Άρθρα » Ο εκφασισμός της κοινωνίας υπό την ανοχή μας*

Ο εκφασισμός της κοινωνίας υπό την ανοχή μας*

Ο εκφασισμός της κοινωνίας υπό την ανοχή μας*

Του Λάμπρου Αναγνωστόπουλου

Στις 18 Σεπτεμβρίου συμπληρώνονται 5 χρόνια από την δολοφονία ενός νέου ανθρώπου, του αντιφασίστα Παύλου Φύσσα, από το μέλος της Χρυσής Αυγής Γιώργο Ρουπακιά. Στο πλαίσιο αυτό, στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις, όπως κάθε χρόνο τέτοια περίοδο, ετοιμάζονται αντιφασιστικές εκδηλώσεις. Τις προηγούμενες μέρες όμως, διαβάσαμε για δυο θλιβερά περιστατικά ρατσιστικών επιθέσεων, ένα στην Μυτιλήνη και ένα στο Ωραιόκαστρο. Δεν είναι η πρώτη φορά που διαβάζουμε για τέτοιες ρατσιστικές πρακτικές, αλλά αυτή την φορά την είδηση έκανε ακόμη τραγικότερη το γεγονός ότι τα θύματα ήταν μικρά παιδιά!

Παρότι οι φασιστικές επιθέσεις είναι αμέτρητες τα τελευταία χρόνια, δυστυχώς φαίνεται πως ως κοινωνία έχουμε αποκτήσει κατά κάποιο τρόπο αντισώματα απέναντί τους. Αυτό συμβαίνει επειδή πολλές φορές η φασιστική ιδεολογία κατορθώνει να μην γίνεται εύκολα αντιληπτή ως τέτοια. Άλλωστε στις μέρες μας, όλοι μας έχουμε διάφορα προσωπικά προβλήματα υγείας ή ανεργίας που μας ταλανίζουν και είμαστε απορροφημένοι σ’ αυτά. Μόνο όταν μια επίθεση αφορά εμάς τους ίδιους ή κοντινό μας πρόσωπο μπορεί να ενεργοποιηθούμε, αλλά και πάλι δεν είναι σίγουρο αυτό.

Ο Βασίλης Ραφαηλίδης είχε πει ότι «η φασιστική φύτρα ήταν και είναι πάντα το αποτέλεσμα της αμάθειας, του φόβου και της στέρησης και γενικά ο φασισμός είναι αποκλειστική υπόθεση μιας χούφτας ανώμαλων και ηλιθίων». Πράγματι, μόνο ως τέτοιοι θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν οι άνθρωποι που αρχικά διαβάσαμε ότι επιτέθηκαν σε 9χρονο κοριτσάκι στη Γέρα Μυτιλήνης, επειδή αυτό φορούσε στο κεφάλι μαντήλι! Τελικά, χωρίς να έχει μεγάλη σημασία, αποδείχτηκε ότι το κοριτσάκι ήταν ελληνόπουλο και οι «άντρες» της επίθεσης ζητούσαν συγγνώμη. Το θέμα πάντως δεν τελείωσε εκεί. Με αφορμή το αποκαλυπτικό ρεπορτάζ μιας δημοσιογράφου στη Λέσβο σχετικά με την επίθεση που δέχτηκε το κοριτσάκι, εξαπολύθηκε επίθεση σε βάρος της, με διαδικτυακές απειλές και ύβρεις.

Στη συνέχεια, διαβάσαμε ότι σύμφωνα με καταγγελία της Κοινωνικής Οργάνωσης Υποστήριξης Νέων «Άρσις», δυο αγοράκια- προσφυγόπουλα έπεσαν σε ενέδρα 10 περίπου ατόμων, έξω από τον Ξενώνα Φιλοξενίας στο Ωραιόκαστρο. Η επίθεση έγινε με ρόπαλα και αξίζει να σημειωθεί ότι δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνουν στις συγκεκριμένες περιοχές, ανάλογα περιστατικά. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι περισσότεροι από τους πολίτες βιώνουμε καθημερινές δυσκολίες μέσα από την κρίση που έχει εισβάλλει τα τελευταία χρόνια στις ζωές μας. Ειλικρινά όμως, μέχρι πότε θα αποτελεί δικαιολογία και άλλοθι η κρίση για φασιστικές πρακτικές;

Φυσικά, αυτό είναι ένα φαινόμενο που δεν παρατηρείται μόνο στην Ελλάδα. Συνηθίζεται σε συνθήκες οικονομικής, κοινωνικής και πολιτικής κατάρρευσης, οι προσπάθειες για την δημιουργία φασιστικών κινημάτων να επιταχύνονται. Σαφώς, οι ευθύνες των Κυβερνήσεων για το προσφυγικό είναι μεγάλες. Σαφώς και οι ζωές των ντόπιων στα νησιά, όπως για παράδειγμα στη Μυτιλήνη, επηρεάζονται από το προσφυγικό. Αλλά αποτελεί λύση η ωμή βία; Συγγνώμη αλλά κανένας πολιτικός δεν ευθύνεται για το γεγονός ότι οι φασιστικές ενέργειες παρουσιάζουν αύξουσα τάση, υπό την ανοχή μας. Αποτελεί κοινωνική και πολιτική ευθύνη όλων, αν δεν μπορούμε να εμποδίσουμε αυτές τις ενέργειες, τουλάχιστον να μην κλείνουμε τα μάτια και να προσπαθήσουμε να τις καταπολεμήσουμε.

 

Διαβάστε επίσης: