Το audiobook του Σαββατοκύριακου από τη larissanet: Το όνειρο των Χριστουγέννων, του Χρ. Χρηστοβασίλη (βίντεο ηχητικό)

Μετά από πολλά χρόνια έρχεται η ώρα του νόστου, του γυρισμού στη φτωχική πατρίδα ενός ξενιτεμένου… ή μήπως όχι;

Διαβάζει ο Κων/νος Αθ. Οικονόμου

Ξημερώνουν Χριστούγεννα στὸ χωριό.Ἡ μέρα ἔδειχνε κλεισμένη, ἡ γῆ ἦταν χιονοστρωμένη, ὁ οὐρανὸς χιόνιζε καὶ τὸ μάτι δὲ, μποροῦσε νὰ ἰδῆ πιότερο ἀπὸ μιὰ ντουφεκιὰ τόπο. Φοβερὸ ἀγριοκαίρι. Χριστούγεννα, καρδιὰ τοῦ χειμώνα!.Καβάλα ἀπάνω σ’ ἕνα γερό, ὄμορφο καὶ ψηλὸ ἄλογο, καὶκουκουλωμένος μὲ μιὰ μεγάλη κάπα, ἔμπαινα μὲ μεγάλη χαρὰ στὰ πολυπόθητα σύνορα τοῦ χωριοῦ μου, ὕστερα ἀπὸ νυχτοπερπάτημα δέκαπέντε ὡρῶν δρόμο καὶ ξενιτιὰ δέκα πέντε χρόνων, μακριὰ πολὺ μακριά, σὲ ξένα σύνορα καὶ σὲ ξένα βασίλεια.

Στὸ ποτάμι πού ᾽ναι κάτω ἀπὸ τὸ χωριό μου πότισα διαβαίνοντας τὸ κατακουρασμένο ἄλογό μου. Μετὰ τὸ πότισμα τράβηξα τὸν ἀνήφορο, ποὺ βγαίνει ἴσα – ἴσα στ’ ἀγαπημένο μου χωριό, ἀνάμεσα ἀπὸ βράχους, ἀπὸ γκρεμούς, ἀπὸ μεγάλες πέτρες, ἀπὸ δέντρα κι ἀπὸ λίγα ἀμπελοχώραφα.

Ἦταν πολὺ πρωί. Στιγμὴ ποὺ πολεμάει τὸ φῶς τῆς ἡμέρας πού ᾽ρχονταν, μὲ τὸ σκοτάδι τῆς νύχτας πὄφευγε, καὶ τ’ ἄλογο ἀνέβαινε ἀργὰ – ἀργὰ καὶ βαριὰ – βαριὰ τὸν ἀνάποδο καὶ κακοπάτητο ἀνήφορο ἀπὸ τὴ μεγάλη του τὴν κούραση καὶ τὴ μεγάλη του τὴν κομάρα.

Ἔκανε φοβερὸ κρύο. Ἄγριος βοριὰς φυσοῦσε σὰ λυσσασμένος ἀπὸ πίσω μου καὶ μ’ ἀνασήκωνε ἀπ’ τὴ σέλα τ’ ἀλόγου μου! Τὸ χιόνι προντίζονταν (σκορπιζότανε, τιναζότανε) ἀπὸ καταγῆς στὸ μανιωμένο φύσημά του, σὰν ἀλεύρικάτασπρο, πότε ἀπὸ κάτω πρὸς τὰ ἀπάνω, πότε ἴσια πέρα, πότε ἴσια δῶθε καὶ πότε μὲ περικύκλωνε ὁλόγυρα σὰν ἀνεμοστρόβιλος. Κι ὅμως δὲν αἰσθανόμουν καθόλου κρύο μέσα μου.

Μόνο τὰ δάχτυλα τῶν ποδαριῶν μου κρύωναν λίγο καὶ τὰ χέρια μου λιγότερο ἀκόμα, γιατὶ κρατοῦσα μὲ τὸ δεξὶ τὸ βοϊδοτσούλι (βουκέντρα) καὶ μὲ τὸ ζερβὶ τὰ χαλινάρια τοῦ ἀλόγου.
῾Η κάρδιά μου χτυποῦσε τὶκ – τὰκ σὰ λιθοπάτημα ἀπὸ τὴ συγκίνηση, ποὺ ἔβλεπα ὅτι βρισκόμουν καὶ περπατοῦσα στὸν τόπο τῶν ὀνείρων μου, στὸν τόπο ποὺ γεννήθηκα.Σὲ κάθε πατημασιὰ τ’ ἀλόγου μου ξάνοιγα κι ἕνα κομμάτι ἀπὸ τὰ παιδιακίσια μου. Κομμάτι ζωῆς χαρωπῆς, γλυκιᾶς καὶ πολυαγαπημένης. Ἔβλεπα τὸ μεγάλο βράχο π’ ἀνέβαινα ψηλὰ ….

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟ ΣΥΝΤΟΜΟ [16 λεπτά] ΒΙΝΤΕΟ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ

ΤΟ ΑUDIOBOOK:

Ακολουθήστε το στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.