Το δόγμα «νόμος και τάξη» που η κυβέρνηση ενεργοποίησε από την πρώτη στιγμή, μετατρέπει μεθόδους πρόληψης σε στυγνή αστυνομοκρατία με επικίνδυνες προεκτάσεις
Του Μενέλαου Κατσαμπέλα
Η εμμονή της Νέας Δημοκρατίας με το δόγμα «νόμος και τάξη» έχει προαιώνιες ρίζες και κληρονομικώ δικαίω διαστάσεις, όπως είναι γνωστό σε κάθε αναγνώστη της νεότερης ελληνικής ιστορίας.
Τα παραδείγματα εφαρμογής του δόγματος πηγαίνουν πολύ πίσω, στις αρχές του προηγούμενου αιώνα, την περίοδο της αιματηρής διαμάχης βασιλικών και βενιζελικών, μεταφέρονται με τη μέθοδο του πολιτικού εμβολιασμού στους βενιζελικούς, τα χρόνια που μάχονταν τους σοσιαλιστές, τηρούνται με βαρβαρότητα τα χρόνια των δικτατοριών και της γερμανικής κατοχής, σε βάρος ενός λαού που δεινοπαθεί, γιγαντώνονται την εμφυλιακή και μετεμφυλιακή περίοδο, όπως βέβαια και κατά την επταετία της χούντας των συνταγματαρχών.
Η κατάσταση μπορεί να βελτιώθηκε σημαντικά μετά τη μεταπολίτευση, παρατηρούνται όμως περίοδοι έξαρσης που τις διαδέχονται χρόνια ύφεσης και τήρησης στοιχειωδών κανόνων και δημοκρατικών ελευθεριών.
Η παράταξη της δεξιάς, κυρίως όταν φωνασκεί από τα έδρανα της αξιωματικής αντιπολίτευσης όπου ευτυχώς την έστειλαν για κάμποσα από τα πρόσφατα χρόνια οι πολίτες, ανεβάζει τους τόνους της κριτικής στην εκάστοτε κυβέρνηση, κατηγορώντας τη για εγκατάλειψη του δόγματος «νόμος και τάξη» και ότι επιτρέπει τη δράση «ανεξέλεγκτων μπαχαλάκηδων» σε περιοχές όπως τα Εξάρχεια ή τα ελληνικά πανεπιστήμια.
Είναι πάντως γεγονός ότι από την πρώτη μέρα ανάληψης της εξουσίας από τον Κυριάκο Μητσοτάκη (που είχε προεκλογικά δεσμευτεί ότι σε ένα μήνα θα καθαρίσει τα Εξάρχεια από τους αντιεξουσιαστές) το δόγμα «νόμος και τάξη» μπαίνει σε εφαρμογή με δράσεις αντίστοιχες του «ένδοξου» παρελθόντος του. Αστυνομοκρατία παντού και για ψύλλου πήδημα, βίαιη έξοδος καταληψιών από εγκαταλειμμένα κτήρια, έφοδος σε σπίτια μετά ξυλοδαρμού μελών των οικογενειών που μένουν σε αυτά, εισβολή σε … κινηματογράφο με προσαγωγή ανηλίκων θεατών δημοφιλούς ταινίας…
Οι ξυλοδαρμοί και οι συλλήψεις ατίθασων νεαρών σε συνοικίες, γειτονιές, δρόμους μετρό και κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων, με τη μέθοδο της διαπόμπευσης βγάζοντας τα ρούχα τους, λαμβάνουν σχεδόν αμέσως διαστάσεις καθημερινής κανονικότητας. Αντίστοιχα φαινόμενα συμβαίνουν και εντός των πανεπιστημιακών χώρων, αφού νωρίτερα έχει δια νόμου καταργηθεί το άσυλο.
Η έξαρση της πανδημίας και τα αναγκαστικά περιοριστικά της ελευθερίας των πολιτών μέτρα, δίνουν τη δυνατότητα στον ρέκτη υπουργό Προστασίας του Πολίτη, δια μετεγγραφής εκ του σοσιαλιστικού στρατοπέδου, δεξιό, Μιχάλη Χρυσοχοίδη, να περάσει την διαρκή αστυνόμευση σε ανώτερο επίπεδο. Αφού διέταξε τη διάλυση με βίαιο τρόπο της εντυπωσιακής συγκέντρωσης δημοκρατικών και προοδευτικών πολιτών έξω από το δικαστήριο την ημέρα ανακοίνωσης της απόφασης για την ηγετική ομάδα της Χρυσής Αυγής, απαγόρευσε τις συγκεντρώσεις για τον εορτασμό της επετείου από την εξέγερση του Πολυτεχνείου κι ύστερα αυτές για την επέτειο της δολοφονίας από αστυνομικό του 15χρονου μαθητή Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, με εκπροσώπους των αστυνομικών δυνάμεων να δίνουν παραστάσεις «νόμου και τάξης» άξιες επαίνου φρικαλεότητας.
Παράλληλα, από τις πρώτες εβδομάδες μετά τη νίκη της Νέας Δημοκρατίας στις εκλογές της 7ης Ιουλίου 2019, πραγματοποιούνται χιλιάδες προσλήψεις – κομματικά βολέματα, πότε 1500 ειδικών φρουρών, μετά 1000 συνοριοφυλάκων (που φυλάττουν βέβαια σύνορα … κάπου μετά τον Κορινθιακό κόλπο!) και μόλις προχθές 1000 τόσων αστυνομικών για την φύλαξη των ελληνικών πανεπιστημίων που κινδυνεύουν από τις συμμορίες των αριστερών μπαχαλάκηδων που τα … καταδυναστεύουν.
Αυτή η νεότευκτη πανεπιστημιακή αστυνομία είναι πιθανότατα το άκρον άωτο της αστυνομοκρατούμενης δημοκρατίας που έχει εγκαθιδρύσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης στην πανδημική Ελλάδα. Προέκυψε δε ως συνέχεια του τραγικού γεγονότος της παρουσίασης ενός νομοσχεδίου για την τριτοβάθμια εκπαίδευση με την ταυτόχρονη παρουσία της αρμόδιας υπουργού Παιδείας και του … υπουργού Προστασίας του Πολίτη!
Βέβαια, το γεγονός ότι σε κανένα ευρωπαικό πανεπιστήμιο δεν υπάρχει αντίστοιχη αστυνομία, παρά μόνο ομάδες φύλαξής τους, ότι σύσσωμη η πανεπιστημιακή κοινότητα λέει «όχι» στην πανεπιστημιακή αστυνομία και ότι ακόμα και οι συνδικαλιστές αστυνομικοί είναι αρνητικοί σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, δεν φαίνεται να πτοεί την κυβέρνηση. Προχθές μόλις έγινε γνωστό ότι η αρχικά παρουσιαζόμενοι ως άοπλοι αστυνομικοί των πανεπιστημίων θα μπορούν τελικά να φέρουν όπλα για την προστασία τους, από ένα … οπλοστάσιο που θα υπάρχει σε αποθήκες των πανεπιστημίων.
Όλα τα παραπάνω θα ήταν για γέλια αν δεν ήταν τόσο επικίνδυνα για την παραπαίουσα Δημοκρατία μας.
ΥΓ: Στο σημερινό κείμενο δεν αναφερθήκαμε παρά επιγραμματικά στην αλλαγή της στάσης των μελών της αστυνομίας, μπροστά στο νέο πεδίο των ελευθεριών που απλόχερα τους χάρισε η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, γιατί είναι ένα ιδιαίτερα ευαίσθητο κεφάλαιο της όλης ιστορίας. Μιας ιστορίας που μετατρέπει τους αστυνομικούς σε ρουφιάνους του διαδικτύου, followers των αναρτήσεων που κοινοποιούνται στο facebook, ή των σχολίων που ακούγονται σε ραδιοφωνικές εκπομπές, ώστε να ζητήσουν μετά ανερυθρίαστα την απόλυση εργαζομένων που έχουν αρνητική άποψη για τον κλάδο τους. Μιας ιστορίας που γίνεται θλιβερή όταν το αίτημά τους ικανοποιείται…
Πηγή: ΕΝΤΥΠΗ LARISSANET
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
