Του Λευτέρη Παπαστεργίου
Τρίτη Βράδυ. Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας κ. Πάνος Καμμένος φτάνει στην Ελασσόνα για να παραβρεθεί στα εγκαίνια των γραφείων του κόμματος του. Σε δηλώσεις του στα ΜΜΕ σημειώνει με έμφαση, ανάμεσα στα άλλα: «από τον Αύγουστο του 2018 η Ελλάδα θα είναι πάλι μια ελεύθερη χώρα και οι πολίτες θα αποκτήσουν ξανά όσα χάσανε την σκληρή αυτή περίοδο των 7 χρόνων».
Κάπως έτσι, με μια απλή δήλωση του από τα ψηλά του νομού μας, ο συνεταίρος του Αλέξη Τσίπρα στην κυβέρνηση της «πρώτης φοράς αριστερά» απεκάλυψε το επόμενο παραμύθι που θα αρχίσει να σερβίρεται στον ελληνικό λαό, με το βλέμμα, φυσικά, στις επερχόμενες εκλογές. Φυσικά δεν ήταν τεράστια η αποκάλυψη, του έτσι κι αλλιώς λαλίστατου υπουργού. Το έχει δηλώσει ήδη ο Πρωθυπουργός, καθώς επίσης και μέλη του υπουργικού του συμβουλίου: καλοκαίρι του 2018, τα βάσανα τελειώνουν.
Γιατί όμως Αύγουστο του 2018; Επειδή τότε τελειώνει, έτσι κι αλλιώς, το μνημόνιο. Η χώρα μας δηλαδή, με απλά λόγια, θα κληθεί να απαντήσει στο αυτονόητο: αν θα είναι σε θέση να καλύψει τις δανειακές της ανάγκες από τις αγορές ή αν θα υποχρεωθεί να υπογράψει εκ νέου ένα ακόμα μνημόνιο. Φυσικά υπάρχει ξανά η πιθανότητα να μας δανείσει η Ρωσία, η Κίνα ή οι εξωγήινοι, αλλά φαντάζομαι πως πλέον αυτό το παραμύθι δεν θα έχει πολλούς θεατές.
Όποιος παρακολουθεί λίγο πιο στενά τις εξελίξεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση γνωρίζει πως το 2018 θα είναι ένα κομβικό έτος για τη λειτουργία της. Μετά τις γερμανικές εκλογές και με τη συμφωνία, όπως ήδη διαφαίνεται με τη Γαλλία, η Ευρώπη θα προχωρήσει σε μια νέα ΟΝΕ. Οι αποφάσεις του Γάλλου προέδρου για τα εργασιακά της χώρας του, δίνουν, ήδη ξεκάθαρα, ένα πρώτο στίγμα των όσων επακολουθήσουν. Η μετατροπή του ΕSM σε έναν EMF σε ένα τρόπον τινά Ευρωπαϊκό Διεθνές Νομισματικό Ταμείο σημαίνει μια αυστηροποίηση των ελέγχων επί των δημοσιονομικών των κρατών μελών, καθώς επίσης και μηχανισμούς επιτήρησης όλων των κρατών που βρίσκονται σε διαδικασία προγραμμάτων. Όποιος στη χώρα μας θεωρεί πως μια τέτοια διαδικασία θα επέτρεπε στους εγχώριους λαοπλάνους να εξακολουθούν ανενόχλητοι να κοροϊδεύουν τους ευρωπαίους εταίρους, απλά είναι γελασμένος.
Επίσης, καλό θα ήταν να σκεφτούμε σε ποιο κράτος μέλος της ΕΕ θα μπορούσαν να εφαρμοστούν για πρώτη φορά οι νέοι μηχανισμοί ευρωπαϊκής επιτήρησης. Το δικό μου το μυαλό κάπου πάει, αλλά ας μην το κάνουμε θέμα…
Με λίγα λόγια. Τα πάντα γύρω μας μεταβάλλονται ραγδαία. Τα πάντα εκτός από μας. Εκτός από την χώρα, τις δομές της, την νοοτροπία της. Και φυσικά εκτός από τα παραμύθια που διατηρούν ζωντανό το κράμα της χώρας.
Το επόμενο παραμύθι λοιπόν, δεν είναι απλώς πως τα βάσανα τελειώνουν, αλλά και πως θα αποκτήσουμε ξανά όσα έχουμε χάσει αυτά τα χρόνια. Δυστυχώς δεν πρόκειται για το συνηθισμένο πολιτικό παραμύθι χωρίς δράκο, αλλά ακριβώς το αντίθετο: πρόκειται για παραμύθι με δράκο και μάλιστα αιμοβόρο…
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
