Απόψεις » Άκυς Μητσούλης » To κλουβί με τις τρελές… Του Άκυ Μητσούλη
ΜΟΛΟΤΟΦ

To κλουβί με τις τρελές… Του Άκυ Μητσούλη

To κλουβί με τις τρελές… Του Άκυ Μητσούλη

Στο κλουβί με τις τρελές…

μια χαριτωμένη γαλλική κωμωδία και αργότερα musical…

ένα ζευγάρι ομοφυλοφίλων ζούνε μαζί…

αρμονικά σαν ζευγάρι χρόνια τώρα…

έχοντας μάλιστα μεγαλώσει το παιδί του ενός από τον γάμο του…

κάτι που δεν έκανε η μητέρα που το γέννησε…

μία μέρα…

ο γιος έρχεται να ανακοινώσει στους γονείς του…

τους δύο άντρες δηλαδή…

γιατί αυτούς θεωρεί γονείς…

ότι παντρεύεται…

ότι παντρεύεται γυναίκα…

η αντίδραση του ενός από αυτούς είναι…

γυναίκα… παντρεύεσαι γυναίκα… ω… θεέ μου που κάναμε λάθος…

θυμήθηκα αυτή την αντιστροφή…

μετά από την τεράστια κουβέντα των τελευταίων ημερών…

σχετικά με την αναδοχή παιδιών από ομοφυλόφιλους γονείς…

άλλη μία φορά…

άστραψαν και βρόντηξαν τα συντηρητικά αντανακλαστικά του νεοέλληνα…

αυτού που είναι σίγουρος ότι έχει στήσει τη δική του οικογένεια με απόλυτη τελειότητα…

άστραψαν και βρόντηξαν τα ηθικά ελληνοχριστιανικά αντανακλαστικά του νεοέλληνα…

αυτού που είναι απόλυτα σίγουρος ότι έχει μεγαλώσει τα παιδιά του μέσα στην  απόλυτη τελειότητα και αγάπη…

διάβαζα απόψεις και απόψεις…

για καταστροφή…

της πατρίδας…

της θρησκείας…

της οικογένειας…

του έθνους…

της ελλάδας…

του κόσμου ενδεχόμενα ολόκληρου…

λες και…

όλα τα παιδιά που έχουν μεγαλώσει από ετεροφυλόφιλα ζευγάρια…

όλα έχουν μεγαλώσει σωστά…

από τέλειους γονείς…

διάβαζα το ανόητο επιχείρημα…

ότι με τις παραστάσεις που θα έχει το παιδί από δύο γονείς του ίδιου φύλου θα το αναγκάσει να γίνει και το ίδιο ομοφυλόφιλο…

λες και οι ομοφυλόφιλοι μέχρι τώρα …

δεν βγήκαν από ετεροφυλόφιλα ζευγάρια…

λες και τα παιδιά των ετεροφυλόφιλων ζευγαριών…

δεν μεγάλωσαν πολλές φορές με στρεβλές εικόνες για την οικογένεια…

αναρωτιόμουν…

τι είναι καλύτερο…

ένα παιδί που μεγαλώνει μέσα στη βία μιας σαθρής οικογένειας με έλλειμα αγάπης…

μιας οικογένειας που ίσως δεν έπρεπε καν να δημιουργηθεί…

ή ένα παιδί…

που μεγαλώνει σε μία ομοφυλόφιλη οικογένεια…

όπου οι δύο γονείς απόλυτα συνειδητά επέλεξαν να μπούνε στο ρόλο των γονιών…

ο καθένας μπορεί να πιστεύει ότι θέλει στις προσωπικές του απόψεις και επιλογές…

μπορεί να είναι ετεροφυλόφιλος ή ομοφυλόφιλος…

μπορεί ακόμα και να διαφωνεί ή και να σιχαίνεται τον τρόπο ζωής κάποιου άλλου που είναι αντίθετος με τον δικό του…

όμως…

η πολιτεία…

δεν νομοθετεί με βάσει τα πιστεύω του καθενός…

ούτε με βάση τα θρησκευτικά πιστεύω…

ή τις απόψεις της εκκλησίας…

η πολιτεία…

οφείλει να νομοθετεί με γνώμονα τα δικαιώματα…

τα δικαιώματα των πολιτών…

και την ισονομία…

σε μία δημοκρατία…

σε ένα σύγχρονο κράτος…

δεν υπάρχουν πολίτες κατηγοριών…

υπάρχουν κατηγορίες πολιτών…

με ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις…

ναι…

θέλει τόλμη να νομοθετήσεις σε μια χώρα…

πράγματα που χρόνια τώρα ήταν κρυμμένα κάτω από το χαλί…

θέλει τόλμη να έρθεις σε κόντρα με εκείνο το πατρίς, θρησκεία, οικογένεια…

που τόσο έβλαψε και πότισε με μίσος χρόνια τώρα…

ναι…

θέλει τόλμη τα σοβαρά θέματα των δικαιωμάτων να τα περάσεις από το κουτσομπολιό του πεζοδρομίου στη βουλή…

στην τελική οι γονείς κρίνονται ικανοί ή όχι από το τι παιδιά θα παραδώσουν…

ας περιμένουμε λοιπόν…

χωρίς κραυγές…

ας περιμένουμε λοιπόν τα πρώτα παιδιά από ομοφυλόφιλες οικογένειες…

μέχρι τότε…

θα συνεχίζω να πιστεύω…

ότι η συνειδητή επιλογή δύο ανθρώπων ανεξαρτήτως φύλου…

να αποκτήσουν…

να προσφέρουν αγάπη σε ένα παιδί…

είναι πολύ σημαντικότερο…

από τους τέσσερις τοίχους ενός ιδρύματος…

ΕΝΤΥΠΗ LARISSANET

Διαβάστε επίσης: