Αθλητισμός » Λάρισα 1988: Η άνοιξη… του ελληνικού ποδοσφαίρου*

Λάρισα 1988: Η άνοιξη… του ελληνικού ποδοσφαίρου*

Λάρισα 1988: Η άνοιξη… του ελληνικού ποδοσφαίρου*

Του Χρήστου Παπαθεοφάνους (Αθλητικός συντάκτης)

Είθισται τις κατακτήσεις εγχώριων πρωταθλημάτων να τις μονοπωλούν… δύο-τρεις σύλλογοι, γι’ αυτό και όταν καμιά φορά η κατάσταση ξεφεύγει… μας κάνει εντύπωση. Μπλάκμπερν, Λέστερ, Λα Κορούνια, Σαμπντόρια, Νάπολι, Βόλφσμπουργκ, Άλκμααρ είναι μερικά από τα πιο τρανταχτά παραδείγματα. Στην Ελλάδα αντίστοιχη περίπτωση είναι η Λάρισα της αγωνιστικής περιόδου 1987-’88.

Συμπληρώνονται 30 χρόνια από την Πρωτομαγιά του 1988, όταν με το εντυπωσιακό γκολ του αείμνηστου Γιώργου Μητσιμπόνα στο 87΄ επικράτησε εντός έδρας 1-0 του Ηρακλή εξασφαλίζοντας και μαθηματικά το πρωτάθλημα Ελλάδας.

Η θρυλική ΑΕΛάρα έγινε το μοναδικό σωματείο εκτός Αττικής και Θεσσαλονίκης που κατόρθωσε να σταθεί έστω και για μία χρονιά στην κορυφή της Ελλάδας. Άνοιξη στη βαρυχειμωνιά του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Ομάδα καθολικής αποδοχής

Παίζοντας εκπληκτικό ποδόσφαιρο (κάποιοι ισχυρίζονται ότι ο τρόπος παιχνιδιού της ήταν πρωτοποριακός για τα τότε δεδομένα) έγινε αποδεκτή από το σύνολο των Ελλήνων φιλάθλων (κέρδισε φιλάθλους σε όλη την επικράτεια), γκρεμίζοντας (προσωρινά) το κατεστημένο και δίκαια μνημονεύεται μέχρι τις μέρες μας. Τη δεκαετία του ’80 αρκετοί πήγαιναν να παρακολουθήσουν στο γήπεδο τη «βυσσινί θύελλα» ακόμα και όταν έπαιζε εκτός Θεσσαλίας (εννοείται ότι στο γήπεδό της δεν έπεφτε καρφίτσα, ουδεμία σχέση με τους 100 ή 200 θεατές αρκετών ΠΑΕ του σήμερα), διότι είχαν εντυπωσιαστεί από το θέαμα που πρόσφερε. Κάτι αντίστοιχο παρατηρήθηκε νωρίτερα και με τον Ηρακλή με τη διαφορά ότι το καμάρι του θεσσαλικού κάμπου δεν είχε παίκτη που να ξεχωρίζει τόσο πολύ από τους υπόλοιπους όπως συνέβη με τον Χατζηπαναγή στον «ΗΡΑ». (Μπορείτε να διαβάσετε το αφιέρωμα στον κορυφαίο Βασίλη Χατζηπαναγή το οποίο δημοσιεύτηκε πρόσφατα στην ιστοσελίδα μας: https://new-economy.gr/2018/03/13/me-xatzipanagi-kai-sia-tha-rthoun-piso-oi-kiriakes-mas/).

Πάντως στο 4-1 επί του Πανσερραϊκού, ο Καραπιάλης με το εντυπωσιακό  γκολ που έβαλε, φέρνει… λίγο από τον «Βάσια».

Η Λάρισα ήταν ομάδα συνόλου. Με σωστή δομή, οργάνωση, λειτουργία, χωρίς ακριβούς παίκτες και χωρίς μεγιστάνα χρηματοδότη.

Αποτελούμενη από Θεσσαλούς ποδοσφαιριστές (εξαιρέσεις ήταν ο βασικός τερματοφύλακας με καταγωγή από τις Σέρρες, Χρήστος Μιχαήλ, ο Βούλγαρος Τσίγκοφ και ο Ζαϊρινός Κανιέμπα. Μάλιστα η προσφορά των ξένων ήταν μικρή), καθοδηγούμενη από τον κορυφαίο προπονητή Γιάτσεκ Γκμοχ (τεχνικός της Πολωνίας σε Παγκόσμιο Κύπελλο) ο οποίος ρίζωσε… στη χώρα μας και με την ένθερμη στήριξη των φιλάθλων της, έγραψε ιστορία.

