Γράφει ο Μενέλαος Κατσαμπέλας
Στην προσωπική σου ζωή, τις επαγγελματικές σου επιλογές και με βεβαιότητα στην πολιτική, ό,τι σπείρεις θερίζεις κι αυτό είναι γνωστό σε όλους, παλαιόθεν…
Μοιραία, λοιπόν, η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας θερίζει σήμερα αυτά που έσπειρε και στο προσφυγικό – μεταναστευτικό, όχι μόνο αυτούς τους δεκαπέντε περίπου μήνες που κυβερνάει ξανά τον τόπο, αλλά και μεγάλο διάστημα της θητείας της ως Αξιωματική Αντιπολίτευση.
Η κόλαση στη Μόρια δεν ήταν ένας κεραυνός εν αιθρία, ούτε ασφαλώς το μοναδικό επεισόδιο σε αυτό το σίριαλ που ταλανίζει τη χώρα εδώ και αρκετά πλέον χρόνια. Ήταν όμως η κορύφωση μιας σειράς γεγονότων που οδηγούσαν εκεί με μαθηματική ακρίβεια.
Η προηγούμενη κυβέρνηση, λίγο πριν αποχωρήσει από την διαχείριση της εξουσίας, είχε εκπονήσει ένα σχέδιο για την αποσυμφόρηση των νησιών από τους πρόσφυγες, με την οργανωμένη και εκλογικευμένη μεταφορά τους στην ενδοχώρα, σε δομές φιλοξενίας όπου θα ζούσαν σε ανθρώπινες συνθήκες μέχρι να εκδοθούν οι αποφάσεις στα αιτήματα ασύλου και την μεταφορά τους στις χώρες του αρχικού προορισμού τους ή στις πατρίδες τους.
Το συγκεκριμένο σχέδιο εφαρμόστηκε από τη Νέα Δημοκρατία στον ελάχιστο βαθμό και όχι οργανωμένα, αφού υποχώρησε στις πιέσεις των κομματικών και αυτοδιοικητικών παραγόντων των τοπικών κοινωνιών, που υπήρξαν πρόσφατοι ψηφοφόροι της. Ο πολιτικαντισμός στο μεγαλείο του!
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επέλεξε να μην απογοητεύσει τους ψηφοφόρους του με τα πιο ακραία επικίνδυνα αισθήματα εναντίον προσφύγων και μεταναστών (τους προσδιορίζω έτσι για να μην τους πω φασίστες και στεναχωρηθούν), ενώ αποδέχθηκε να παίξει μόνη της η Ελλάδα τον ρόλο του κυματοθραύστη στα κύματα των μεταναστών που έρχονταν από την απέναντι ακτή του Αιγαίου.
Αντί να αποσυμφορήσει τα νησιά με την μεταφορά προσφύγων και μεταναστών στην ηπειρωτική Ελλάδα, πιέζοντας παράλληλα την Ευρωπαϊκή Ένωση να αναλάβει τις ευθύνες της απέναντι στο πρόβλημα που είναι διεθνές και όχι τοπικό, πολύ περισσότερο που είχε επιπλέον επιχειρήματα υπέρ του με αφορμή την πανδημία και τις συνεχιζόμενες προκλήσεις του Ερντογάν, διάλεξε να χρησιμοποιήσει τα επιπλέον κονδύλια των εταίρων μας για την επιβολή μέτρων στρατιωτικού τύπου, επιτείνοντας το πρόβλημα και τραβώντας το σχοινί μέχρι να σπάσει.
Η κυβέρνηση προχώρησε σε επαναπροωθήσεις στη θάλασσα και στη δημιουργία κλειστών κέντρων – φυλακών, πρακτικές που απαγορεύει το Διεθνές Δίκαιο, αλλά καθόλου δεν ενοχλούν την πολιτισμένη μα φοβική Ευρώπη και τα αποτελέσματα της πολιτικής της τα λούζεται σήμερα στην καμένη γη της Μόριας…
Όταν η αντιπολίτευση κατηγορεί το δήθεν επιτελικό κράτος που έφτιαξε ο Μητσοτάκης ότι σε όλα τα θέματα (προσφυγικό, οικονομία, πανδημία, εξωτερικά) προχωράει χωρίς κανενός είδους σχέδιο, με τη λογική του «βλέποντας και κάνοντας», εννοεί αυτό ακριβώς που βιώνουμε το τελευταίο διήμερο με τους δεκατρείς χιλιάδες ανέστιους στη Μυτιλήνη. Και μόνο η … στιβαρή διαβεβαίωση των αρμοδίων ότι «κανείς πρόσφυγας δεν θα φύγει από το νησί», καταδεικνύει το τραγικό αδιέξοδο στο οποίο έχει εκουσίως περιέλθει ο πρωθυπουργός.
Πηγή: ΕΝΤΥΠΗ LARISSANET
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
