Του Λευτέρη Παπαστεργίου
«Το παζάρι θέλει όχι μόνον εκσυγχρονισμό, όχι μόνον βελτίωση και αναβάθμιση, αλλά και εξυγίανση. Και τα τελευταία χρόνια έχει γίνει εξυγίανση. Στόχος βέβαια είναι να καθαρίσει τελείως. Ελπίζουμε να φθάσουμε εκεί…»
Ο Γιώργος Σούλτης, αντιδήμαρχος Λαρισαίων, δεν είναι μια απλή περίπτωση ανθρώπου που ασχολείται με τα κοινά. Είναι ο άνθρωπος που με τη στάση και τη συμπεριφορά του, συνέβαλε τα μέγιστα στην ολοκλήρωση των διαδικασιών, που είχαν ως αποτέλεσμα την συγκρότηση της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, ανοίγοντας, ουσιαστικά, τον δρόμο προς τη δημαρχία, για τον κ. Καλογιάννη και τους συντρόφους του. Είναι αυτός που αποδέχθηκε τις διαδικασίες, μια πιο πολύ το αποτέλεσμα αυτών, κάνοντας κάτι που φαίνεται αυτονόητο, μα που μέχρι τότε δεν είχε συμβεί ξανά. Είναι επίσης ένας άνθρωπος που ενώ θα μπορούσες, ενδεχομένως, να του ασκήσεις κριτική για λάθη ή παραλείψεις, πράγμα φυσιολογικό, αφού ασκεί εξουσία και διοίκηση, δεν έχεις να του προσάψεις το παραμικρό, όσον αφορά την προσωπική του στάση και συμπεριφορά.
Όταν λοιπόν τοποθετείται δημόσια και αναφέρει τα παραπάνω για το παζάρι της Λάρισας, ένα θέμα που πριν λίγα χρόνια αποτέλεσε αιχμή του δόρατος για την τότε αντιπολίτευση, απέναντι στην δημοτική αρχή του κ. Τζανακούλη, τότε τα ερωτήματα που προκύπτουν, λαμβάνουν μια πιο ηχηρή διάσταση.
Αφού, σύμφωνα με τον κ. Σούλτη, το παζάρι της Λάρισας, «θέλει εξυγίανση», οφείλει να πει ξεκάθαρα «από τι» και «από ποιους», «χρειάζεται εξυγίανση». Με απλά λόγια, ποια ήταν αυτή η κατάσταση που βρήκαν να επικρατεί, ώστε να χρειάζεται «εξυγίανση». Καταστάσεις, ονόματα, αποδείξεις. Έτσι λειτουργούν ή μάλλον θα πρέπει να λειτουργούν οι υπεύθυνοι άρχοντες. Επιπλέον, και ίσως πιο σημαντικό, είναι, ο αρμόδιος αντιδήμαρχος να εξηγήσει για ποιον λόγο «δεν έχει καθαρίσει τελείως». Τι είναι δηλαδή αυτό που ακόμα ρίχνει σκιές; Και γιατί υπάρχει απλά η «ελπίδα» και όχι η βεβαιότητα;
Όπως ήταν φυσικό η αντιπολίτευση στο δήμο Λαρισαίων, και πιο συγκεκριμένα η κα Καραλαριώτου και ο κ. Διαμάντος έθεσαν τα ερωτήματά τους. Το αφύσικο είναι πως δεν έθεσε τα δικά του ερωτήματα ο πρώην Δήμαρχος. Το εντελώς αφύσικο, είναι πως η δημοτική αρχή έσπευσε να υποβαθμίσει τελείως το θέμα. Ένα θέμα που άπτεται του δημοσίου συμφέροντος, ειδικά αν θυμηθεί κανείς τι γινόταν στις συνεδριάσεις της προηγούμενης δημοτικής αρχής.
Καλή η Μποφίλιου, καλός ο χαλβάς, καλές και οι αναμνήσεις που ζωντανεύουν, τέτοιες μέρες κάθε χρόνο, και συνδέουν το παρελθόν με το παρόν της πόλης. Καλύτερα όμως θα ήταν να μαθαίναμε τι κρύβεται πίσω από την κουρτίνα του παζαριού. Κι αυτό αποτελούσε προσωπική δέσμευση του νυν Δημάρχου, μια δέσμευση, η οποία, όπως και πολλές άλλες, χάθηκαν στον αέρα της πόλης, όπως ακριβώς χάνεται η τσίκνα από τα σουβλάκια και τα λουκάνικα του παζαριού…
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