Η δύναμη της έδρας

Βασιζόμενη στο απόρθητο Αλκαζάρ (η ισοπαλία 1-1 με τον ΠΑΟΚ ήταν η μοναδική απώλεια που υπέστη στο γήπεδό της) στο οποίο σημείωσε 15 από τις 18 νίκες της, 36 από τα 51 γκολ της και δεχόμενη μόνο 6 τέρματα από τα 22 συνολικά (καλύτερη άμυνα πρωταθλήματος) έφτασε στο ακατόρθωτο.

Υπέταξε όλο το πρώην Π.Ο.Κ. Συγκεκριμένα νίκησε 2-0 την ΑΕΚ, 2-1 τον Παναθηναϊκό και 3-1 τον πρωταθλητή του προηγούμενου χρόνου Ολυμπιακό, ενώ απέσπασε ισοπαλίες (0-0) στις έδρες του ΠΑΟΚ και του Άρη.

Η πορεία της ξεκίνησε δίχως τυμπανοκρουσίες, αλλά εξελίχτηκε ονειρεμένη. Στα μισά του πρώτου γύρου συγκέντρωσε 15 βαθμούς (τότε η νίκη έδινε 2 βαθμούς) με τον Άρη και τον ΟΦΗ να την ακολουθούν έχοντας από 13. Στην αρχή του δεύτερου γύρου είχε 23 βαθμούς, δύο περισσότερους από ΠΑΟΚ και ΟΦΗ.

Μετά την ισοπαλία 2-2 με τον Ολυμπιακό στο ΟΑΚΑ (24/01/1988, 16η αγωνιστική), με τον Μιχαήλ να αποκρούει πέναλτι του Παχατουρίδη έδειξε ότι πάει φουλ για πρωταθλήτρια…

Οι ποδοσφαιριστές σήκωσαν τον Γκμοχ στον αέρα…, η κατάκτηση της κορυφής ήταν πλέον ρεαλιστικός στόχος και οι πανηγυρισμοί είχαν αρχίσει. Κάτι άλλαζε στο δύσμοιρο ελληνικό ποδόσφαιρο. Μήπως όμως αυτό δεν άρεσε;

Αφαίρεση βαθμών και κινητοποιήσεις κόσμου

Στις 16/03/1988 ο Αθλητικός Δικαστής Βασίλης Ανδρόνικος επέβαλε ποινή αφαίρεσης 4 βαθμών από την Α.Ε.Λ. λόγω του ότι ο Τσίγκοφ ήταν θετικός στην κωδεϊνη (αντιβηχική ουσία) σε έλεγχο ντόπινγκ που υποβλήθηκε μετά τον εντός έδρας αγώνα με τον Παναθηναϊκό (27/12/1987).

Τελικά το βράδυ της 21ης Μαρτίου 1988, ο τότε υφυπουργός αθλητισμού Σήφης Βαλυράκης τροποποίησε την παράγραφο 12 του άρθρου 32 του Κ.Α.Π. Οι βαθμοί επεστράφησαν.

Δεν ήταν τυχαία η επιτυχία της

Πολύ πριν από το 1988 είχε φανεί ότι στη Λάρισα γινόταν καλή δουλειά. Άρα μόνο συγκυριακή δεν ήταν η κατάκτηση του πρωταθλήματος 15 χρόνια μετά την άνοδό της για πρώτη φορά στην Α΄ Εθνική και μία δεκαετία από τότε που επανήλθε στη πρώτη κατηγορία.

Η τρίτη θέση το 1977, οι συμμετοχές στους τελικούς του Κυπέλλου (1982 και 1984), η κατάκτηση του Κυπέλλου το 1985 (4-1 τον τότε πρωταθλητή ΠΑΟΚ.

H πρόκριση στα προημιτελικά του Κυπελλούχων το 1984 (μοναδικός επαρχιακός σύλλογος με τέτοιο κατόρθωμα), oι κλήσεις ποδοσφαιριστών της στην εθνική ανδρών από το πρώτο μισό της δεκαετίας του ’80 (Πλίτσης, Γκαλίτσιος, Μητσιμπόνας, Παραφέστας, Βουτυρίτσας, Πατσιαβούρας) ήταν μηνύματα που εστάλησαν… πριν το 1988.


Παρότι την τριετία 1984-87 αποχώρησαν βασικά στελέχη της ενδεκάδας της (Θεολόγης Παπαδόπουλος το 1984, Πατσιαβούρας το 1985, Παραφέστας και Πλίτσης το 1987) δεν πτοήθηκε καθόλου κάνοντας εν τέλει δυνατό ό,τι μέχρι τότε φαινόταν αδύνατο.

Ο τερματοφύλακας Μιχαήλ, οι αμυντικοί Μητσιμπόνας (έβαζε συχνά γκολ και ήταν σπεσιαλίστας στις εκτελέσεις πέναλτι), Γκαλίτσιος, Κολομητρούσης και Αγορογιάννης, οι μέσοι Καραπιάλης, Βουτυρίτσας, Τσιώλης και Αλεξούλης, οι επιθετικοί Ζιώγας (δεύτερος σκόρερ του πρωταθλήματος) και Βαλαώρας, αλλά και οι πολύτιμες εφεδρείες Βάιος Αθανασίου (μέσος, 27 συμμετοχές – 3 γκολ) και Λάζαρος Κυρλλίδης (αμυντικός, 18 συμμετοχές) έβγαλαν ασπροπρόσωπους… όσους τους εμπιστεύτηκαν, κερδίζοντας θαυμασμό και σεβασμό.

Η πτώση

Δυστυχώς η συνέχεια μετά το 1988 δεν ήταν ανάλογη. Σιγά-σιγά άρχισαν νέες αποχωρήσεις. Ο Μητσιμπόνας μεταγράφηκε στον ΠΑΟΚ, ο Κολομητρούσης στον Άρη, ο Καραπιάλης στον Ολυμπιακό, ο Αγορογιάννης στην ΑΕΚ, ο Ζιώγας στον Λεβαδειακό με τον οποίο σημείωσε ατομικό ρεκόρ. 10 γκολ σε 7 αγωνιστικές (3η-9η την περίοδο 1989-’90), ενώ ο Βαλαώρας σταμάτησε. Σχετικά με τον Γκμοχ, είχε απολυθεί την προτελευταία αγωνιστική λόγω φημών περί συμφωνίας του με τον Ολυμπιακό του Κοσκωτά. Στον τελευταίο αγώνα (0-0 με τον ΠΑΟΚ στην Τούμπα) επικεφαλής του πάγκου ήταν ο βοηθός του Πολωνού, ο Αργεντινός Οράσιο Μοράλες. Απρέπεια από πλευράς διοίκησης. Η πορεία που ακολούθησε ήταν φθίνουσα. Το 1996 υποβιβάστηκε στη Β΄ Εθνική.

Η επιστροφή στη δόξα

Επέστρεψε μετά από 9 χρόνια στην κατηγορία των «μεγάλων» και το 2007 στέφθηκε για δεύτερη φορά στην ιστορία της Κυπελλούχος Ελλάδας επικρατώντας στο Πανθεσσαλικό Στάδιο 2-1 του Παναθηναϊκού.

Το ίδιο έτος απέκλεισε την Μπλάκμπερν και κέρδισε συμμετοχή στους ομίλους του ΟΥΕΦΑ αποδεικνύοντας ξανά ότι μπορεί να δώσει βαθμούς στο ελληνικό ποδόσφαιρο. (Ακούστε τραγούδι για τα ευρωπαϊκά επιτεύγματα της Λάρισας: ΛΑΡΙΣΑ ΕΛΛΑΔΑ, ΛΑΡΙΣΑ ΕΥΡΩΠΗ).

Νέος υποβιβασμός

Δυστυχώς το 2011 γνώρισε νέα πτώση στη δεύτερη κατηγορία. Επανήλθε το 2016. Την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, το γκολ του Χριστοδουλόπουλου στις καθυστερήσεις του δεύτερου ημιτελικού με αντίπαλο την ΑΕΚ στις καθυστερήσεις, της στέρησε την πρόκριση σε έναν ακόμη τελικό Κυπέλλου Ελλάδας.

Το πολύπαθο ελληνικό ποδόσφαιρο έχει ανάγκη από συλλόγους όπως είναι η Λάρισα έστω και αν δεν βρίσκεται στο επίπεδο του ένδοξου παρελθόντος. Γι ‘ αυτό ΑΕΛ γερά, πέτα ψηλά να θυμηθούμε τα παλιά.

ΠΗΓΗ

 

Διαβάστε επίσης: