Απόψεις » Κώστας Οικονόμου » Ο Αχιλλέας [Α΄μέρος] – [Κορυφαίος των Θεσσαλών]*

Ο Αχιλλέας [Α΄μέρος] – [Κορυφαίος των Θεσσαλών]*

Ο Αχιλλέας [Α΄μέρος] – [Κορυφαίος των Θεσσαλών]*

Από τον Κωνσταντίνο Αθ. Οικονόμου, δάσκαλο στο 16ο Δ. Σχ. Λάρισας, συγγραφέα

Ο Αχιλλέας, γιος του Πηλέα και εγγονός του Αιακού, ήταν ο μεγαλύτερος ήρωας του Τρωικού Πολέμου και κεντρικός ήρωας της Ιλιάδας του Ομήρου. Η ετυμολογία του ονόματός του είναι αμφίβολη. Κατά την επικρατούσα άποψη, ο Ἀχιλλεύς, στην αρχαία ελληνική γλώσσα, προέρχεται από το αρσενικό ουσιαστικό “ἄχος”, που σημαίνει θλίψη, πόνος και το “ἴλλω”, που σημαίνει περιπλανιέμαι, τριγυρνώ. Συνεπώς, Αχιλλεύς είναι “αυτός που τριγυρίζει θλιμμένος”. Κατά μια άλλη άποψη, μπορεί να προέρχεται και από το “ἄχος” και το “λεώς” [=λαός], δηλαδή «αυτός που προκαλεί θλίψη ή πόνο στο λαό» [εννοείται στον εχθρικό λαό].

ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΑΧΙΛΛΕΑ – Η ΘΕΤΙΣ: Ο Αχιλλέας ήταν γιος του Πηλέα, [γι’ αυτό και αποκαλούνταν Πηλείδης], βασιλιά των Μυρμιδόνων της Φθίας [Αχαίας Φθιώτιδος1] και της Νηρηίδας Θέτιδας. Ο Δίας και ο Ποσειδών συναγωνίστηκαν για το χέρι της. μέχρι που ένα μαντείο αποκάλυψε ότι εκείνη θα γεννούσε ένα γιο μεγαλύτερο από τον πατέρα του, οπότε, σοφά, επέλεξαν να την δώσουν σε κάποιον άλλο και μάλιστα θνητό. Σύμφωνα με τον κυρίαρχο μύθο, η Θέτις προσπάθησε να κάνει τον Αχιλλέα άτρωτο, βουτώντας τον στα νερά της Στύγας, όμως πιάνοντάς τον από τη φτέρνα, τον άφησε τρωτό σ” αυτό το σημείο, τη λεγόμενη Αχίλλειο πτέρνα. [Εδώ ασφαλώς έχουμε μια εκλαϊκευμένη απλοϊκή εξήγηση του τρόπου εξασφάλισης της αθανασίας!] Ο Όμηρος, πάντως, αναφέρει ένα ελαφρύ τραυματισμό του στην Ιλιάδα. Σε μια νεότερη [Ελληνιστική Εποχή] και λιγότερο δημοφιλή εκδοχή, η Θέτιδα άλειψε το αγόρι με αμβροσία κι έπειτα το έβαλε πάνω από τη φωτιά ώστε να κάψει τα θνητά μέρη του κορμιού του2. Όμως, η προσπάθεια διεκόπη από τον Πηλέα και τότε εκείνη εγκατέλειψε πατέρα και γιό, εξοργισμένη. Ο Πηλέας τον έδωσε, πιθανώς μαζί με τον Πάτροκλο, στον Χείρωνα, τον σοφό Κένταυρο, για να τον μεγαλώσει και να τον μορφώσει.

ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΤΡΩΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ: Σε μεταομηρική εκδοχή του μύθου, ο μάντης Κάλχας συμβούλευσε τους Αχαιούς να ζητήσουν οπωσδήποτε και τη συμμετοχή του Αχιλλέα στην εκστρατεία κατά της Τροίας γιατί αλλιώς δεν είχαν πιθανότητες επιτυχίας. Όμως, η Θέτις, γνώριζε πολύ καλά ότι ο γιος της θα πέθαινε αν πήγαινε στην Τροία. Έτσι τον έκρυψε στην αυλή του Λυκομήδη στη Σκύρο, μεταμφιέζοντάς τον σε κορίτσι. Ανακαλύφθηκε, όμως, από τον πανέξυπνο Οδυσσέα, που έφτασε μαζί με άλλους Έλληνες μεταμφιεσμένος σε γυρολόγο με κοσμήματα και όπλα. Ο Αχιλλέας εντοπίστηκε από το γεγονός ότι κοιτούσε και περιεργαζόταν αντί για κοσμήματα τα όπλα των Αχαιών. Ακόμη, εντοπίστηκε με τον ήχο μιας σάλπιγγας, που επίτηδες ζήτησε να σημάνουν κάποιοι έξω από το παλάτι. Τότε ο Αχιλλέας, αντί να δειλιάσει όπως θα ταίριαζε σε κορίτσι, άρπαξε ένα δόρυ και βγήκε για να απωθήσει τους εισβολείς. Από εκεί και πέρα χρειάστηκε ελάχιστη πειθώ να πάει στην Τροία, συνοδευόμενος από τον εξάδελφό του και καλύτερό του φίλο Πάτροκλο, αλλά και τον παιδαγωγό του Φοίνικα. Αναχώρησαν, λέει η παράδοση, από ένα μικρό λιμάνι της Σκύρου που ονομάζεται μέχρι τις μέρες μας Αχίλλι. Άλλη εκδοχή λέει ότι τον βρήκαν στη Θεσσαλία και, αφού άκουσε από τη μητέρα του ότι αν θα πάει στη Τροία θα δοξαστεί στους αιώνες, αλλά θα ζήσει λίγο, ενώ αν μείνει στη Θεσσαλία θα ζήσει πολύ αλλά θα πεθάνει άδοξα, αποφάσισε την ηρωική αθανασία! Όταν οι “Ελληνες έπλευσαν για την Τροία, κατά λάθος αποβιβάστηκαν στη Μυσία, όπου βασίλευε ο γιος του Ηρακλή, Τήλεφος. Στη μάχη που επακολούθησε, ο Αχιλλέας τραυμάτισε τον Τήλεφο. Η πληγή αυτή, όμως, δεν έκλεινε κι έτσι ο Τήλεφος ρώτησε ένα μαντείο το οποίο έδωσε το χρησμό: «ο τρώσας και ιάσεται» δηλαδή ότι «αυτός που πλήγωσε θα θεραπεύσει». Τότε, σύμφωνα με χαμένο έργο του Ευριπίδη, ο Τήλεφος, κι εδώ ο μύθος κάνει έναν αναχρονισμό, πήγε στην Αυλίδα, προσποιούμενος το ζητιάνο και ζήτησε από τον Αχιλλέα [οι Έλληνες εμφανίζονται να μην έχουν ξεκινήσει την εκστρατεία!], να του γιατρέψει την πληγή. Ο Αχιλλέας αρνήθηκε, ισχυριζόμενος ότι δεν είχε ιατρικές γνώσεις. Όμως, ο Τήλεφος εκβίασε τη βοήθεια του Αχιλλέα, κρατώντας τον μικρό Ορέστη ως όμηρο. Ο Οδυσσέας συμπέρανε, εξηγώντας και το χρησμό, πως αφού το δόρυ δημιούργησε την πληγή, άρα το δόρυ θα έπρεπε να τη γιατρέψει. Έτσι, ο Αχιλλέας τοποθέτησε ξύσματα χαλκού από το δόρυ στην πληγή και ο Τήλεφος γιατρεύτηκε [τρόπος έκφρασης συμπαθητικής μαγείας!]. Όμως θα ολοκληρώσουμε την επόμενη εβδομάδα.

ΕΝΤΥΠΗ LARISSANET

 

Διαβάστε επίσης: