Άρθρα » Δεν εκοιμήθη το όραμά του*
ΓΝΩΜΗ

Δεν εκοιμήθη το όραμά του*

Δεν εκοιμήθη  το όραμά του*

Γράφει η Νικολέττα Τσιτσανούδη – Μαλλίδη

Η είδηση της απώλειας του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Λαρίσης και Τυρνάβου, Ιγνατίου, επέφερε και σε μένα απέραντη θλίψη.

Συνεργάστηκα μαζί του ως Πρόεδρος του Φιλοπτώχου Κυριών της Μητρόπολης, μετά από δική του τότε ενθάρρυνση. Διοργανώσαμε με εξαιρετική επιτυχία τηλεμαραθωνίους στήριξης των οικογενειών της πόλης που στερούνταν τα βασικά αγαθά. Η πατρική του αγάπη, η έκφραση της αλληλεγγύης, η υποστηρικτική του διάθεση, αλλά και η υπομονή με την οποία αντιμετώπιζε κάθε δύσκολη κατάσταση, με είχαν συγκλονίσει. Όπως με συγκλόνιζε πάντοτε η αδιάλειπτη έγνοια για προσφορά προς τους απόρους και χειμαζόμενους συμπολίτες μας. Δρούσε και διηύθυνε δράσεις, με απόλυτη προσοχή, δοτικότητα, διακριτικότητα και αγάπη. Αγάπη διασταλτική, διευρυμένη, αφομοιωτική, αγάπη άδολη.

* H  κα Νικολέττα Τσιτσανούδη – Μαλλίδη είναι Επίκουρη Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.

* H κα Νικολέττα Τσιτσανούδη – Μαλλίδη είναι Επίκουρη Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.

Θυμάμαι τη χαρά με την οποία προσέτρεχα πάντοτε σε εκείνον για να του μιλήσω και να τον προσκαλέσω σε κάποια δραστηριότητά μου. Στήριζε, εγκαρδίωνε και ενθάρρυνε, προσφέροντας σταθερά έναν καλό λόγο, που κινητοποιούσε και ωθούσε σε δημιουργία και παρεμβάσεις, ωφέλιμες για τον τόπο και τους ανθρώπους του.

Κατά τα χρόνια της απουσίας μου στην Αθήνα και στα Ιωάννινα, διατηρήσαμε την όμορφη επικοινωνία μας. Η ακτινοβολία και ζέση της καρδιάς του υπερέβαινε τα εμπόδια των αποστάσεων και τις  μικρές ή μεγαλύτερες «τυραννίες» των καθημερινών υποχρεώσεων. Ένιωθα σταθερά την υποστήριξη και καλοδεχόμουν την ευλογία του, έστω και από μακριά. Μου έστελνε πάντα το περιοδικό της Μητρόπολης και χειρόγραφες τις ευχές του… Με ζέσταινε το χέρι του ποιμένα, με ενέπνεε ο ανθρωποκεντρικός προσανατολισμός του, η υψηλή θέαση και ταυτόχρονα η ουσιαστική προσωπική του ενασχόληση και αφοσίωση στην ανάγκη του διπλανού και τη θεραπεία της.

 Τέλος, υπέροχη και γλυκιά η ανάμνηση της βάπτισης του μικρού γιου, Δημήτρη, από τα δικά του άγια χέρια. Τρυφερό το άγγιγμά του στα παιδιά και ανείπωτη η λατρεία του.

Ένα ποίμνιο θρηνεί την απώλειά του και ως ένα ταπεινό του κύτταρο κι εγώ. Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας εκοιμήθη. Το όραμα, η αγάπη και η στάση ζωής του, όμως, θα μας κρατούν ξυπνούς και ευγνώμονες για το προνόμιο της συνάντησης μαζί του.

ΕΝΤΥΠΗ LARISSANET

 

Διαβάστε επίσης: