Του Λευτέρη Παπαστεργίου
«Το πρώτο πράγμα που θα με απασχολήσει με την ανάληψη των καθηκόντων μου, θα είναι τα προβλήματα των δικηγόρων που αντιμετωπίζουν στην καθημερινότητα τους. Με ενότητα θα αξιοποιήσουμε όλα τα μέλη του συλλόγου μας. Θα διεκδικήσουμε τοπικά και σε κεντρικό επίπεδο όλα αυτά τα ζητήματα που απασχολούν τον δικηγορικό κλάδο».
Το παραπάνω απόσπασμα είναι από την δήλωση της νέας, πλέον, προέδρου του Δικηγορικού Συλλόγου Λάρισας, αμέσως μετά τη γνωστοποίηση των αποτελεσμάτων. Η Νικολέτα Μπασδέκη κατάφερε να γράψει ιστορία στον Δικηγορικό Σύλλογο Λάρισας, ως η πρώτη γυναίκα πρόεδρος του Συλλόγου. Ωστόσο, αν υπάρχει ένα ερώτημα, για όλους τους υπόλοιπους, αυτό είναι, αν και γιατί θα πρέπει αυτή η εκλογή να απασχολεί και την υπόλοιπη κοινωνία, πλην του σώματος των Λαρισαίων δικηγόρων.
Η χώρα μας, μέσα στη δίνη των μνημονίων εδώ και οχτώ χρόνια, δεν είδε να μεταβάλλονται μόνο οι σταθερές της οικονομίας και της κοινωνικής διαστρωμάτωσης. Είδε και κάτι ακόμα πιο επικίνδυνο: να προσβάλλονται θεσμοί, η λειτουργία των οποίων επηρεάζουν άμεσα το δημοκρατικό μας πολίτευμα. Άλλωστε, όποιος γυρίσει με ψυχραιμία πίσω, στην περίοδο 2010-2011, θα αντιληφθεί πως η χώρα κρεμόταν ουσιαστικά από μια κλωστή.
Για να καταφέρουμε να αλλάξουμε πραγματικά σελίδα στον τόπο, δεν αρκεί μόνο η ανασύσταση του πολιτικού σκηνικού, κάτι που προϋποθέτει την ολοκλήρωση των κοινωνικών διεργασιών που λαμβάνουν χώρα εδώ και χρόνια. Απαιτείται και η ισχυροποίηση θεσμών, φορέων και επιστημονικών συλλόγων, οι οποίοι, λόγω της φύσης τους, «ακουμπάνε» σε βασικούς πυλώνες του πολιτεύματός μας.
Ένας από τους επιστημονικούς αυτούς συλλόγους είναι και ο Δικηγορικός, πρώτος τη τάξη στη χώρα. Μπορεί το κύριο μέλημα του συλλόγου να είναι η καθημερινότητα των μελών του και η όσο το δυνατόν καλύτερες συνθήκες εργασίας για τα μέλη του, ωστόσο δεν μπορεί να είναι αποκομμένος και αδιάφορος από τον τρόπο της απονομής και εν τέλει από την ποιότητα της δικαιοσύνης.
Αν υπάρχει ένα ζητούμενο στις μέρες μας αυτό είναι η αναβάθμιση της ποιότητας της δημοκρατίας μας, κάτι που περνάει, αναγκαστικά, και μέσα από τον θεσμό της δικαιοσύνης. Πόσο μπορεί λοιπόν μια νέα πρόεδρος ενός Δικηγορικού Συλλόγου να κινηθεί και προς αυτή την κατεύθυνση; Κανείς δεν είναι σε θέση να γνωρίζει. Αυτό όμως που γνωρίζω εγώ είναι πως από την απάντηση στην παραπάνω ερώτηση θα κριθεί και το ίχνος της σφραγίδας που θα αφήσει η κα Μπασδέκη, όταν θα έχει ολοκληρώσει τη θητεία της.
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
