Του Μενέλαου Κατσαμπέλα
Δεν είναι ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία φορά που ένα κυβερνητικό νομοσχέδιο συναντά την καθολική άρνηση σύσσωμης της κοινότητας των φορέων τους οποίους αφορά.
Επιπλέον, στην εν πολλοίς οπισθοδρομική και συστηματικά φοβική κοινωνία στην οποία ζούμε, αποδείχθηκαν οάσεις εκσυγχρονισμού ορισμένα νομοθετήματα που πέρασαν από τη Βουλή σε πείσμα κάθε πολεμικής εναντίον τους.
Όσο κι αν ορισμένοι εκπρόσωποι της κυβερνητικής πλειοψηφίας θα ήθελαν να πιστεύουν το αντίθετο, το εκπαιδευτικό πολυνομοσχέδιο που συζητήθηκε αυτή την εβδομαδα στην Ολομέλεια του Κοινοβουλίου, δεν ανήκει στη συνομοταξία των προοδευτικών και προωθητικών δομικών μεταρρυθμίσεων νομοσχεδίων. Έτσι κι αλλιώς, η παρούσα κυβέρνηση παρουσιάζει ολοκληρωτική δυσανεξία στην παραγωγή παρόμοιων νομοθετημάτων…
Η πανθομολογούμενη αλήθεια είναι ότι το συγκεκριμένο νομοσχέδιο παρουσιάστηκε στη Βουλή χωρίς να προηγηθεί η απαραίτητη δημόσια διαβούλευση με τους συναρμόδιους φορείς, χωρίς έστω και κατόπιν εορτής να ακουστεί η άποψή τους, εν μέσω μάλιστα της περιόδου καραντίνας μιας ολόκληρης κοινωνίας από τον φόβο της πανδημίας.
Και μόνο η επιλογή του χρόνου για την κατάθεση του νομοσχεδίου καταδεικνύει αφενός την ανησυχία της ηγεσίας του υπουργείου Παιδείας για το περιεχόμενό του και αφετέρου την πρεμούρα της να υλοποιήσει ιδεοληπτικές δεσμεύσεις σε σχολάρχες και φροντιστές.
Ο ίδιος ο πρωθυπουργός ανέφερε σε κάποιο από τα εγωπαθή του διαγγέλματα στα οποία μας συνήθισε μέσα στην καραντίνα οτι η Βουλή θα λειτουργεί ολόκληρο το καλοκαίρι, καθώς υπάρχουν έτοιμα δεκάδες νομοσχέδια προς συζήτηση και ψήφιση, μόνο που το αντι-εκπαιδευτικό νομοσχέδιο επέλεξε να το φέρει στο Κοινοβούλιο μέσα στο Μάιο, όταν ακόμα μαθητές, εκπαιδευτικοί και γονείς εκπαιδεύονταν στην ορθή χρήση των μασκών και το σχολαστικό πλύσιμο των χεριών!
Σήμερα – στο πλαίσιο μιας νεοφιλελεύθερης κανονικότητας – οι εκπαιδευτικοί καλούνται να προσαρμοστούν στις αναχρονιστικές και εξόφθαλμα αντιπαιδαγωγικές πρακτικές που επιτάσσουν ρυθμίσεις του νομοσχεδίου, οι μαθητές αναγκάζονται να «μάθουν γράμματα» σε συνθήκες πλήρους κατάρρευσης κάθε έννοιας ισονομίας και ισότητας ευκαιριών και οι γονείς αντιλαμβάνονται οτι ο όποιος οικογενειακός προγραμματισμός ανατρέπεται στο βωμό ενός παρα – εκπαιδευτικού και παρα – οικονομικού μοντέλου που πριμοδοτεί τους πάλαι ποτέ «έχοντες και κατέχοντες», γόνους μελλοντικών «αρίστων» καλοσπουδαγμένων…
Διά του μπουκωμένου από τις κυβερνητικές επιδοτήσεις δικτύου καθυποταγμένων ΜΜΕ, στην επικοινωνιακή επιφάνεια του νομοσχεδίου επιπλέουν μεμονωμένες ρυθμίσεις όπως αυτή για την επιστροφή της παρωχημένης και αντιδραστικής «διαγωγής», για την οποία ο Κυριάκος Μητσοτάκης γνωμάτευσε από το Βήμα της Ολομέλειας ότι θεσπίζεται ξανά για να … καταπολεμήσει το bullying στα σχολεία (!), επιλέγοντας να υποβαθμίσει τη συζήτηση σε κουβέντα καφενείου, αφήνοντας στο απυρόβλητο τον σκληρό πυρήνα ενός εντέλει επικίνδυνου νομοθετήματος που θα καταπέσει στην πράξη.
Όσο αδύνατο παρουσιάζεται το συνδικαλιστικό κίνημα να αντιπαλέψει αποτελεσματικά το νομοσχέδιο, αφού θέλει αλλά δεν μπορεί, τόσο συνειδητοποιημένο δείχνει το πλειοψηφικό σώμα της κοινωνίας που οδηγείται στην αντίσταση από ένστικτο αυτοσυντήρησης και μνήμες πρόσφατου αγωνιστικού παρελθόντος.
Πηγή: ΕΝΤΥΠΗ LARISSANET
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
