Άρθρα Συνεργατών » Γιαννακόπουλος Γ. » Δεν υπάρχει «αλλά» στη βία. Του Γιάννη Γιαννακόπουλου
TO THE POINT

Δεν υπάρχει «αλλά» στη βία. Του Γιάννη Γιαννακόπουλου

Δεν υπάρχει «αλλά» στη βία. Του Γιάννη Γιαννακόπουλου

Η πρόσφατη περιπέτεια του Δημάρχου Θεσσαλονίκης Γιάννη Μπουτάρη και πολύ περισσότερο ο διάλογος που εξελίχθηκε (κυρίως στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης) αμέσως μετά, έδωσε σε όλους μας την ευκαιρία να δούμε τα αντανακλαστικά της κοινωνίας μας σ’ ένα θέμα εξαιρετικά ευαίσθητο, όπως αυτό της βίας.

Τα συμπεράσματα αυτής της ακτινογραφίας στην ελληνική κοινωνία είναι πολλά και μάλλον ενδιαφέροντα.

Συμπέρασμα πρώτο: Είμαστε πολύ εύκολοι στην καταδίκη της βίας «απ’ όπου κι αν προέρχεται». Δεν είμαστε το ίδιο εύκολοι στην καταδίκη της, όπου κι αν πηγαίνει. Αν η βία (την οποία, θυμίζω καταδικάζουμε) προορίζεται για κάποιον που δεν πολυσυμπαθούμε, τότε, ναι μεν καταδικάζουμε, αλλά «τα ήθελε κι ο … του»

Συμπέρασμα δεύτερο: Μας αρέσουν οι συμψηφισμοί! Ναι βέβαια, να καταδικάσουμε τη βία απέναντι στον Μπουτάρη, αλλά (με την ευκαιρία) δεν είδα να είσαι τόσο ευαίσθητος για το θέμα της Μαρφίν, ή του Ρουβίκωνα. Λες και υπάρχει καλή βία και κακή βία. Λες και η βία είναι δεξιά, ή αριστερή!

Συμπέρασμα τρίτο: Αγνοούμε τη διάκριση της λεκτικής βίας από τη φυσική βία. Προσπαθήσαμε να δικαιολογήσουμε την επίθεση στον Μπουτάρη, με μια αναφορά σε δηλώσεις του σχετικά με το θάνατο των Ποντίων. Αν η δήλωση Μπουτάρη είναι προσβλητική, τότε ενδεχομένως συνιστά λεκτική βία, στην οποία ωστόσο ΔΕΝ απαντάμε με φυσική βία. Επ’ ουδενί!

Συμπέρασμα τέταρτο: Ο διαφωτισμός δεν πέρασε ποτέ από την Ελλάδα. Ούτε για βόλτα! Η ελευθερία της γνώμης, του λόγου και της άποψης δεν είναι κατακτημένα στη χώρα του «δεν δικαιούσθαι δια να ομιλείτε». Δυστυχώς!

Θα μπορούσα να αραδιάσω μια σειρά από συμπεράσματα που απλώς θα αποδείκνυαν λίγο παραπάνω την ανωριμότητα της ελληνικής κοινωνίας σε ζητήματα δημοσίου διαλόγου. Αλλά δεν έχει νόημα. Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά: Όταν αναφερόμαστε σε περιστατικά βίας, φτάνει και περισσεύει η καταδίκη της. Χωρίς «αλλά». Καταδικάζουμε τη βία, απλά και ξεκάθαρα. Χωρίς εξηγήσεις, υποσημειώσεις, προϋποθέσεις. Διαφορετικά θα βρισκόμαστε μοιραία μπροστά στην ίδια κατάσταση. Οι μεν δικαίως να δέρνουν και οι δε αδίκως να δέρνονται…

ΕΝΤΥΠΗ LARISSANET

Διαβάστε επίσης: