Της Δήμητρας Μπαρδάνη
Η κυρά Νίτσα είχε σηκωθεί απ΄ τα χαράματα κείνη τη Μεγάλη Πέμπτη! Έπρεπε να πλύνει τα αυγά να τα σκουπίσει και να τα βάψει. Κάθε χρόνο έβαζε όλη την νοικοκυρίστικη τέχνη της, για να τα πετύχει στη μπογιά! Έβαψε πολλά αυγά, γιατί η οικογένεια ήταν μεγάλη και τα κουμπαρούλια αρκετά. Το βάψιμο των αυγών ήταν ολόκληρη ιεροτελεστία, έπαιρνε γι’ αυτή τη δουλειά μια μπακιρένια κατσαρόλα που τη φύλαγε γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο.
Ποιος ξέρει πόσα αυγά είχαν βαφτεί, ως τώρα, μέσα σ’ αυτό το μπακούρι! Άρχισε να ρίχνει ένα-ένα τα αυγά στο κατακόκκινο νερό, με μεγάλη προσοχή και με δόσεις για να μην σπάσουν. Κάθε τόσο κοίταγε το ξυπνητήρι στο ράφι, να μην περάσει η ώρα. Δεν έπρεπε να γίνουν ούτε πολύ σφιχτά ούτε και μελάτα και έβαλε την τρυπητή κουτάλα στο κατακόκκινο ζουμί κι έβγαλε ένα αυγό.
-Ωραία! Τα πέτυχα κι εφέτος στη βαφή! σκέφτηκε με χαμόγελο.
Άπλωσε ένα χοντρό πανί στο τραπέζι και τ’ άβαλε ένα ένα με προσοχή ύστερα πήρε ένα μάλλινο πανί αλειμμένο με λάδι κι άρχισε να τα πασαλείβει για να γυαλίσουν. Το πανέρι πιο κει με την πετσέτα την υφαντή στον αργαλειό, άρχιζε να γεμίζει με κατακόκκινα αυγά! Γυάλιζε και κύταγε ικανοποιημένη και τα καμάρωνε. Ένα κόκκινο βουναλάκι μέσα στο πανέρι! Είχε επιτυχία και φέτος, στο χρώμα! Έβαλε ένα αυγό στα εικονίσματα και το πανέρι στη στρώση της ντουλάπας.
Την άλλη μέρα συγυρίζοντας τη ντουλάπα, η κυρά Νίτσα έβγαλε το πανέρι με ευλάβεια κι έμεινε άφωνη. Τ’ αυγά ήταν όλα τσιγκρισμένα! Όταν συνήρθε από την έκπληξη, φώναξε το γιό της.
-Κωστάκη! Γιατί τα αυγά είν΄ όλα τσιγκρισμένα;
-Δεν ξέρω μαμά!
– Εσύ δεν τα πείραξες; Πες’ μου την αλήθεια! Τ΄ άφησα στο σπίτι και πήγα για ψώνια!
-Δεν ξέρω μαμά μήπως η γάτα;-Λες να της μύρισε το λάδι. Δεν αποκλείεται.
H κυρία Νίτσα δεν μπορούσε να το χωνέψει. Η γάτα, καλά, ένα, δυο, τρία, αλλά όχι και όλα.
-Kωστάκη, μήπως, αγόρι μου τα’ σπασες εσύ; Πες μου την αλήθεια!
Ο Κωστάκης κοκκίνισε ως τα αυτιά, σαν τα αυγά της κυρά Νίτσας.
-Λοιπόν, σ’ ακούω κουράγιο!
-Να…, έψαχνα για τσιγκριστάρι, για την Ανάσταση..
-Κι έσπασες όλα τα αυγά;
-Δεν…
-Βρήκες, τουλάχιστον;
-Όχι
-Kι ούτε θα ξαναβρείς, γιατί είναι η τελευταία φορά που τ’ αφήνω ξεκλείδωτα! Κείνο το Πάσχα, κανένας δεν μπήκε στον κόπο να τσουγκρίσει για το Χριστός Ανέστη. Τ’ αυγά ήταν ήδη τσουγκρισμένα!
Πηγή: ΕΝΤΥΠΗ LARISSANET
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
