Άρθρα Συνεργατών » Γιαννακόπουλος Γ. » Και τώρα, τι θα κάνουμε χωρίς Πρέσπες; – Του Γιάννη Γιαννακόπουλου
TO THE POINT

Και τώρα, τι θα κάνουμε χωρίς Πρέσπες; – Του Γιάννη Γιαννακόπουλου

Και τώρα, τι θα κάνουμε χωρίς Πρέσπες; – Του Γιάννη Γιαννακόπουλου

Το πρόσφατο δημοψήφισμα στη γειτονική Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, βύθισε μάλλον τη συμφωνία για την αλλαγή του συντάγματος και κατά συνέπεια της συνταγματικής ονομασίας της χώρας, στον πάτο της λίμνης Πρέσπας.

Την ίδια στιγμή ωστόσο, βύθισε και σε στοχασμό ένα μεγάλο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας, που είχε βολευτεί με την ιδέα της πατριωτικής στάσης, απέναντι στους «προδότες» που ξεπουλούσαν τη Μακεδονία μας, σαν να ξεπουλούσαν την ψυχή μας. Πως γίνεται όμως να ξεπουλάς κάτι και κανείς να μη θέλει να το αγοράσει; Πως γίνεται να προδίδεις την πατρίδα σου και το προϊόν της προδοσίας να μένει στο ράφι; Κάτι δεν πάει καλά.

Όπως συμβαίνει με όλες τις φαντασιώσεις, όσο πιο μεγάλες είναι, τόσο πιο σφοδρή είναι η σύγκρουση με την πραγματικότητα. Έτσι κι εδώ το αφήγημα των πατριωτών, έναντι των προδοτών, πνίγηκε στα ρηχά νερά της Πρέσπας. Πάμε γι’ άλλα…

Ποια άλλα; Μόλις τέλειωσε η διαμάχη πατριωτών – προδοτών, άρχισε να διαφαίνεται η πραγματική μεγάλη εικόνα: Η Ρωσία πανηγυρίζει για το ναυάγιο της συμφωνίας, κάνοντας μας να νιώθουμε κάπως άβολα. Το ίδιο άβολα μας κάνει να νιώθουμε και το μειδίαμα των Τούρκων που βλέπουν την επιρροή τους στις μουσουλμανικές κοινότητες των βαλκανικών χωρών να παραμένει ανέπαφη.  Κι όταν αρχίσει να διαφαίνεται στον ορίζοντα και η διπλωματία των αγωγών πετρελαίου και φυσικού αερίου, τότε ίσως να νιώσουμε περισσότερο άβολα.

Φυσικά δεν είναι απαραίτητο να γνωρίζει κανείς την πολυπλοκότητα των πραγμάτων, αν πρόκειται να υπερασπιστεί την πατρίδα του. Μπορεί να το κάνει και χωρίς να γνωρίζει τίποτα. Όμως σ’ ένα πολύπλοκο κόσμο και σε καθεστώς συμβατικής ειρήνης, η υπεράσπιση της πατρίδος είναι δουλειά αρχικά της πολιτικής εξουσίας και στη συνέχεια του διπλωματικού σώματος. Και σε κάθε περίπτωση, οι διχασμοί δεν βοηθάνε.

Τώρα που η συμφωνία είναι πια παρελθόν, ας αναλογιστούμε αν το αποτέλεσμα των προσπαθειών μας έφερε θετικά ή αρνητικά αποτελέσματα. Η γειτονική χώρα θα συνεχίσει να ονομάζεται Μακεδονία (σκέτο) για 144 χώρες του κόσμου και κάποια στιγμή θα μπει στο ΝΑΤΟ με τη δική μας συμφωνία ή άρνηση. Μόνο που θα είναι μια εχθρική χώρα για μας και μάλλον φιλική για την Τουρκία και το μουσουλμανικό τόξο. Κι εμείς μάλλον θα αναζητούμε τους επόμενους προδότες…

ΕΝΤΥΠΗ LARISSANET

Διαβάστε επίσης: