Λάρισα » Ψαρεύοντας μπλε καβούρια στο Στόμιο (φωτ.)
ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ

Ψαρεύοντας μπλε καβούρια στο Στόμιο (φωτ.)

Ψαρεύοντας μπλε καβούρια στο Στόμιο (φωτ.)

Κείμενο – Φωτογραφίες: Σπύρος Τσαντόπουλος

Βραδάκι στο γραφικό Στόμιο, μπροστά στον Φάρο με το δροσερό, αλμυρό αεράκι να με προσπερνά αδιάφορο και την φωτογραφική μηχανή στο χέρι, περιμένοντας την ανατολή, μιας και δεν έχουμε δύση ηλίου στα παράλια του νομού μας να μας εξιτάρει.

Μια παρέα παιδιών δίπλα μου πιασαν κουβέντα σχετικά με το ψάρεμα καβουριών στο παρακείμενο ποταμάκι, ετοιμάζοντας συγχρόνως και τα απαραίτητα σύνεργα για το ψάρεμα, ενώ πιο δίπλα οι γονείς τους συζητούσαν, για τί άλλο; για την οικονομική «ευμάρεια» των τελευταίων ετών της κρίσης και το τέλος των μνημονίων… Ο καθένας με τα προβλήματά του και τα παιδιά ευτυχώς με τα καβούρια.

Με τα μάτια κλειστά μεταφέρθηκα δυο δεκαετίες πίσω, όταν για τις ανάγκες  ρεπορτάζ μου βρέθηκα στο Δέλτα του Πηνειού για τα μπλε καβούρια.

ΨΑΡΕΥΟΝΤΑΣ MΠΛΕ ΚΑΒΟΥΡΙΑ-ΚΕΙΜΕΝΟ-ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΣΠΥΡΟΣ ΤΣΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ (6)

Τότε υπήρχε η φήμη ότι η κατανάλωσή τους καταπολεμούσε τον καρκίνο, όπως και ένα σωρό άλλες ασθένειες.

Θυμήθηκα ιστορίες που μου έλεγαν οι ντόπιοι ψαράδες ράβοντας τα δίχτυα τους, σχετικά με την ζήτηση, η οποία ήταν τόσο μεγάλη που υπήρχε και λίστα αναμονής. Μάλιστα συχνά ερχόταν και ταξί από την Αθήνα για να παραλάβει ζωντανό το εμπόρευμα μέσα σε κοφίνια.

Η ψαροταβέρνα του Τσάκαλου στον Παλαιόπυργο στο τέταρτο τσίπουρο για τους εκλεκτούς της πελάτες έδινε για μεζέ καβούρια.

Back to the future λοιπόν και φροντίζοντας ευθύς αμέσως να προμηθευτώ κι εγώ τα απαραίτητα σύνεργα, σπάγκο και ωμό χοιρινό σουβλάκι, ξεκινώ για ψάρεμα με τον Αριστείδη και την Μερσίνα, τους μόνιμους πλέον συντρόφους μου στις extreme εξορμήσεις μου.

Ορμητήριό μας η ξύλινη γέφυρα δίπλα στο Δημοτικό Camping Στομίου, λίγο πριν την αμμουδιά. Στην κουπαστή της δέσαμε δύο σπάγκους, ρίξαμε τα σουβλάκια στο νερό και περιμέναμε.

ΨΑΡΕΥΟΝΤΑΣ MΠΛΕ ΚΑΒΟΥΡΙΑ-ΚΕΙΜΕΝΟ-ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΣΠΥΡΟΣ ΤΣΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ (3)

Στην αρχή άργησαν να τσιμπήσουν τα καβούρια, μόνο κάτι μικρά άμυαλα, αλλά όσο περνούσε η ώρα παρέσερναν και τα μεγαλύτερα και το μέγεθος μεγάλωνε.

ΨΑΡΕΥΟΝΤΑΣ MΠΛΕ ΚΑΒΟΥΡΙΑ-ΚΕΙΜΕΝΟ-ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΣΠΥΡΟΣ ΤΣΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ (5)

Έπρεπε να έχεις υπομονή για να ξεγελαστούν και να αφεθούν στο φαγοπότι, καθότι παμπόνηρα. Πλησίαζαν από κάτω και με τις δυνατές τους δαγκάνες κόβαν αστραπιαία κομμάτια κρέας και κρύβονταν στον σκοτεινό βυθό να φάνε ανενόχλητα. Για να τα αρπάξεις έπρεπε να γαντζωθούν γερά από το σουβλάκι και με την απόχη να τα προλάβεις στο ανέβασμα.

Ξεχαστήκαμε ψαρεύοντας πάνω στην γέφυρα, με τα «κύματα» των παραδοσιακών τραγουδιών που άκουγαν οι Πολωνοί τουρίστες του camping, τους ακατανόητους μα μελωδικούς στίχους και τα τσουγκρίσματα των κρασοπότηρών τους να μας νανουρίζουν, μέχρι που μας επανάφερε η Μερσίνα στην πραγματικότητα. Η ανατολή κόντευε να ροδίσει τον θαλάσσιο ορίζοντα και έπρεπε να προλάβουμε την στιγμή του φωτογραφικού κλικ.

ΨΑΡΕΥΟΝΤΑΣ MΠΛΕ ΚΑΒΟΥΡΙΑ-ΚΕΙΜΕΝΟ-ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΣΠΥΡΟΣ ΤΣΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ (2)

Πήραμε τον δρόμο της επιστροφής με λεία είκοσι περίπου καβούρια, ευχαριστώντας τον Πηνειό που γέμισε για ακόμη μία φορά υπέροχα τον χρόνο μας και τα πιάτα των γειτόνων μας, καθώς η ψαριά πήγαινε πεσκέσι.

ΕΝΤΥΠΗ LARISSANET

Διαβάστε επίσης: