Χάρρυ Κλυνν: Το πραγματικό όνομα, η σάτιρα & ο θάνατος του σκηνοθέτη γιου του

Το τελευταίο διάστημα πριν το «φευγιό» του ο σπουδαίος κωμικός ηθοποιός αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας. Ήταν καθηλωμένος σε καροτσάκι και ανέπνεε με τη βοήθεια οξυγόνου.

Ποιο ήταν το πραγματικό του όνομα και πώς βγήκε το ψευδώνυμο «Χάρρυ Κλυνν»

Χάρρυ Κλυνν ήταν το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του Βασίλη Τριανταφυλλίδη, όπως ήταν το πραγματικό του όνομα

«Υστέρα από τη διάκριση αυτή, σπούδασε θέατρο, συμμετείχε σε κάποιους θιάσους στην Αθήνα και γρήγορα έφυγε για την Αμερική, όπου παρέμεινε δέκα ολόκληρα χρόνια. Οι πρώτες μέρες ήταν δύσκολες. Ήξερε μόνο μια φράση στα αγγλικά: “a hamburger and a coca cola please”. Συνήθισε γρήγορα όμως στον αμερικανικό τρόπο ζωής, ενώ εμφανιζόταν σε διάφορα night clubs και cabaret με τα Αμερικανάκια να σχηματίζουν ουρές. Κάθε φορά που ανέβαινε στη σκηνή, η σάτιρα του ήταν σαν σκούπα. Τα καθάριζε όλα. Έτσι προέκυψε το Κλυνν από το clean (σ.σ.: καθαρός)», είχε αποκαλύψει ο Παύλος Κοντογιαννίδης

Η καριέρα, το σόου, η σάτιρα και η τηλεόραση

Γεννήθηκε από φτωχή οικογένεια Ποντίων προσφύγων, τον Νίκο και την Κυριακή Τριανταφυλλίδη. Εξαιτίας των δυσμενών οικονομικών συνθηκών, ωθήθηκε στην εργασία από την ηλικία των 5 ετών. Παράλληλα φοίτησε στο Δημοτικό Σχολείο και στο Γυμνάσιο Καλαμαριάς και αργότερα στο Ε΄ Γυμνάσιο Αρρένων Θεσσαλονίκης. Η συμμετοχή του σε μια βραδιά ταλέντων του Γιώργου Οικονομίδη άλλαξε τη ζωή του καθώς, εκτός από το πρώτο βραβείο, «κέρδισε» και μια πρόταση από τον Οικονομίδη να τον ακολουθήσει στην Αθήνα.

Για τρία χρόνια, ο Οικονομίδης υπήρξε δάσκαλος και οδηγός του. Παράλληλα με τις σπουδές του στην Δραματική Σχολή του Κατσέλη, εμφανίστηκε περιστασιακά σε κοσμικά κέντρα, όπως το «Kάστρο», ο «Βράχος», το «Τροκαντερό», το «Άλσος» και το «Γκρην Παρκ». Στη συνέχεια άρχισε να δουλεύει σε διάφορες ταβέρνες, αναψυκτήρια και καμπαρέ, που ανθούσαν εκείνη την εποχή, ενώ για μια τριετία ως πρώτος νουμερίστας και παρουσιαστής προγράμματος. Άρχισε να γίνεται πιο γνωστός μετά τη συμμετοχή του σε δύο ταινίες (Γάμος αλά ελληνικά και Τα 201 καναρίνια), στις αρχές της δεκαετίας του 1960, και μετά τις πρώτες θεατρικές εμφανίσεις του στα θέατρα Ακροπόλ και Χατζηχρήστου. Το 1964 έκανε μερικές εμφανίσεις στο Μόντρεαλ. Αυτή η περίοδος διήρκεσε 10 χρόνια και δούλεψε τόσο στις HΠA όσο και στον Καναδά σε κέντρα της ελληνικής διασποράς και σε καφεθέατρα ως stand up comedian (νέο είδος, που το εισήγαγε αργότερα στην Ελλάδα), ως ηθοποιός σε underground παραστάσεις και ως συγγραφέας σατιρικών κειμένων.

