Εκπαίδευση » Με αφορμή την Παγκόσμια Μέρα εκπαιδευτικών…
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ ΕΛΑΣΣΟΝΑΣ

Με αφορμή την Παγκόσμια Μέρα εκπαιδευτικών…

Με αφορμή την Παγκόσμια Μέρα εκπαιδευτικών…

Ανακοίνωση από τον Σύλλογο Εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Επαρχίας Ελασσόνας με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Εκπαιδευτικών, επισημαίνεται:

«Το σχολείο αλλάζει.

Αυτό που δεν αλλάζει είναι η υπομονή,

το ενδιαφέρον, η αγάπη του εκπαιδευτικού.

Συναδέλφισσες/οι

5 Οκτωβρίου, παγκόσμια ημέρα του εκπαιδευτικού. Μια ημέρα που καθιερώθηκε το 1994 από την UNESCO. Εορτάζεται σε πάνω από 100 χώρες παγκοσμίως κάθε χρόνο, για να υπενθυμίσει τον καθοριστικό ρόλο που παίζει ο δάσκαλος μέσα στην κοινωνία, με αυταπάρνηση και ζήλο, με όποιες συνθήκες και αν επικρατούν, στο δύσκολο έργο του.

Ο ρόλος του εκπαιδευτικού δεν είναι μόνο η μετάδοση των γνώσεων και η διδασκαλία αριθμών και γραμματικής. Είναι πάνω από όλα κοινωνικός και πολιτικός.   Γιατί, ο δάσκαλος βοηθά στην οικοδόμηση ενός καλύτερου μέλλοντος για όλους τους μαθητές παγκοσμίως.  Είναι άμεσα συνδεδεμένος με την κοινωνία, μέσα στην οποία λειτουργεί.

Οι εκπαιδευτικοί είναι ο κορμός της κοινωνίας. Πλάθουν χαρακτήρες, διαμορφώνουν ανθρώπους με  κριτική σκέψη, σύγχρονες αντιλήψεις και αξίες, διαπαιδαγωγούν ενεργούς πολίτες με  δημοκρατικά ιδεώδη, κοινωνικές ευαισθησίες και αγάπη

Ο ρόλος του εκπαιδευτικού είναι πολυρολικός, καθώς καλείται να επιτελέσει ταυτόχρονα πολλούς  ρόλους. Ο εκπαιδευτικός μεταλαμπαδεύει τη γνώση στους μαθητές, κεντρίζει την περιέργειά τους, αναπτύσσει τη φαντασία, διευρύνει τους ορίζοντες, καλλιεργεί δεξιότητες, ανακαλύπτει και ενισχύει ταλέντα… Με την προσωπικότητά του και τη στάση του ο εκπαιδευτικός καλλιεργεί αρχές και αρετές όπως η συνεργασία, η αλληλεγγύη, ο σεβασμός. Σίγουρα ως ενήλικες όλοι κρατάμε αναλλοίωτη στη μνήμη μας την εικόνα “εκείνου” του δασκάλου που έδινε την ψυχή του,που με τον τρόπο διδασκαλίας και κυρίως με το παράδειγμά του αποτέλεσε για εμάς πρότυπο στη μετέπειτα ζωή μας…

Δυστυχώς όμως η 5η Οκτωβρίου 2018 στη χώρα μας,  βρίσκει τον εκπαιδευτικό να οδηγείται στην απαξίωση, την υποβάθμιση, την οικονομική εξαθλίωση.

Μαζί του βέβαια και η απαξίωση του Δημόσιου Σχολείου. Και αυτό διακρίνεται από την υποχρηματοδότηση των σχολείων, τους μηδαμινούς διορισμούς, την ανάλγητη διάθεση του Υπουργείου, με την άρνησή του να δώσει αποσπάσεις στους εκπαιδευτικούς – ακόμα και σε αυτούς που έχουν σοβαρά προβλήματα – διαλύοντας οικογένειες, με την υποβάθμιση σχολείων προκειμένου να «εξοικονομήσει»  εκπαιδευτικούς και χρήματα για τους δανειστές.

Έχει συμβεί κι αλλού και σε άλλες εποχές. Τότε πάλι κάποιοι θέλησαν να επιβάλουν το σκοτάδι, την εξαθλίωση, τη χειραγώγηση. Φάνηκε να κερδίζουν μάχες, όχι όμως και τον πόλεμο. Η ιστορία δείχνει ότι ο άνθρωπος είναι προορισμένος να αναζητά την αλήθεια, τη  γνώση. Και οι δάσκαλοι στέκονται δίπλα του. Δεν έμαθαν να σωπαίνουν και να καταθέτουν εύκολα τα όπλα.

Συνεχίζουμε να οδηγούμε, να καθοδηγούμε, να συμπορεύομαστε, προσφέροντας γνώση με την ομορφιά της αλήθειας και του ήθους.

Ο δάσκαλος είναι ένα εν δυνάμει πρότυπο. Αναδεικνύεται μέσα από το λειτούργημά του και τον τρόπο που σκέφτεται, στοχάζεται και αγωνίζεται. Παλεύει καθημερινά!!!!

Δεν τα παρατά ποτέ!!! Και κυρίως δε φιμώνεται!!!».