Ολόκληρος ο πλανήτης ζει σε έναν καινούριο Αστερισμό, αυτόν των δασμών και των γεωπολιτικών σεισμών κι εμείς δεν είμαστε πουθενά… Και πώς νάμαστε που ο Κυβερνήτης μας για να κάνει ανασχηματισμό μαδάει μαργαρίτες…
“Μηταράκης; Σκυλακάκης;”
Κι ολίγον Κυρανάκης.
“Κεραμέως; Πιερρακάκης;”
Ρωτάει τη μαργαρίτα και περιμένουμε τι θα του πει, γιατί ακόμη κι οι από του πουθενά ερχόμενοι υπουργοί του, του διαμηνύουν πως αν τους αλλάξει υπουργείο θα πάνε σπίτι τους. Εδώ ζούμε καινούργια πράγματα.
Αλλόκοτα…
Βγήκε όλη η Ελλάδα πριν δυο βδομάδες στους δρόμους και στις πλατείες, χωρίς κονκάρδες, χωρίς κομματικές σημαίες, ακούσαμε συγνώμες κι άλλα ωραία στη συνέχεια, για έργα, για δικαιοσύνη και δικαίωση, κι ύστερα ήλθαν τα αλλόκοτα…
Βουλευτής λέει σε γυναίκα βουλευτή και πρόεδρο κόμματος να “πάει να κάνει κάνα παιδί”, κι αντί να τον στείλουν σπίτι του, τον διαγράφουν, για νάναι υποψήφιος στις επόμενες εκλογές…
Μετά έρχονται άλλα αλλόκοτα. Μπουκάρει χριστιανός ορθόδοξος βουλευτής στην Εθνική Πινακοθήκη, γιατί δεν του άρεσε η έκθεση , “Η σαγήνη του αλλόκοτου” και γιατί ήθελε ίσως να χαρίσει λίγα ψηφαλάκια στο κόμμα του, κι όλη η Ελλάδα ασχολείται μαζί του λες και μόνο αυτός είδε το φως το αληθινό και πρέπει να το μεταλαμπαδεύσει…
Κορέα γίναμε. Αν αφήσουν ακόμη λίγο χαλαρό τον κάθε έναν που έγινε βουλευτής χωρίς καν να τον γνωρίζει η μάνα του, να παίζει το παιχνίδι που του έδωσαν να παίξει, -μη μου πείτε ότι όλοι όσοι γίνονται πρώτο θέμα στις ειδήσεις και αποπροσανατολίζουν την κοινή γνώμη, ξυπνούν ένα πρωί και λένε τώρα θα σας δείξω εγώ, γιατί δεν θα σας πιστέψω-,θα γίνουμε ζούγκλα…
Αν δεν έχουμε γίνει…
Εν τω μεταξύ, ο γόνος και κληρονόμος μαδάει μαργαρίτες, -μ’αγαπάει δε μ’αγαπάει, έτσι ακριβώς λαίδη μου-, κι όσο τις μαδάει οι εξαγγελίες για έργα, ασφάλεια στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, κι άλλα ωραία καθημερινά καταρρίπτονται. Τι να κάνουμε; Αναμένομεν.
Όπως αναμείναμε πράξεις κι όχι μόνο λόγια για τις γυναικοκτονίες, για τα τροχαία δυστυχήματα, για τα ναρκωτικά, για τη βία στα σχολεία, για τα αυθαίρετα, για την ακρίβεια που έχει καθηλώσει τον κόσμο, για την καθημερινότητα των ανθρώπων με ειδικές ανάγκες, που βγαίνει ο κάθε ένας τηλεπερσόνος και δηλώνει πως είναι καλύτερα να μη ζεις παρά να κυκλοφορείς με αμαξίδιο, κι αντί άπαξ και δια παντός να πάει σπίτι του, λέει μια συγγνώμη κι όλα καλά, για τα μύρια όσα μας ταλαιπωρούν και θα μας ταλαιπωρούν γιατί δε σώνεται ο κόσμος με πομφόλυγες…όποιος κι αν τις φουσκώνει.
Ο κόσμος, εσείς, εγώ, θέλει έργα, θέλεις ανάσες, ο κόσμος θέλει να μαδάει μαργαρίτες και να ρωτάει για την αγάπη του…
Δεν θέλει μαραμένα πέταλα και χαραμισμένα για κάποιους που από τον θρόνο τους δεν βλέπουν τον απλό καθημερινό άνθρωπο…
Πηγή: ΕΝΤΥΠΗ LARISSANET
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
