Του Λευτέρη Παπαστεργίου
Δε μίλησε πολύ, μα είπε πολλά, τις δυο μέρες που βρέθηκε στη Λάρισα ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος. Μίλησε για την κρίση που βιώνει η πατρίδα, για το προσφυγικό, για τον σύγχρονο τρόπο ζωής, για το δύσκολο έργο που επιτελεί στην Αλβανία. Όλα, σκεπασμένα από το πέπλο του Θείου Λόγου και του προσωπικού παραδείγματος, με κεντρικό άξονα των δημόσιων παρεμβάσεων του, την απαραίτητη ανάγκη για «χτίσιμο γεφυρών» ανάμεσα στους ανθρώπους και κατ’ επέκταση, ανάμεσα σε χώρες και κράτη. Υπήρχε όμως κάτι που επανέλαβε αρκετές φορές, αυτός ο πνευματικός ογκόλιθος: μίλησε για την ανάγκη μιας «αντίστασης» με βάση την «ποιότητα».
Συνήθως οι έννοιες αποκτούν ρεαλιστική διάσταση στο μυαλό και στη συμπεριφορά κάθε ανθρώπου, αναλόγως (και) από την φιλοσοφική στάση του, απέναντι στα πράγματα και στη ζωή, ως αποτέλεσμα παραγόντων όπως η μόρφωση, οι εμπειρίες, οι προσλαμβάνουσες παραστάσεις, αλλά και τα προσωπικά συμφέροντα, τις πολιτικές και θρησκευτικές του πεποιθήσεις κα. Έτσι, για παράδειγμα, άλλη διάσταση μπορεί να προσδώσει στο δικό μου μυαλό η έννοια «ποιότητα» και άλλη στο μυαλό ενός οποιουδήποτε άλλου ανθρώπου. Ωστόσο, στη συγκεκριμένη παρέμβαση του Αρχιεπισκόπου Αλβανίας, η έννοια «ποιότητα» έρχεται να παίξει τον ρόλο του επιθετικού προσδιορισμού μιας άλλης έννοιας, αυτής της «αντίστασης».
Οχτώ χρόνια μέσα στην κρίση που μαστίζει τη χώρα, αν κάτι ακούγεται ως επαναλαμβανόμενο κοινωνικό, λεκτικό, εκκρεμές, που δίνει τον τόνο, από τις προσωπικές συμπεριφορές των πολιτών, μέχρι και τις πολιτικές εξελίξεις, είναι η λέξη «αντίσταση», μια λέξη που κουβαλάει βαρύ ιστορικό φορτίο για τον Έλληνα, σε τέτοιο σημείο μάλιστα, που αποκτά «μυθικές διαστάσεις», μιας και αποτελεί τον πιο ισχυρό συνεκτικό δεσμό με ένα λαμπρό παρελθόν. Ο «μικρός, ανίσχυρος, φτωχός και ταπεινός Έλληνας», πάντα αντιστέκεται. Αντιστέκεται απέναντι σε ποιους; Απέναντι σε αυτούς που επιβουλεύονται τη χώρα, και οι οποίοι ήταν πολλοί, στο διάβα της ιστορίας. Πάνω στη βάση αυτή οικοδομήθηκε το κάλεσμα των πολιτικών δυνάμεων που απευθύνθηκε, πρωτίστως, στο θυμικό και την ψυχολογία του Έλληνα, διαμορφώνοντας τελικά τις συνθήκες εκείνες που έφεραν την «πρώτη φορά αριστερά».
Ο Αναστάσιος, όμως, κάνει την υπέρβαση, θέτοντας τη διάσταση της «ποιότητας» στην αντίσταση, μιλώντας δηλαδή συγκεκριμένα. Πόσο συγκεκριμένα; Τόσο, ώστε να δείξει πως ακόμα και οι πιο μεγάλες ανθρώπινες, συλλογικές, πράξεις, δεν μπορεί παρά να εμπεριέχουν την προσωπική στάση του καθενός. Η αντιμετώπιση της κρίσης είναι, πρωτίστως, προσωπική υπόθεση του καθενός. Με «ποιότητα», εξασφαλίζεις και το αποτέλεσμα…
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