Συνεργάστηκε επίσης για πολλά χρόνια με τα περιοδικά Playboy, Village και On the double και με την εφημερίδα Daily Worker.
Τον χειμώνα του 1974 γύρισε στην Ελλάδα και πρωτοεμφανίστηκε σε μπουάτ της Πλάκας, στον «Αιγόκερω», στον «Ζυγό» και στην «Διαγώνιο». Ύστερα δούλεψε στα νυχτερινά κέντρα «Διογένης», «Δειλινά» και «Στορκ». Άρχισε να γίνεται ευρύτερα γνωστός μετά την κυκλοφορία του πρώτου του δίσκου «Για δέσιμο», από τη δισκογραφική εταιρεία Columbia το φθινόπωρο του 1978.[5]
Το 1998 παρουσιάζεται η πρώτη του ζωγραφική έκθεση στον «Εικαστικό Κύκλο». Από το 2006 ζούσε μόνιμα στη γενέτειρά του, την Καλαμαριά της Θεσσαλονίκης, όπου έγραφε βιβλία (κυκλοφορούν 12 βιβλία του), έπαιζε στο θέατρο, ζωγράφιζε (έχει κάνει 8 ατομικές εκθέσεις) και ηγούταν της μείζονος αντιπολίτευσης στον Δήμο Καλαμαριάς.

Η προσωπική του ζωή

Στο Σικάγο παντρεύτηκε την γυναίκα του, Χαρίκλεια Μακρή, και απέκτησε το πρώτο από τα τρία παιδιά του, τον σκηνοθέτη Νίκο Τριανταφυλλίδη. Αργότερα απέκτησε τον δεύτερο γιο του, τον Αποστόλη, στο Μόντρεαλ. Η κόρη του Κορίνα γεννήθηκε στην Αθήνα.

Ο σκηνοθέτης γιος του πέθανε δυο χρόνια πριν από εκείνον από καρκίνο και αυτό ήταν που τον επιδείνωσε την κατάστασή του

«Όταν “έφυγε” δε ο γιος του, ο Νίκος, μιλήσαμε. Νομίζω ήταν το ολοκληρωτικό χτύπημα για εκείνον. Αλλά γενικά ο Χάρρυ δεν εξωτερίκευε τα συναισθήματά του. Ήταν πολύ αξιοπρεπής, ωστόσο από τότε που “έφυγε” ο γιος του σχεδόν έπαψε να ζει.», έχει πει φίλος του

«Όχι απλά μας λείπει ο Νίκος, αλλά με τη σκέψη του κοιμόμαστε και ξυπνάμε. Νομίζουμε απλώς πως είναι ψέμα. Παραμύθι. Αισθάνομαι πως θα ανοίξει η πόρτα και θα μπει εκείνος. Ότι και να σας πω είναι λίγο. Ούτε κατά διάνοια το σκεφτόμασταν. Εντελώς αναπάντεχο και ξαφνικό γεγονός. Μέσα σε 6 μήνες τον έφαγε… Από τον Σεπτέμβρη μέχρι σήμερα. Δεν πήραμε χαμπάρι ότι θα έφευγε έτσι… Ξαφνικά. Δύσκολα επουλώνονται τέτοιες πληγές. απλώς, εμείς οι Πόντιοι έχουμε δύναμη ψυχής. Θα αντέξουμε. Θα το ξεπεράσουμε. Χρειάζεται χρόνος όμως. Αυτές τις μέρες φτιάχνω το μνημείο του γιου μου. Όπως του αξίζει, γιατί ήταν σπουδαίο παιδί», είχε δηλώσει ο ίδιος ο ηθοποιός