Απόψεις » Άκυς Μητσούλης » Ποιος θυμάται την 5η Ιουλίου. Του Άκυ Μητσούλη

Ποιος θυμάται την 5η Ιουλίου. Του Άκυ Μητσούλη

Ποιος θυμάται την 5η Ιουλίου. Του Άκυ Μητσούλη

Ήταν τέτοιος καιρός…

ακριβώς πριν τρία χρόνια…

ένα εξάμηνο με την πρώτη φορά αριστερά κυβέρνηση είχε περάσει και κάπου ένιωθες ότι τα πράγματα είχαν περάσει σε μία στασιμότητα…

θυμάμαι βράδυ…

αργά…

την ανακοίνωση του δημοψηφίσματος…

28 Ιουνίου 2015…

ο κόσμος ένιωσε κάτι…

ο καθένας με τον τρόπο του…

όλοι όμως ένιωθαν ότι κάτι γίνεται…

κάτι κινείται μετά από καιρό στασιμότητας…

την επομένη…

μετά την ανακοίνωση του δημοψηφίσματος…

Σάββατο πρωί…

όλοι κυκλοφορούσαμε στους δρόμους…

περιμένοντας κάτι να γίνει…

νιώθαμε ότι θα γίνει κάτι…

δεν ξέραμε μόνο τι…

εκείνο το πρωινό σου Σαββάτου…

πήρα το αυτοκίνητο…

έτσι…

χωρίς λόγο…

κατέβηκα στο κέντρο και κοιτούσα τους ανθρώπους…

τα μάτια μας συναντιόνταν…

πίσω από τα μάτια…

έβλεπες σκέψη…

προσμονή…

ανησυχία…

για αυτό το κάτι…

έβαλα βενζίνη στο αυτοκίνητο…

δεν το γέμισα…

δεν είχα λεφτά να το γεμίσω…

εξάλλου αν συνέβαινε κάτι και γεμάτο να ήταν πόσο θα κρατούσε αυτή η βενζίνη…

έβλεπες κόσμο…

όχι τρομαγμένο…

σκεπτικό…

με την αίσθηση ότι συμμετέχουμε όλοι σε ένα μεγάλο καινούριο κομμάτι της ιστορίας…

κάποιοι θεώρησαν ότι όλο αυτό θα οδηγούσε την Ελλάδα εκτός Ευρώπης…

κάποιοι…

όπως αποδείχθηκε οι περισσότεροι…

θεωρούσαν…

ίσως για πρώτη φορά στη ζωή τους…

ότι συμμετέχουν με τον τρόπο τους σε μία επαναστατική πράξη…

μετά…

τα capital controls…

κανένας δεν τρόμαξε και πάλι…

πρώτη φορά έβλεπες συντεταγμένα κόσμο…

να περιμένει στην ουρά…

για ανάληψη 50 ευρώ που ήταν το όριο…

η εβδομάδα κύλισε…

στην προσμονή του μεγάλου…

της νέας επανάστασης που έρχεται…

τουλάχιστον…

οι περισσότεροι…

ζούσαν εκείνες τις μέρες…

την επανάσταση που είχαν ανάγκη…

ένας λαός…

και όταν θα λέω από δω και κάτω ένας λαός…

εννοώ την πλειοψηφία όπως αποδείχθηκε…

ένας λαός…

πίστεψε…

αυτό που είχε ανάγκη…

πίστεψε…

μεγάλο ρήμα το πίστεψε…

πίστεψε…

ότι είχε την τύχη…

τη ζωή του στα χέρια του…

πίστεψε…

ότι αυτή τη ζωή…

για πρώτη φορά…

μπορούσε να την αλλάξει ο ίδιος…

ο ίδιος με τον αγώνα του…

δεν τον ένοιαζαν οι θυσίες…

πίστεψε…

ήταν έτοιμος να αγωνιστεί για τη ζωή του…

όλα τα βλέμματα…

γεμάτα πίστη και συνενοχή…

συνενοχή και συμμετοχή στο μεγάλο της ιστορίας που έρχεται…

Κυριακή 5 Ιουλίου 2015…

το όχι προκρίθηκε με 62 %…

νίκη της επανάστασης…

ο λαός ξεχύθηκε σε δρόμους και πλατείες…

το Σύνταγμα γέμισε κόσμο…

συναυλίες οργανώθηκαν…

χοροί στήθηκαν…

ο λαός πίστεψε ότι νίκησε…

πίστεψε…

ότι πήρε τη ζωή στα ΄χερια του…

πίστεψε…

μεγάλο ρήμα το πίστεψε…

η πίστη πολλές φορές είναι πάνω από λογική…

το βράδυ ο λαός γιόρταζε…

τη νίκη του…

το επόμενο πρωί…

με το λαό ακόμα σε hangover από το μεθύσι της επανάστασης…

το λαό που πίστεψε…

μεγάλο ρήμα το πίστεψε…

ο αριστερός πρωθυπουργός συγκάλεσε σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών…

η επανάσταση…

η κάθε επανάσταση…

είναι ουτοπία…

είναι πίστη στην ουτοπία…

για να γίνει η ουτοπία πραγματικότητα…

θέλει λαό με πίστη στον αγώνα…

και ηγέτες…

Δευτέρα 6 Ιουλίου 2015…

ο αριστερός πρωθυπουργός συγκάλεσε σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας…

τα πρακτικά αυτής της σύσκεψης δεν τα έχουμε μάθει ακόμα…

μάθαμε όμως…

όσοι ζήσαμε εκείνες τις στιγμές…

ότι για να πετύχει μια επανάσταση…

δεν αρκούν οι συναυλίες και οι χοροί στο Σύνταγμα…

ΕΝΤΥΠΗ LARISSANET

Διαβάστε επίσης: