Απόψεις » Άκυς Μητσούλης » O Γιώργος… Του Άκυ Μητσούλη
ΜΟΛΟΤΟΦ

O Γιώργος… Του Άκυ Μητσούλη

O Γιώργος… Του Άκυ Μητσούλη

Τον Γιώργο τον γνώρισα το 1988…

βρεθήκαμε στα ίδια έδρανα στο Πολυτεχνείο…

παιδί από την Αλεξανδρούπολη ήρθε Αθήνα να σπουδάσει χημικός μηχανικός…

όπως και εγώ…

με το Γιώργο βρισκόμασταν  – τυχαία – και την ίδια γειτονιά…

μέναμε και οι δύο στην ίδια γειτονιά…

ζωγράφου…

στον ίδιο δρόμο…

ανηφορικό…

γιατί όλοι οι δρόμοι στου Ζωγράφου είναι μια τεράστια ανηφόρα…

εγώ στα ψηλά…

ο Γιώργος στα χαμηλά… στην αρχή της ανηφόρας…

κάναμε παρέα με τον Γιώργο…

πολύ παρέα…

μακριά μαλλιά μούσια και αριστερός ο Γιώργος…

που μας έβρισκες που μας έχανες πιάναμε παγκάκι στα Εξάρχεια από το πρωί μέχρι το βράδυ και από το βράδυ μέχρι το πρωί…

δίπλα εξάλλου ήταν το πολυτεχνείο…

συζητήσεις…

ώρες ολόκληρες…

για επαναστάσεις που δεν έγιναν και θα τις κάνουμε εμείς…

για κοινωνική δικαιοσύνη…

για αγώνες…

για αριστερά…

ο Γιώργος ήταν Σύριζα πριν εφευρεθεί ο Σύριζα…

άλλοτε ανένταχτος αριστερός…

άλλοτε κάπου μεταξύ ΚΚΕ εσωτερικού και ΕΑΡ του μακαρίτη του Λεωνίδα Κύρκου…

ο Γιώργος ήταν Σύριζα πριν εφευρεθεί ο Σύριζα…

πρώτος στις πορείες…

πρώτος στους αγώνες…

πρώτος έτρωγε τις γκλομπιές στην αρχή της πορείας…

πρώτος έτρωγε τα δακρυγόνα τα οποία ξεχώριζε πια από τη μυρωδιά τους…

πρώτος στις καταλήψεις στο Πολυτεχνείο…

πρώτος σε κάθε αριστερό κάλεσμα…

όταν έγινε ο συνασπισμός της αριστεράς και της προόδου ήταν ο πρώτος που πίστεψε σε μια ενωμένη αριστερά…

όπως πάντα πίστευε σε ένα πιο δίκαιο κόσμο…

ο Γιώργος τελείωσε το Πολυτεχνείο…

έκανε μεταπτυχιακό…

διδακτορικό…

δεύτερο διδακτορικό…

εργασίες και δημοσιεύσεις σε επιστημονικά έντυπα…

μετά από πολλούς αγώνες βρέθηκε να διδάσκει σε κάποιο ΤΕΙ…

οι δρόμοι μας χώρισαν με το Γιώργο…

αυτός ταγμένος στο χημικομηχανιλίκι εγώ στη τέχνη…

χαθήκαμε με το Γιώργο…

μιλούσαμε αραιά στο τηλέφωνο σε καμία γιορτή…

ο Γιώργος συνέχισε τον πολιτικό ακτιβισμό…

γραμμένος στο Σύριζα από τότε που ο Σύριζα δεν έμπαινε καν στη Βουλή…

αγώνες με το Σύριζα…

αγώνες για το Σύριζα…

τον Μάιο του 2012 ο Γιώργος πίστεψε ότι ο Σύριζα έπρεπε να γίνει κυβέρνηση…

ο Σύριζα δεν έγινε…

όταν ο Σύριζα έγινε κυβέρνηση το 2015 τον πήρα τηλέφωνο…

χαρούμενος του λέω…

όχι μου απαντά…

τώρα δεν έχει νόημα… αυτός ο Σύριζα δεν είναι ο Σύριζα που μπορεί να αλλάξει τα πράγματα … ο δικός μου Σύριζα, ο Σύριζα των ανατροπών έμεινε πίσω στο 2012… τώρα είναι ένας άλλος Σύριζα…

έκλεισε το τηλέφωνο με μία μελαγχολία…

δεν τόλμησα να τον πάρω τηλέφωνο το καλοκαίρι του 2015…

ούτε τον Σεπτέμβριο του 2015…

δεν τον ρώτησα ποτέ τι ψήφισε σε εκείνες τις εκλογές του Σεπτεμβρίου…

είχα καιρό να δω το Γιώργο…

τον πέτυχα πρόσφατα όταν ανεβαίνοντας προς την Αλεξανδρούπολη έκανε μία στάση στη Λάρισα…

ήπιαμε καφέ…

είπαμε τα δικά μας αποφεύγοντας την πολιτική κουβέντα…

ο Γιώργος είχε μία απογοήτευση στο βλέμμα του…

μία παραίτηση…

τελειώσαμε τον καφέ μας…

μπήκαμε στο αυτοκίνητό του να με πετάξει μέχρι το δικό μου που το είχα αφήσει στο κέντρο…

από το ραδιόφωνο κάποιος σχολίαζε τον διορισμό στο Πολυτεχνείο της συζύγου του πρωθυπουργού…

με κοίταξε…

δεν είπε κάτι…

δεν χρειαζόταν να πει κάτι…

με κατέβασε από το αυτοκίνητο…

με χαιρέτησε…

άλλαξε σταθμό στο ραδιόφωνο…

ο Γιώργος διδάσκει σε ένα ΤΕΙ της περιφέρειας…

ΕΝΤΥΠΗ LARISSANET

Διαβάστε επίσης: