Απόψεις » Μπεχλιβάνος Χ. » Η Ανάσταση της σταυρωμένης χώρας μας. Του Χρήστου Μπεχλιβάνου
ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΡΙΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΦΤΩΧΕΙΑ ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑΣ...

Η Ανάσταση της σταυρωμένης χώρας μας. Του Χρήστου Μπεχλιβάνου

Η Ανάσταση της σταυρωμένης χώρας μας. Του Χρήστου Μπεχλιβάνου

«Οι μέρες ετούτες προσφέρονται για όλους να κοιτάξουν με το φακό της ψυχής τους το διπλανό τους. Να αναζητήσουν και να ξαναβρούν τις χαμένες αξίες της εποχής μας. Να παραμερίσουν την πνευματική φτώχεια της καθημερινότητας. Να ξαναβρούν τον εαυτό τους και να ζήσουν τις στιγμές»

Μέρες Μεγάλης Εβδομάδας, μέρες κατάνυξης και περισυλλογής. Μια ήρεμη ματιά στον συνάνθρωπο της διπλανής μας πόρτας ίσως είναι αρκετή να διακρίνουμε ξεκάθαρα πως ατενίζει το Άγιο Πάσχα. Δεν αρκεί να είμαστε καλά μόνο εμείς, δεν μπορούμε να είμαστε καλά όταν ο γείτονάς μας, ο συνάδερφος μας στο γραφείο, ο επιχειρηματίας δίπλα από το γραφείο μας, ο καφετζής μας, ο συνταξιούχος που μας καλημερίζει κάθε μέρα δεν μπορούν να σηκώσουν τα βάρη που τους αναλογούν μέσα από ένα δαιδαλώδες κι άδικο πολλές φορές κρατικό σύστημα. Αλλά, το κράτος είμαστε εμείς δεν είναι κάτι απρόσωπο όσο κι αν θέλουμε να το βλέπουμε έτσι. Πίσω από κάθε υπεύθυνη θέση, από κάθε καρέκλα, από κάθε γκισέ κρύβεται ένα πρόσωπο που έχει την ευθύνη της θέσης. Ένα πρόσωπο που θα πρέπει να μπορεί να μας κοιτάζει στα μάτια με περηφάνεια για το έργο του.

Σήμερα, εξαιτίας των μεγάλων λαθών των περασμένων δεκαετιών η χώρα μας προσπαθεί να απαγκιστρωθεί από τη δίνη της χρεοκοπίας.  Όσο κι αν ανακουφίζει τα αυτιά μας η εξαγγελία της καθαρής εξόδου από τα Μνημόνια τον ερχόμενο Αύγουστο, δεν αρκεί. Το πρόγραμμα προσαρμογής κλείνει έναν φαύλο κύκλο, σχεδόν μια δεκαετία χαμένη για την Ελλάδα και τους πολίτες της. Μια δεκαετία ο Έλληνας πορεύεται με τον Σταυρό στην πλάτη ελπίζοντας στην Ανάσταση της χώρας μας.

Αλήθεια τι μάθαμε αυτή τη δεκαετία; Μήπως έχουμε ενιαία γραμμή στα μεγάλα εθνικά θέματα (Άγκυρα, Σκοπιανό κ.ά.); Ή απλά αφήνουμε την εκάστοτε κυβέρνηση να βγάζει τα κάστανα από τη φωτιά και οι υπόλοιποι, όπως συμβαίνει τώρα με την αξιωματική αντιπολίτευση, να λένε «δεν είναι του παρόντος»; Οι πολιτικές και οι πολιτικοί … «χαμηλών πτήσεων» οδήγησαν την Ελλάδα στο χείλος του γκρεμού και σε μια επικίνδυνη κρίση θεσμών και αξιών.

Μπορεί να χρειαστούν πολλά χρόνια ακόμη για να επιστρέψουμε στην κανονικότητα και την ανάπτυξη. Κι όταν λέμε κανονικότητα εστιάζουμε στις ανθρώπινες σταθερές με πολίτες που θα έχουν δουλειά, αξιοπρεπείς μισθούς, επιχειρηματίες που δεν θα χρωστούν στην εφορία και στα ασφαλιστικά ταμεία, αλλά θα εμφανίζουν αξιοζήλευτες κερδοφορίες και θα επενδύουν στη χώρα μας και στα μυαλά της, συνταξιούχους που δεν θα τρέμουν μην αρρωστήσουν και δεν θα φτάνει η πενιχρή σύνταξη για να καλύψει νοσήλια και φάρμακα, αξιοπρεπείς συμπολίτες σε κάθε έκφανση της καθημερινότητάς τους. Και φυσικά ένα πλέγμα κοινωνικής δικαιοσύνης παντού.

Η Ελλάδα μας είναι ένας ευλογημένος τόπος, αλλά οι πολίτες της καταταλαιπωρημένοι. Οι μέρες ετούτες προσφέρονται για όλους να κοιτάξουν με το φακό της ψυχής τους το διπλανό τους. Να αναζητήσουν και να ξαναβρούν τις χαμένες αξίες της εποχής μας. Να παραμερίσουν την πνευματική φτώχεια της καθημερινότητας. Να ξαναβρούν τον εαυτό τους και να ζήσουν τις στιγμές. Η Ψωροκώσταινα δεν μας αξίζει. Το στοίχημα της νέας εποχής μπορούμε να το κερδίσουμε μόνο με εθνική γραμμή. Τα νέα δεδομένα και οι προκλήσεις δεν αφήνουν περιθώρια εφησυχασμού, ενώ η ανάπτυξη της σταυρωμένης χώρας μας είναι επιβεβλημένη. Και η Ανάσταση…

Καλό Πάσχα σε όλους.

ΕΝΤΥΠΗ LARISSANET (M. ΠΕΜΠΤΗ 5 ΑΠΡΙΛΙΟΥ)

Διαβάστε επίσης: