Εκπαίδευση » Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας » Καταρρίπτοντας τους μύθους για την κατανάλωση εκτρεφόμενων ψαριών
ΣΤΗ LARISSANET Η Κ. ΜΟΥΤΟΥ, ΑΝ. ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑ ΒΙΟΧΗΜΕΙΑΣ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ

Καταρρίπτοντας τους μύθους για την κατανάλωση εκτρεφόμενων ψαριών

Καταρρίπτοντας τους μύθους για την κατανάλωση εκτρεφόμενων ψαριών

Η Ελλάδα παράγει το 39% του λαβρακιού και το 45% της τσιπούρας για την παγκόσμια ζήτηση

Συνέντευξη στον Πάνο Γαρουφαλιά

Ακούς πολλές φορές ότι τα ψάρια ιχθυοκαλλιέργειας δεν είναι τόσο ασφαλή όπως τα ψάρια ανοιχτής θάλασσας. Αυτούς και άλλους πολλούς μύθους καταρρίπτει η Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Βιολογίας Σπονδυλωτών του Τμήματος Βιοχημείας – Βιοτεχνολογίας Πανεπιστημίου Θεσσαλίας Κατερίνα Μούτου, η οποία έχει εξειδίκευση στην εκτρεφόμενη τσιπούρα και το λαβράκι. Η κα Μούτου λέει ότι είναι πηγή σημαντικών συστατικών για τον οργανισμό μας η κατανάλωση ψαριών. Μάλιστα εξηγεί πως μπορούμε άφοβα να τα καταναλώνουμε καθώς τρέφονται με φυσικές τροφές και όχι με αντιβιοτικά και ορμόνες όπως τα γουρούνια.

Η ίδια είναι η επικεφαλής ευρωπαϊκού προγράμματος του PerformFISH* το οποίο βοηθά στη βελτίωση των τεχνικών επιδόσεων της Μεσογειακής ιχθυοκαλλιέργειας. Μάλιστα περιγράφει ότι τα επόμενα χρόνια τα εκτρεφόμενα ψάρια που θα τρώμε θα είναι προϊόν ανοιχτής θάλασσας μέσω ενός συστήματος ανακύκλωσης. Τέλος, αναφέρεται στο σημαντικό παρόν και στο λαμπρό μέλλον της ελληνικής ιχθυοκαλλιέργειας, που πρωταγωνιστεί στις παγκόσμιες αγορές και μπορεί να βοηθήσει στην ανόρθωση της οικονομίας.

Τί κερδίζουμε καταναλώνοντας ψάρι όσο το δυνατό περισσότερο μέσα στη εβδομάδα;

Καταρχήν υπάρχει ισχυρισμός υγείας για την τσιπούρα και το λαβράκι. Ο ευρωπαϊκός οργανισμός για την ασφάλεια των τροφίμων έχει αποδεχθεί ότι η κατανάλωση εκτρεφόμενου λαβρακιού και τσιπούρας δύο φορές την εβδομάδα συνιστά μια πλούσια πηγή σε πολυακόρεστα λιπαρά οξέα και αποτελεί στοιχείο υγιούς διατροφής που συμβάλει στην καλή υγεία της καρδιάς. Γι’ αυτόν τον ισχυρισμό είχαν εργαστεί πολλοί, ανάμεσα σ’ αυτούς και ο γνωστός Έλληνας γιατρός και ακαδημαϊκός ο κ. Δημήτρης Τριχόπουλος. Ήταν μια κατάκτηση της ελληνικής ιχθυοκαλλιέργειας.

Πόσο δυνατή είναι η ελληνική ιχθυοκαλλιέργεια πέρα από επιχειρηματικά και σε ποιοτικά χαρακτηριστικά;

Σε ποιοτικά χαρακτηριστικά είναι πάρα πολύ ψηλά. Απέναντί μας για την τσιπούρα και το λαβράκι έχουμε μόνον την Τουρκία. Η Τουρκία πέρασε μπροστά στην ποσότητα του λαβρακιού που παράγει, όμως η δική μας ποιότητα δεν έχει καμιά σχέση. Η Ελλάδα καθοδηγεί τις εξελίξεις σε αυτό που λέγεται «σήμα ποιότητας». Το γεγονός ότι εμείς λειτουργούμε μέσα στο πλαίσιο της Ε.Ε. με όλους τους σχετικούς κανονισμούς, έχει αντανάκλαση στο τελικό προϊόν. Αυτό πρέπει να το πιστωθεί η ελληνική ιχθυοκαλλιέργεια. Έτσι ετοιμαζόμαστε για την δημιουργία ενός σήματος ποιότητας το «made in  E.Uψάρι.

Η κατανάλωση τσιπούρας και λαβρακιού είναι πλούσια πηγή σε πολυακόρεστα λιπαρά οξέα που συμβάλει στην καλή υγεία της καρδιάς

Μιλάμε λοιπόν για ένα σήμα ποιότητας που θα δείχνει στον καταναλωτή πόσο ασφαλές και ποιοτικό είναι αυτό το ψάρι που εκτρέφεται.

Έτσι θα είναι. Τα δικά μας εκτρεφόμενα ψάρια θα μπορέσουν να κατακτήσουν τις μεγάλες αγορές. Το ψάρι που παράγουμε το καταναλώνει η Ιταλία, η Ισπανία, η Πορτογαλία, η Γερμανία και η Αμερική.

Σε επίπεδο ανάπτυξης της χώρας πόσο μπορεί να βοηθήσει η ελληνική ιχθυκαλλιέργεια;

Το ψάρι είναι νούμερο ένα εξαγωγικό προϊόν στον πρωτογενή τομέα. Είναι πιο πάνω από το λάδι και την ελιά. Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους. Αν πάμε σε διπλασιασμό της παραγωγής που αυτό θέλουμε, νομίζω ότι θα πάμε σε άλλο επίπεδο. Δημιουργεί απασχόληση και οφελεί και με αυτόν τον τρόπο την ελληνική οικονομία.

Να καταρρίψουμε κάποιους μύθους. Λένε κάποιοι ότι το ψάρι ιχθυοτροφείου δεν είναι ανάλογης ποιότητας με τα ψάρι της ανοιχτής θάλασσας. Ισχύει κάτι τέτοιο;

Καταρχήν οποιοσδήποτε τρώει κρέας δεν έχει δικαίωμα να ομιλεί για ψάρι. Το ψάρι ήταν το τελευταίο ζώο που μπήκε σε εκτροφή. Όταν λοιπόν πρωτοπαράχθηκε πριν από 30 χρόνια είχε συγκεντρώσει όλη την νομοθεσία για τα εκτρεφόμενα ζώα. Άρα ξεκίνησε με ένα αυστηρό νομοθετικό πλαίσιο. To ψάρι είναι πολύ ευαίσθητο. Δεν μπορείς να το ταΐσεις ότι θες. Αν μιλάμε για στασιμότητα στην παραγωγή πρέπει να δούμε λοιπόν το τί θα το ταΐσουμε. Τρώει ιχθυάλευρα, ιχθυέλαια και φυτικές πρώτες ύλες. Επίσης δεν μπορεί κανένα ψάρι να φάει αντιβιοτικά όπως αυτά που ταΐζουν τα ζώα. Η ιχθυοκαλλιέργεια χρησιμοποιεί μόνον εμβόλια. Ένα μεγάλο μέρος του προγράμματος που δουλεύω αφορά και διερεύνηση για νέα εμβόλια. Επίσης τα ψάρια δεν τρώνε ορμόνες. Τα γουρούνια τρώνε αντιβιοτικά κάθε μέρα.

Οι θάλασσές μας λένε κάποιοι ότι λόγω της ρύπανσης θα έχουν μείωση του πληθυσμού των ψαριών. Είναι και αυτό ένας μύθος;

Είναι πραγματικά ένας ακόμη μύθος. Αυτό που έχει συμβεί είναι ότι είμαστε στις θάλασσες σε μια φάση σε αυτό που λέμε φέρουσα ικανότητα. Εδώ και κάποια χρόνια με την εξέλιξη των αλιευτικών εργαλείων ψαρεύουμε όσο αντέχει η ίδια η θάλασσα. Ψαρεύουμε όσο μπορεί η θάλασσα να παραγάγει. Είμαστε σε μια στασιμότητα. Ζούμε μια ιστορική μετάβαση. Όπως όταν ο άνθρωπος δεν κυνηγούσε, αλλά το κρέας το έπαιρνε από το χασάπη. Η ιχθυοκαλλιέργεια πρέπει να αυξηθεί για να τραφεί ένας αυξανόμενος πληθυσμός.

Υπάρχει μια σχετική οδηγία μέχρι το 2030 ώστε πλέον να εκτρεφόμαστε με περισσότερο ψάρι. Πως θα το καταφέρουμε αυτό αυξάνοντας την παραγωγή;

Η τεχνολογία της ιχθυοκαλλιέργειας τρέχει με πολύ μεγάλους ρυθμούς. Υπάρχουν πολλές πιθανότητες να κάνουμε εκτροφή στην ανοιχτή θάλασσα. Να έχει στο βυθό τεράστιους σταθμούς που εκτρέφονται ψάρια. Πάμε στο μέλλον για συστήματα που θα έχουν ανακυκλώσεις. Το νερό θα μπορεί να περνά από στάδια, θα μεγαλώνει φυτά, ψάρια και πάλι θα γυρίζει πίσω με κατάλληλα φιλτραρίσματα. Η τεχνολογία θα δώσει λύσεις. Θα πρέπει να δώσουμε λύση τι θα τα ταΐσουμε. Μειώνοντας την εξάρτηση της ιχθυοκαλλιέργειας από την αλιεία. Το ψάρι σύντομα θα είναι πρωταθλητής του οικολογικού αποτυπώματος στον πλανήτη. Ήδη είναι πολύ χαμηλό το οικολογικό του αποτύπωμα.

Η Ελλάδα παράγει 26.200 τόνους τσιπούρας, 18.000 τόνους λαβράκι και έχει το 49% της ιχθυογέννησης στον πλανήτη. Η Ελλάδα παράγει το 39% του λαβρακιού και το 45% της τσιπούρας για την παγκόσμια ζήτηση. Στις 22-23 Ιουνίου στην Αθήνα γίνεται το συνέδριο Ιχθυοκαλλιέργειας που διοργανώνει το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και είναι υπό την αιγίδα του Προέδρου της Δημοκρατίας.

* To PerformFISH χρηματοδοτείται από την ΕΕ στο πλαίσιο του Ορίζοντα 2020 και στοχεύει στη βελτίωση των τεχνικών επιδόσεων της Μεσογειακής ιχθυοκαλλιέργειας με γνώμονα την αυξημένη κοινωνική και περιβαλλοντική ευθύνη. Είναι διάρκειας 5 ετών και προϋπολογισμού 7 εκατ. ευρώ.

Στο PerformFISH συμμετέχουν όλοι οι σύνδεσμοι ιχθυοπαραγωγών των ευρωπαϊκών Μεσογειακών χωρών, δηλαδή της Ισπανίας, Γαλλίας, Ιταλίας, Κροατίας και Ελλάδας που δραστηριοποιούνται στην εκτροφή τσιπούρας και λαβρακιού. Οι εταιρείες- μέλη των συνδέσμων παράγουν περίπου το 93% της ευρωπαϊκής παραγωγής τσιπούρας και λαβρακιού. Δώδεκα από αυτές τις εταιρείες συμμετέχουν στο PerformFISH, για την παροχή τεχνικών συμβουλών και την εκτέλεση δοκιμών εμπορικής κλίμακας σε πραγματικές συνθήκες.  Επίσης, το PerformFISH συσπειρώνει καταξιωμένες ερευνητικές ομάδες με βαθιά γνώση της βιολογίας και της εκτροφής τσιπούρας και λαβρακιού.

ΕΝΤΥΠΗ LARISSANET

Διαβάστε επίσης: