Του Αντώνη Ψάλτη
PIERRE BOURDIE, «η διάκριση», εκδ. ΠΑΤΑΚΗ, 2020.
Πως θα μπορούσε, άραγε, η αισθητική, και η κοινωνιολογική και κριτική ματιά επί αυτής, να αποτελέσει την θεμέλιο λίθο για την περιοπτική ανάλυση (ίσως μια από τις σημαντικότερες καταγεγραμμένες) των κοινωνικών τάξεων του 20ου αιώνα;
Κι όταν γίνεται εδώ λόγος περί αισθητικής δεν εννοείται μόνο η πρόσληψη της τέχνης, αλλά σε ευρεία βάση η ένδυση (και το γιατί αυτής), η άθληση, η επένδυση σε κατοικήσιμο χώρο, και γενικά ο τρόπος «εκμετάλλευσης» (ή «επένδυσης» σε αυτόν) του ελεύθερου χρόνου, του οικονομικού και του πολιτιστικού κεφαλαίου του καθενός, αλλά και της τάξης που ανήκει.
Ο Bourdieu σε αυτή το μνημειώδες έργο του και θέτοντας στο «κέντρο» του τον homo aestheticus, και με αφορμή την ανάλυση του γούστου, θεμελιώδους έκφρασης της κοινωνικής αναγκαιότητας, μέσω των οποίων οι κοινωνικές ομάδες προσπαθούν να βελτιώσουν την θέση τους, παρουσιάζει την γενετική ανθρωπολογία της εξουσίας με έμφαση στην συμβολική διάσταση, στο είναι και στο φαίνεσθαι δηλαδή.
Πρόκειται για μια μελέτη λεπτομερέστατη, εμβριθέστατη, απαιτητική, εκτενή, που αξιώνει από τον αναγνώστη προσοχή, συγκέντρωση και υπομονή, αλλά που αντιστρόφως ανταποδίδει καρπούς ανεκτίμητης ικανοποίησης.
Πηγή: ΕΝΤΥΠΗ LARISSANET
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
