Του Λευτέρη Παπαστεργίου
Τα όσα συνέβησαν τις προηγούμενες μέρες στη βουλή, με αφορμή το νομοσχέδιο της κυβέρνησης για τη νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου, δε νομίζω πως αφήνουν την παραμικρή αμφιβολία: το πολιτικό σύστημα της χώρα νοσεί βαρύτατα. Βρίσκεται σε κατάσταση προχωρημένης σήψης και αποσύνθεσης, κάτι που σημαίνει πως κανένα από τα δομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα, δεν είναι δυνατόν να λυθεί.
Η κυβέρνηση επιλέγει να φέρει προς συζήτηση ένα θέμα το οποίο είναι δεδομένο πως θα διχάσει και κάνει ακριβώς το αντίθετο απ’ αυτά που θα όφειλε ως υπεύθυνη κυβέρνηση. Δεν ενημερώνει την κοινωνία, δεν ανοίγει τη συζήτηση, δεν φροντίζει, ούτε καν, να εξασφαλίσει την απόλυτη συναίνεση των βουλευτών της. Ξεκινάει έτσι το γαϊτανάκι του χορού και με την «βοήθεια» των ΜΜΕ και της εκκλησίας το θέμα διογκώνεται και ξεφεύγει πέρα από κάθε λογική, με αποκορύφωμα τη συζήτηση στη βουλή.
Στη βουλή , λοιπόν, ακούμε τον Πρωθυπουργό της ΚΝΕ να παραδίδει μαθήματα φιλελευθερισμού(!), τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης να επικαλείται την μαρτυρία ενός… εξωγήινου και τον πρόεδρο της Ένωσης Κεντρώων να χαρακτηρίζει κάποιους συνανθρώπους μας «ψυχοπαθείς». Ακούμε για τον… Αδάμ και την Εύα, για «ψυχικά άρρωστους» ανθρώπους, για «ανωμαλίες».
Έχει καμία σημασία αν το νομοσχέδιο μιλούσε για την νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου, της σχέσης δηλαδή μιας πολύ συγκεκριμένης κατηγορίας ανθρώπων με τα ληξιαρχεία του κράτους;
Έχει καμία σημασία αν σε ελληνικά δικαστήρια υπάρχει ήδη τετελεσμένο αποφάσεων για τέτοιες περιπτώσεις, κάτι που συνιστά νομολογία, έχοντας ουσιαστικά ακυρώσει στην πράξη τον προηγούμενο νόμο;
Έχει καμία σημασία αν στη δημοκρατία ο σεβασμός των ατομικών δικαιωμάτων και ελευθεριών είναι υποχρεωτική συνθήκη σωστής λειτουργίας της;
Καμία απολύτως.
Ο καθένας «πρέπει» να δώσει την δική του παράσταση. Και αυτό ακριβώς κάνει.
Ένα θέμα τόσο σοβαρό, σε μια εποχή που οι κοινωνίες κατευθύνονται από συντηρητικά ανακλαστικά, θα πρέπει να αναδειχθεί ψύχραιμα και σοβαρά, κάτι που σημαίνει σφαιρική ενημέρωση και μελέτη δεδομένων, επαφή με επιστήμονες διαφορετικών ειδικοτήτων, επικαιροποίηση σχετικών ερευνών. Ποιος από τους έλληνες βουλευτές λοιπόν, φρόντισε να ενημερωθεί σε βάθος, να μελετήσει τα ξένα, αντίστοιχα, παραδείγματα, να μιλήσει με τους ειδικούς, να απευθυνθεί στα άτομα που υφίστανται τον εξευτελισμό και αντιμετωπίζουν ανυπέρβλητα προβλήματα στις επαφές τους με τις δημόσιες υπηρεσίες και όχι μόνο, έτσι ώστε να αποφασίσει σοβαρά και ορθά, χωρίς να εξυπηρετεί κομματικές γραμμές και σκοπιμότητες ή τους φορείς του μίσους και του διχασμού;
Η εικόνα της ελληνικής βουλής, στη συζήτηση του νομοσχεδίου για την ταυτότητα φύλου, δίνει, δυστυχώς, τις απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα.
Αν, λοιπόν, ως πολιτεία και ως κοινωνία έχουμε υποχρέωση να υπερασπίσουμε τα δικαιώματα έστω και ενός συμπολίτη μας, πρέπει να έχουμε την απαίτηση από τους βουλευτές μας να επιλέξουν, πλέον, το δικό τους «φύλο». Το κοινοβουλευτικό.
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
