Βιβλίο » Ο οραματιστής και το όνειρο (Πέρα από τ’ άστρα)
ΔΙΗΓΗΜΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗΣ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ

Ο οραματιστής και το όνειρο (Πέρα από τ’ άστρα)

Ο οραματιστής και το όνειρο (Πέρα από τ’ άστρα)

Του Θανάση Μάργαρη

2022: ΕΠΙΠΕΔΟ Α’

Το κορίτσι, σαν υπνωτισμένη φιγούρα βαδίζει αμέριμνο σ’ έναν απρόσωπο δρόμο μιας απρόσωπης πόλης.

Τίποτα δε θυμίζει εκείνο το ανέμελο κορίτσι των προηγούμενων ημερών.

Σήμερα ένιωσε και νιώθει ένα περίεργο συναίσθημα αλλαγής. Τα πάντα γύρω της, ένα άγνωστο πλάνο μιας ταινίας χωρίς στόρι, χωρίς σενάριο, χωρίς προοπτική. Το βάδισμά της ασταθές, οι σκέψεις ανύπαρκτες. Ένα μωσαϊκό άσκοπων διαδρομών σ’ ένα εχθρικό περιβάλλον.

Μαυρόασπροι δρόμοι, ουρανός, αντικείμενα, τα πάντα.

Στους τοίχους της πόλης, αφίσες αναγγέλλουν την «55η Επέτειο της Επανάστασης του 1967».

Αλήθεια τι είχε γίνει τότε;

Ο πατέρας της – θυμάται αμυδρά την απώλειά του –  πρωτοστάτης στην εξέγερση του 2001 κατά της χούντας χάθηκε σε κάποιο στενάκι της πόλης.

Σε ποιο κόσμο αλήθεια βιώνει το κορίτσι, όταν τα πάντα γύρω της άγνωστα, μοναχικά, απροσπέλαστα.

Πρέπει να αλλάξει αυτός ο κόσμος – ακούει μέσα της μια μηχανική φωνή. Πρέπει ο Άνθρωπος να επανακτήσει το σεβασμό του, την αξιοπρέπειά του.

Ξαφνικά όλα σβήνουν όταν στο τέλος του δρόμου έρχεται το όραμα σαν ταινία του Γκοντάρ.

Είναι το αγόρι – αλά Μπελμοντό – και στα μάτια του κυριαρχούν έξι γράμματα: ΕΡΩΤΑΣ.

*

2022: ΕΠΙΠΕΔΟ Β’

Το αγόρι – μια μαριονέτα χωρίς μνήμη – περιφέρεται άσκοπα στους δρόμους της πόλης.

Σήμερα είναι όλα διαφορετικά.

Οι δρόμοι πρωτόγνωροι. Ένα μαυρόασπρο σκηνικό σ’ ένα περιβάλλον όπου τα πάντα έρημα, χωρίς ανθρώπους, χωρίς λογική.

Κάπου κοντά ο άνεμος χρωματίζει το μαύρο τοπίο με κάποιες νότες μιας μπαλάντας του Θεοδωράκη. Ύστερα μια κραυγή και μια σύλληψη που αιωρείται. Οι αφίσες για την «55η Επέτειο» τον γεμίζουν τρόμο και αντίληψη της πραγματικότητας.

Σήμερα ξύπνησε σ’ έναν άλλο κόσμο, σ’ έναν κόσμο μιας φρικτής αλληλουχίας.

Πρέπει να αλλάξει το παρόν, ακούει μέσα του τη μηχανική φωνή. Χρειάζεται οργάνωση και αυτοεκτίμηση των δυνάμεών του.

Ξαφνικά όλα σβήνουν όταν στο τέλος του δρόμου έρχεται το όραμα σαν ταινία του Γκοντάρ.

Είναι το κορίτσι – αλά Τζιν Σίμπεργκ – και στα μάτια της κυριαρχούν έξι γράμματα: ΕΡΩΤΑΣ.

*

ΚΑΠΟΥ ΣΤΟ ΣΥΜΠΑΝ:

«ΚΕΝΤΡΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΠΛΑΝΗΤΙΚΩΝ ΠΑΡΕΚΤΡΟΠΩΝ»

(Τομέας οντολογικής παρέκκλισης)

Ο καθηγητής έφτασε σχεδόν στο τέλος της βαρυσήμαντης ομιλίας του, σ’ ένα πολυπληθές ακροατήριο στην αίθουσα διαλέξεων Κ.Ε.Π.ΠΑ..

Ήταν το τέλος ενός συνεδρίου, όπου οι εξέχοντες ομιλητές κατέθεταν προτάσεις-απόψεις και όπου τα συμπεράσματα κάποιων πειραμάτων-ενεργειών γίνονταν αντικείμενο μιας ευρύτερης γκάμας συζητήσεων με γνώμονα πάντα το συμφέρον και τη λειτουργία της Γαλαξιακής Ένωσης.

Ο καθηγητής περατώνοντας την ομιλία του προς τους συνέδρους-επιστήμονες, κατέληξε:

«Η επέμβασή μας στον πλανήτη Χ13 που οι αυτόχθονες κάτοικοί του ονομάζουν ΓΗ, κατέστη απαραίτητη λόγω των συνεχών παρεκτροπών της άρχουσας τάξης και των αποτελεσμάτων της τόσο στο περιβάλλον όσο και στην ιδιομορφία και αντιδημοκρατική επίδραση πολλαπλών επεμβάσεων και πειραματισμών.

Βεβαίως τα πάντα οφείλονται στις οντολογικές παρεκκλίσεις της πνευματικής πανίδας του πλανήτη, η οποία λειτουργεί βάσει προσωπικών επιλογών μιας κάστας όντων εις βάρος πάντοτε των υπολοίπων.

Ως οραματιστές και δημιουργοί-θεοί μιας διαπλανητικής, ιδιάζουσας μορφής, Ένωσης, φτάσαμε στο θετικό σημείο αναδημιουργίας πολλών πλανητών με παρεκκλίνοντα προσανατολισμό.

Η επέμβασή μας – έπειτα από παρατηρήσεις της εγκεφαλικής τους λειτουργίας – συνίστατο στην ανάπτυξη μιας ρομποτικής συνείδησης αλληλεγγύης των όντων με εξάλειψη όλων των μη χρήσιμων και παράλληλα βλαβερών χαρακτηριστικών τα οποία στην πλειονότητά τους στερούνται χρήσιμων και ωφέλιμων εφαρμογών, όταν τα περισσότερα εξ’ αυτών παρεκκλίνουν της ψυχρής λογικής μιας τεχνολογικής συνείδησης.

Ως γνώστες και δημιουργοί εναλλακτικών κόσμων και πραγματικοτήτων, επιλέξαμε από τα δύο φύλλα των όντων του πλανήτη Χ13-ΓΗ ένα κορίτσι και ένα αγόρι τα οποία τοποθετήσαμε σε μια εναλλακτική κοινωνία του γήινου έτους 2022 όπου η χούντα του 1967 επεβλήθη και συνεχίζει να κυριαρχεί στο Γήινο Διαμέρισμα που ονομάζεται Ελλάδα.

Ο σκοπός μας όπως γνωρίζετε είχε την κυρίαρχη λογική του επαναπροσδιορισμού της συνείδησής τους, του τρόπου αντίδρασης σε ένα ανελεύθερο καθεστώς και της προσπάθειας ρήξης με κριτήριο την αλληλεγγύη και τη συντροφικότητα. Παράλληλα τη δημιουργία πρωτοβουλιών και παρεμβάσεων μέσω μιας ευρύτερης αποδοχής χωρίς τη δική μας προσπάθεια.

Βεβαίως η πολιτική μας έχει πετύχει το ρόλο της χάρη στην εξάλειψη κάποιων αισθημάτων που πολλάκις επενεργούν αρνητικά και προσβάλλουν τα αισθητήρια όργανα της ρομποτικής συνείδησης, με σεβασμό στην ψυχρή ανθρώπινη κοινωνία, όπου τα πάντα λειτουργούν με μια νομοτέλεια ιδιάζουσα.

Όπως γνωρίζετε φίλοι σύνεδροι, η κοινωνία μας ενθυλάκωσε αρκετούς νόμους θετικούς στην εφαρμογή τους που χάρις στην τεχνολογική μας υπερανάπτυξη έτυχαν άμεσης προσαρμοστικότητας.

Ένα παράδειγμα της ρομποτικής μας συνείδησης η άμεση παραδοχή των ρομποτικών νόμων του γήινου συγγραφέα Ε.Φ. Isaac Asimov.

Δυστυχώς το πείραμά μας, με τα δύο όντα του πλανήτη σ’ έναν εναλλακτικό κόσμο που εμείς δημιουργήσαμε για τις ανάγκες του πειράματος, δεν είχε την αναμενόμενη κατάληξη.

Δεν υπολογίσαμε έναν απρόβλεπτο παράγοντα με αποτέλεσμα την εργαστηριακή παρέμβασή μας στα δύο όντα, που θα ακολουθήσει για την καλύτερη εφαρμογή ενός άλλου πειράματος.

Τα δύο όντα του γήινου πλανήτη – ίσως και λόγω της εφηβικής τους ηλικίας – παρεξέκκλιναν των βασικών αρχών της λογικής τους και ανέπτυξαν στο έπακρο ένα δευτερεύον, κατά τη δική μας ορθή αντίληψη, αίσθημα με κυρίαρχο προσανατολισμό.

Ήταν το συναίσθημα του ΕΡΩΤΑ, στην ακραία μορφή του».

(Στην έμπνευση του διηγήματος «συνέβαλαν» ο μεγάλος Philip K. Dick και το εμβληματικό «Άνθρωπος στο Ψηλό Κάστρο» και ο φίλος συγγραφέας Ε.Φ. Θανάσης Βέμπος με την εκπληκτική «Επέτειο»).

ΕΝΤΥΠΗ LARISSANET

Διαβάστε επίσης: