά με τίτλο ««Πλημμυροχρωμία… Από το φωτορεπορτάζ στον καμβά – η μνήμη της πλημμύρας σε χρώμα».
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
