Του Λευτέρη Παπαστεργίου
«Με απόφαση του Δημάρχου Λαρισαίων κ. Απόστολου Καλογιάννη καθήκοντα Γενικού Γραμματέα του Δήμου αναλαμβάνει η αρχιτέκτονας μηχανικός κα. Βασιλική Μόσιαλου. Η νέα γενική γραμματέας του Δήμου Λαρισαίων έχει πλούσια εμπειρία στην άσκηση δημόσιας διοίκησης καθώς σε θέματα Αυτοδιοίκησης. Διετέλεσε μετακλητή Νομάρχης Ρεθύμνου, την περίοδο 1985-89, ενώ την περίοδο 1993-96 υπηρέτησε από τη θέση του μετακλητού Γενικού Γραμματέα στην Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας».
Με την ανακοίνωση αυτή, από το Γραφείο Τύπου του Δήμου Λαρισαίων, πληροφορηθήκαμε τη νέα επιλογή του Δημάρχου Λαρισαίων, μετά την πρώτη του Μάνθου Σαρρή, για την κάλυψη της θέσης του Γενικού Γραμματέα του Δήμου, μιας θέσης, που αν και δεν είναι υποχρεωτικό να καλυφθεί, ο Δήμαρχος Λαρισαίων είχε δείξει από νωρίς τις προθέσεις του, να την εκμεταλλευτεί.
Κάθε αιρετός είναι υπεύθυνος –και υπόλογος φυσικά- για τις επιλογές του. Έχει το αποκλειστικό δικαίωμα να επιλέγει, ως συνεργάτη, όποιον αυτός θεωρεί ικανό να τον βοηθήσει. Επίσης, κάθε επιλογή κρίνεται εκ του αποτελέσματος, και πάντα πολιτικά.
Ωστόσο, και επειδή, όπως είπε και ένας πραγματικά μεγάλος, η πολιτική είναι η διαχείριση των συμβόλων, κάθε πολιτική επιλογή, κρίνεται, πριν το αποτέλεσμά της, και στο επίπεδο των συμβολισμών.
Αναρωτιέμαι λοιπόν, διαβάζοντας την ανακοίνωση του γραφείου τύπου του Δήμου Λαρισαίων:
Τι ακριβώς συμβολίζει, σε πολιτικό επίπεδο, η επιλογή της κας Μόσιαλου;
Και τι ακριβώς συμβολίζει, σε πολιτικό επίπεδο, η συγκεκριμένη επιλογή για τον ίδιο τον Δήμαρχο;
Η επιστροφή στη δεκαετία του ογδόντα, γιατί αυτό συμβολίζει η συγκεκριμένη επιλογή, είναι κάτι που ασκεί ιδιαίτερη γοητεία σε μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού, ειδικά στην εποχή που η κρίση έχει διαλύσει ανθρώπους και οικογένειες. Αυτό, όμως, σε επίπεδο συναισθηματικό. Σε επίπεδο πολιτικό τα πράγματα αλλάζουν. Μπορεί η χώρα ή ένας οργανισμός να διοικηθεί με τη λογική και τις πρακτικές της δεκαετίας του 1980; Για τον κ. Καλογιάννη, μπορεί. Προφανώς δεν ήθελε να βρει ή να εμπιστευτεί έναν νέο άνθρωπο, σπουδαγμένο και με εμπειρίες του εξωτερικού για να αναλάβει τη συγκεκριμένη θέση. Το είχε δείξει, άλλωστε, και με την πρώτη του επιλογή. Ο Δήμαρχος Λαρισαίων είναι του δόγματος «αυτούς ξέρω, αυτούς εμπιστεύομαι». Είναι αυτό κακό; Σε καμία περίπτωση. Άλλωστε όπως έχω ήδη πει, είναι ο αποκλειστικός υπεύθυνος να επιλέξει όποιον εκείνος θεωρεί πως μπορεί να βοηθήσει. Και γι’ αυτό θα κριθεί πολιτικά, στο τέλος της θητείας του.
Ωστόσο, υπάρχουν και πράγματα που κρίνονται κάθε μέρα, τόσο από τις επιλογές, όσο και από τις συμπεριφορές. Ο κ. Καλογιάννης δεν βρίσκεται στους πρώτους μήνες της θητείας του, όπου είχε την πίστωση του χρόνου. Βρίσκεται στο μέσο της θητείας του, δεν υπάρχει καμία ανοχή και επιπλέον κρίνεται ήδη. Δυστυχώς γι’ αυτόν βρισκόμαστε τρεις δεκαετίες μπροστά. Για την πόλη δεν ξέρω ακόμα, αν και κάτι ψιχανεμίζομαι…
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
