Απόψεις » Άκυς Μητσούλης » Πατάτες… Του Άκυ Μητσούλη
ΜΟΛΟΤΟΦ

Πατάτες… Του Άκυ Μητσούλη

Πατάτες… Του Άκυ Μητσούλη

1996…

την κρίση των Ιμίων την βίωσα με έναν περίεργο τρόπο…

Αθήνα…

όταν ξέσπασε εκείνο το Γενάρη η κρίση…

μόλις είχα χωρίσει…

από μία τραγική σχέση…

που ενώ θα έπρεπε να είναι για μία βραδιά…

έγινε λάθος και κράτησε κάμποσους μήνες…

χωρίζω με τη χαριτωμένη κατά τα άλλα σύντροφό μου…

κάπου αρχές Γενάρη του 1996…

χωρίς να φανταστώ φυσικά την κρίση των Ιμίων…

ξεσπά η κρίση…

κανένας δεν πανικοβλήθηκε…

κανένας δεν έτρεξε σουπερμάρκετ να πάρει μακαρόνια και γάλα…

όπως είχε γίνει στην κρίση του 1985…

όπου όλοι έτρεχαν στα σούπερ μάρκετ αδειάζοντάς τα…

ίσως γιατί ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν ένας ξεροκέφαλος πολιτικός…

οπότε έδινες περισσότερες πιθανότητες να βυθίσει το τουρκικό πλοίο με το που θα έσκαγε μύτη στα ελληνικά ύδατα…

ο Σημίτης…

ήταν αλλιώς…

θυμάμαι φρεγάτες να μπαινοβγαίνουν στο ναύσταθμο…

ο Πάγκαλος σε πάνελ στο Μέγκα και να τον ψάχνουν για σύσκεψη….

όλα αυτά δεν σε έκαναν να τα πάρεις σοβαρά…

η χαριτωμένη σύντροφός μου…

ουδόλως ενδιαφερόταν για τα Ίμια…

θα μου πείτε κανένας δεν ενδιαφερόταν…

απλά η χαριτωμένη σύντροφός μου είχε ένα λόγο παραπάνω…

έψαχνε να βρει τρόπο να με εκδικηθεί για τον χωρισμό μας…

κάποιο πρωί…

απάνω στην κορύφωση της κρίσης…

χτυπά το τηλέφωνό μου…

στην άλλη άκρη η τέως σύντροφός μου…

θα γίνει πόλεμος; ρωτά…

δεν ξέρω… δεν νομίζω…

αν γίνει θα πάρουν και σένα φαντάρο; ξαναρωτά…

πιστεύω πως ναι… της απαντώ…

θα σε στείλουν Έβρο να πολεμήσεις;…

ναι… της λέω…

εύχομαι να σε πάρουν να πολεμήσεις και να σκοτωθείς… μου λέει…

μάταια προσπάθησα να της εξηγήσω ότι ο πόλεμος δεν είναι μόνο για μένα, αλλά και γι’ αυτή…

ότι ο πόλεμος θα είναι καταστροφικός… ότι εγώ μπορεί να σκοτωθώ, αλλά θα σκοτωθούν και άλλοι… ακόμα και η ίδια…

μάταια…

μου εξήγησε ότι δεν κινδυνεύει γιατί θα πάει με την οικογένειά της στο χωριό θα καλλιεργούν πατάτες και θα ζουν…

προφανώς θεωρούσε ότι δεν θα πεινάσουν και ότι για κάποιο λόγο οι πατάτες εκτός από την πείνα θα προσφέρουν και εξτρά προστασία από τις βόμβες…

η ιστορία είναι αληθινή…

είναι ακριβώς όπως σας την περιγράφω…

είναι επίσης η μόνη γυναίκα που ευχήθηκε το θάνατό μου…

τουλάχιστον φωναχτά μπροστά μου…

κοιτάζω τηλεόραση…

διαβάζω στην οθόνη του υπολογιστή…

δηλώσεις…

πολλές δηλώσεις…

πολιτικών…

με αφορμή την κρίση στις σχέσεις με την Τουρκία…

εθνικοπατριωτικές κορώνες…

για πολέμους μέχρι την τελευταία σταγόνα του αίματος…

να εκστομίζονται…

από ανθρώπους που δεν έχουν πιάσει όπλο και δεν θα πιάσουν όπλο…

αν δεν είσαι διατεθειμένος να δώσεις πρώτα το δικό σου αίμα για ένα σκοπό…

καλό θα είναι να το βουλώσεις…

γιατί το αίμα των άλλων…

δεν είναι παιχνίδι στα χέρια σου…

το αίμα, οι ζωές, το μέλλον δεν είναι παιχνίδι…

να δώσω το αίμα μου αφού με προθυμία δώσεις πρώτα το δικό σου…

οι ηγέτες…

αυτοί που θέλουν να είναι ηγέτες…

κάνουν το παν να μη χυθεί ούτε μία σταγόνα αίμα…

αν πρέπει να χυθεί…

πρώτα προσφέρουν το δικό τους…

εκτός…

αν δεν είναι ηγέτες…

οπότε μπορώ να τους πω που είναι εκείνο το χωράφι με τις πατάτες της πρώην χαριτωμένης συντρόφου μου…

να πάνε να κρυφτούνε μαζί…

ΕΝΤΥΠΗ LARISSANET

Διαβάστε επίσης: