Του Λευτέρη Παπαστεργίου
Οχτώ χρόνια μέσα στην χειρότερη κρίση που βίωσε η χώρα εν καιρώ ειρήνης και κανείς πλέον δεν επιτρέπεται να έχει καμία απορία γιατί συνέβησαν όλα όσα διέλυσαν το επίπλαστο μοντέλο της ευημερίας που κάλυπτε τις φαντασιώσεις των Ελλήνων πολιτών: αρκεί μια ματιά στα πεζοδρόμια όλης της χώρας.
Οι σωροί από σκουπίδια είναι μπροστά μας για να αποδεικνύουν με τον πλέον εκκωφαντικό τρόπο πως το κρατικό μοντέλο χρεοκοπίας, που οδήγησε εκατομμύρια πολίτες στην απόγνωση, είναι εδώ, σαν να μην πέρασε μια μέρα, έτοιμο να καταπιεί και τις πιο αισιόδοξες προβλέψεις για το μέλλον.
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχει ήδη σπάσει κάθε ρεκόρ υπογραφής συμβάσεων, με εργαζομένους σε ολόκληρο το φάσμα του κρατικού μηχανισμού, ευελπιστώντας με τον τρόπο αυτό στην ανασύσταση ενός κομματικού στρατού που θα την γλυτώσει από την συντριβή. Εξαπατώντας τους συμβασιούχους και δρώντας κατά παρέκκλιση του Συντάγματος και των νόμων, εγκλώβισε χιλιάδες εργαζομένους στην καθαριότητα, κάτι που είχε ως αποτέλεσμα να πλημμυρίσουν οι ελληνικοί δρόμοι από σκουπίδια, εν μέσω καύσωνα.
Η δημοτική αρχή, ανίκανη να διαχωρίσει το κομματικό συμφέρον από το συμφέρον των πολιτών, έκλεισε το μάτι στους εργαζομένους, στηρίζοντας τις προσπάθειες του εκβιασμού μιας ολόκληρης κοινωνίας.
Οι εργαζόμενοι δεν αποδέχθηκαν ποτέ πως μια σύμβαση ορισμένου χρόνου, είναι απλά μια σύμβαση ορισμένου χρόνου, πιστεύοντας στο ελληνικό δόγμα πως «αρκεί να τρυπώσεις. Αν τρυπώσεις, μετά δεν φεύγεις…»
Η αντιπολίτευση στο δήμο έπρεπε να περάσουν μέρες για να μιλήσει ξεκάθαρα και να αναδείξει τις ευθύνες της δημοτικής αρχής. Είχε προηγηθεί η συμφωνία να κλείσει(!) το Δημαρχείο, λες και επρόκειτο για το σπίτι, ο ιδιοκτήτης του οποίου δεν έχει τη διάθεση και την ψυχολογία να δεχθεί επισκέψεις.
Πλέον δεν πρέπει να υπάρχει καμιά απορία. Η Ελλάδα πτώχευσε επειδή ακριβώς κανείς από αυτούς που κυβερνούν ή που επιθυμούν να κυβερνήσουν, δεν είναι διατεθειμένος να πει την αλήθεια και να προχωρήσει στις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις, αναλαμβάνοντας, με τον τρόπο αυτό, το όποιο κόστος. Γι’ αυτό και προτιμήθηκαν οι περικοπές μισθών και συντάξεων, γι’ αυτό και οδηγήθηκε ο ιδιωτικός τομέας σε πλήρη κατάρρευση.
Δυστυχώς, μετά από οχτώ χρόνια κρίσης και απίστευτες θυσίες εκ μέρους του ελληνικού λαού, όλα μοιάζουν τόσο ίδια, σα να μην πέρασε μια μέρα. Όποιος δεν μπορεί να το αντιληφθεί, ας ανοίξει τα παράθυρά του και ας πάρει μια βαθιά εισπνοή…
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
