Δίπλα σου ανασαίνω. Αγκαλιά με τα άστρα των ονείρων μας.
Κάστρα, γοτθικοί πύργοι στης χάσης την χοάνη,
Στράτες στρωμένες από σιωπή. Απόκαμε το δείλι.
Ένα φιλί σε ατραπούς φωτιάς. Να το ξημέρωμα…
Χαμόγελό μου, παρανάλωμα στης λήθης το λιόγερμα.
Φυλακές χαρακωμένες από στιγμές. Μοναχικές αχτίδες ήλιων.
Ρωγμές στα κελιά του εφιάλτη. Και Εσύ…Λεύτερη στων ανέμων
τις ριπές. Όνειρο…Το όνειρό μας χάθηκε στης νυχτιάς το δόρυ.
Αργοναύτες, η Αργώ μας ξάρτι γκρεμισμένο στα πελάγη την πλάνη.
Καίρια η σιωπή σου στο άβατο νοητών σκορπισμένων άστρων.
Πληγή το ΖΩ. Τομή στα ουράνια σαθρά φιλιά. Αγάπησε. αγκάλιασε
τα σύννεφά μου. Ομίχλη στα μάτια σου…Οι δείκτες καιόμενων
χρόνων τσακίστηκαν στις όχθες του Αχέροντα.
Συνεχές το θρόισμα λέξεων. Έρωτας. Νότες άστρων υψώνουν
τα θέλω μας. Απόστασες να καρτεράς στη στράτα της Πηνελόπης.
Στο καλντερίμι που φιληθήκαμε. Κερκόπορτες οι ήλιοι. Μια τρυφερή
αγκαλιά στο άβατο αναστεναγμών. Σφίξε με.. Αγκάλιασέ με..
Στράτες στρωμένες από σιωπή. Ρωγμές στα κελιά του εφιάλτη…
Το όνειρό μας άνθισε…Τρόπαιο δεν θα γίνει.
Καρφωμένο στης νυχτιάς το δόρυ…
Ξημέρωσε Αγαπημένη…
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
