Απόψεις » Άκυς Μητσούλης » Μύθος… Του Άκυ Μητσούλη
ΜΟΛΟΤΟΦ

Μύθος… Του Άκυ Μητσούλη

Μύθος… Του Άκυ Μητσούλη

Βλέποντας ένα επεισόδιο από γνωστό reality επιβίωσης…

από τα πολλά reality που έχουν κατακλύσει την ελληνική τηλεόραση…

δείχνοντας περισσότερο από ποτέ στα χρόνια της οικονομικής κρίσης την απόλυτη γύμνια της…

εύκολα αναλώσιμα προϊόντα με εύκολους αναλώσιμους εκτεθειμένους ανθρώπους…

που για λίγα χρήματα παραπάνω είναι διατεθειμένοι να κάνουν τα πάντα…

βλέποντας ένα τέτοιο επεισόδιο…

έπεσα πάνω σε μία μοναδική μονομαχία…

έλληνες παίχτες εναντίον τούρκων παιχτών…

ο αγώνας ήταν ο συνηθισμένος…

στίβος μάχης παιδικής χαράς και κάτι στόχοι στο τέλος…

οι έλληνες έπαιξαν…

οι τούρκοι στο τέλος κέρδισαν…

εμείς χάσαμε…

δεν θα είχε σημασία τίποτε από όλα αυτά…

αν μετά από αυτή την ήττα μας στο reality επιβίωσης…

από τους αντιπάλους μας τούρκους…

δεν ακολουθούσε αυτό που ακολουθεί μετά από κάθε μεγάλη ή μικρότερη ήττα μας…

οι έλληνες παίχτες να πανηγυρίζουν σε μία γωνιά…

φωνάζοντας συνθήματα σαν κακοί ηθοποιοί για την μεγάλη ελλάδα…

για να ακολουθήσουν μετά λογίδρια…

χάσαμε, αλλά εμείς είχαμε ψυχή…

είμασταν καλύτεροι, αλλά δεν μας ευνόησε η τύχη…

εμείς είμαστε πάντα δυνατοί γιατί έχουμε πίστη στον εαυτό μας…

στο θεό…

δεν ξέρω γω που αλλού…

για να καταλήξει το λογίδριο ότι μπορεί μεν να χάσαμε, αλλά εμείς είμαστε έλληνες…

έχουμε προγόνους τους αρχαίους έλληνες που δίδαξαν πολιτισμό…

νικήσαμε τους τούρκους

δεν χάνουμε ποτέ…

πιστεύουμε στο Χριστό και στο Μεγαλέξανδρο ταυτόχρονα…

στην τελικοί είμαστε οι έλληνες…

όλα αυτά…

σε ένα παιχνίδι σε reality επιβίωσης…

άκουγα με προσοχή όλο αυτό το παραλήρημα…

ναι…

η ελλάδα δεν χάνει ποτέ…

και όπου έχασε, έχασε από κάτι προδότες όπως ο εφιάλτης που έδειξε το δρόμο ή ο άλλος που άνοιξε την κερκόπορτα για να μπουν οι τούρκοι στην Κωνσταντινούπολη…

τι κι αν ο Λεωνίδας είχε ελάχιστους και πόσο να αντέξουν τις ορδές του Ξέρξη…

τι κι αν η βυζαντινή αυτοκρατορία είχε διαλυθεί πριν την πτώση της Κωνσταντινούπολης…

όχι…

εμείς οι έλληνες δεν κάνουμε ποτέ λάθη…

είμαστε πάντα ικανοί…

νικάμε πάντα…

πρέπει να νικάμε πάντα…

γιατί έχουμε τον Χριστό και τους Αρχαίους…

γιατί έχουμε ψυχή…

οι άλλοι δεν έχουν ψυχή…

οι άλλοι μας χρωστάνε γιατί εμείς τους δώσαμε τον πολιτισμό…

τι κι αν μετά γίναμε απολίτιστοι…

οι άλλοι μας χρωστάνε γιατί τους δώσαμε τη δημοκρατία…

τι κι αν εμείς την έχουμε κουρελιάσει με τις επιλογές μας…

εμείς είμαστε έλληνες έχουμε τα γονίδια των αρχαίων…

φυσικά δεν έχουμε τίποτα από όλα αυτά…

ή όσα έχουμε θάφτηκαν πίσω από το πέρασμα του χρόνου…

την καλοπέρασή μας…

την αλλοτρίωσή μας στο εύκολο…

στο κάθε εύκολο…

καταστρέφουμε το παρόν…

κάνοντας τα πάντα για να μην έχουμε μέλλον…

η Ελλάδα πεθαίνει έλεγε ο Θανάσης Βέγγος στο βλέμμα του Οδυσσέα…

το 1996 γυρισμένη η ταινία του Θόδωρου Αγγελόπουλου…

η Ελλάδα πεθαίνει ανάμεσα σε αγάλματα και πέτρες… συνέχιζε…

μόνο που αν είναι να πεθάνει, να πεθάνει γρήγορα…

η Ελλάδα πεθαίνει…

κοιτώντας το παρελθόν την αφήσαμε να πεθάνει στο παρόν για να τη θάψουμε στο μέλλον…

έμεινε…

έμεινε μόνο παρελθόν…

αναμασάμε παρελθόν…

ζούμε παρελθόν…

θρεφόμαστε παρελθόν…

αναμασάμε ιστορία πίσω από εθνικοπατριωτικα λογίδρια και πλαστικά σημαιάκια…

μετατρέποντας την ιστορία σε μύθο…

μύθο…

παραμύθι βολικό…

για να μπορούμε να πέφτουμε χωρίς τύψεις…

χωρίς ενοχές…

για ύπνο κάθε βράδυ…

καληνύχτα…

ΕΝΤΥΠΗ LARISSANET

Διαβάστε επίσης: