SCHRIFT D. ALAN, «Η ΓΑΛΛΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΣΤΟΝ 20ό ΑΙΩΝΑ», εκδ. ΠΛΕΘΡΟΝ 2016.
Κάποτε ένας Γάλλος στοχαστής, δυστυχώς δεν θυμάμαι ποιος, είχε πει περίπου το εξής, ότι μετά τον Μπερξόν (τον μέγα Μπερξόν, εδώ που τα λέμε) η Γαλλία ουδέποτε γέννησε ξανά δική της φιλοσοφική σκέψη, αλλά απλώς σερνόταν, σαν μια σχοινοτενή -θα έλεγα εγώ- υποσημείωση πίσω από το άρμα της επιβλητικής Γερμανικής φιλοσοφίας. Έχουν έτσι τα πράγματα ή όχι; Πράγματι σχεδόν από το πρώτο τέταρτο του 20ου αιώνα και μετά οι περισσότεροι Γάλλοι φιλόσοφοι, ίσως όχι όλοι σε απόλυτο αριθμό, όλο και θα αναφερθούν σε κάποιον Γερμανό, όλο και θα συσχετιστούν ή θα αντιπαρατεθούν με αυτόν, όλο κι αυτή η διπολική σχέση θα τρέφεται μονόπλευρα από τους Γάλλους.
Καντ, Έγελος, Μαρξ, Νίτσε, Φρόυντ, Χάηντεγκερ είναι τα ονόματα που εμπλουτίζουν τα γαλλικά κείμενα, κάποιοι δε εξ αυτών θα γράψουν και ολόκληρες αναλύσεις, όπως για παράδειγμα ο Ντελέζ, ενώ άλλοι, όπως π.χ. ο Μπαλιμπάρ ή ο Αλτουσέρ, λες και δεν θέλουν να αφήσουν τα άρματα των Καντ και Μαρξ. Από την άλλη είναι τόσο στείρα και χέρσα η γαλλική σκέψη που ούτε καν αξίζει να αναφερόμαστε σε αυτήν; Δεν νομίζω!
Το δεύτερο μισό του 20ου αιώνα αναντίρρητα και παγκόσμια ανήκει στην Γαλλική φιλοσοφία! Σαρτρ, Φουκώ, Μπαλιμπάρ, Αλτουσέρ, Ντελέζ, Ντεριντά, Μπουρντιέ, Μπαρτ είναι μερικά από τα πιο χαρακτηριστικά ονόματα της Γαλλίας, εκ των ων ουκ άνευ για όποιον μελετάει τον 20ο αιώνα! Και ένα τρίτο παράλληλο ερώτημα: είναι δυνατόν να γίνεται λόγος για ένα εθνικό γαλλικό φιλοσοφικό status – αφήγημα, ή αντίστοιχα ένα γερμανικό, ένα αγγλικό κτλ; Εννοείται πως όχι.
Ο Alan Schrift εν προκειμένω και διατρέχοντας την γαλλική φιλοσοφική σκέψη κυρίως όπως αυτή γεννήθηκε και ανατράφηκε στην Σορβόνη και στην Εκόλ Νορμάλ δίνει ένα χρονικό και θεματικό διάγραμμα της Γαλλικής φιλοσοφίας του 20ου αιώνα, συνοπτικό μεν μα πλήρες και απολαυστικά κατανοητό δε.
Πηγή: ΕΝΤΥΠΗ LARISSANET
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
