Καρτερώ στη γωνιά του Κάμπου. Ένα βλέμμα…
Λιόγερμα γιομάτο αθέριστα στάχυα.
Η ιτιά γέρνει τα κλωνιά της στην άνοιξη των ματιών σου.
Πετροχελίδονο στης χάσης τα φρύδια.
Ήλιοι, νότες αυγής τρυγούν τα χείλη σου.
Μοίρες άμοιρες στων πηγαδιών τα φεγγάρια.
Έρωτας, αρμύρα, στάλες ιδρώτα ποτίζουν το σώμα σου.
Δοξάρι, τόξο τεντωμένο στα μάτια της Δύσης.
Ταξίδι με το κάρο των παραμυθιών φορτωμένο.
Πνοές Έκπτωτων Αγγέλων σε κελιά δοξασιών.
Βορά σε ύαινες καθωσπρεπιστές το γέλιο σου. Αόρατα χαράματα
στο κελί σου. Φέγγει. Οι γρίλιες κλειστές.
Οι Λύκοι τα χάραμα ανασαίνουν…Το στόμα σου
γιομάτο νυχτοπεταλούδες. Γιασεμί, αγιόκλημα η ανάσα σου.
Οι κήποι της Εδέμ χορτάριασαν. Ξάστερη η νυχτιά υφαίνει άστρα.
Τα μάτια σου χοάνες στων αιώνων τα πέλαγα. Αρμενίζεις…
Καρτερώ στη γωνιά του Κάμπου. Ένα βλέμμα…
Δοξάρι, τόξο στα μάτια της Δύσης.
Φέγγει…Οι κήποι της Εδέμ χορτάριασαν…
Απροσκύνητος. Κρατώ το χέρι σου στις αυγές δειλών αιώνων.
Καυτό δάκρυ κύλησε…Σε πυρακτωμένα πελάγη Έρωτα.
Αγκάλιασέ με ούρλιαξες. Φτερούγες έκπτωτων αγγέλων…
Άστρο φέγγει στην αγκαλιά μου…Σε αγκάλιασα…Αγαπημένη.
Οι Λύκοι το Χάραμα Ανασαίνουν…
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
